Een ramp

Een ramp, zo kan het uitbreken van de mond- en-klauwzeerepidemie wel genoemd worden. Meer nog dan bij de varkenspest van 1997 roept de massale ruiming van verdachte dieren weerstand en ontzetting op. Komt dat omdat koeien, schapen en geiten meer sympathie oproepen (een hoger aaibaarheidsgehalte hebben) dan varkens? Of is er sprake van een groeiende aversie tegen de grootschalige veehouderij, die om de zoveel jaar dergelijke massale dierenoffers noodzakelijk maakt?

Werd een tijdlang gehoopt dat mond- en klauwzeer ons land zou voorbijgaan, sinds gisteren weten we dat het niet zo is. De agrarische sector en aanverwante bedrijfstakken worden daardoor zwaar getroffen. Financieel maar ook emotioneel. Ook al is op de huidige veebedrijven de relatie tussen de boer en zijn dieren niet meer zo persoonlijk als vroeger het geval was, toch gaat het een boer aan zijn hart wanneer zijn veestapel wordt weggehaald om vernietigd te worden. Het woord ruimen dat hiervoor gebruikt wordt, is duidelijk een eufemisme, dat de harde werkelijkheid moet verbloemen.

Het mond- en klauwzeervirus draagt een uiterst besmettelijk karakter. Vandaar dat boerenbedrijven zich thans zoveel mogelijk afsluiten van de buitenwereld. Wie in de risicogebieden niets te zoeken heeft, kan die beter mijden. Zelfs natuurgebieden zijn voor wandelaars gesloten.

In dit verband zijn de sterk toegenomen verplaatsingen duidelijk een negatieve factor. Mensen reizen tegenwoordig door het hele land en vaak ook buiten de grenzen. Dat vergroot de kans op besmetting. Ook dieren worden soms door half Europa vervoerd. Zolang het goed gaat, gaat het goed, maar ziektekiemen worden op die manier veel gemakkelijker verspreid dan vroeger.

De moderne veehouderij draagt een grootschalig karakter. Door eenzijdige fokprgramma's zijn dieren minder dan voorheen resistent tegen allerlei ziektes. Ook dat leidt ertoe dat eventuele epidemieën sneller een massaal karakter dragen.

Uiteraard staan het Europese landbouwbeleid en ook de aanpak door ons eigen ministerie van landbouw dezer dagen volop ter discussie. Moet er wel of niet gevaccineerd worden tegen mond- en klauwzeer? Hoe stringent moeten de verbodsbepalingen zijn? Begin deze week werd het vervoersverbod opgeheven, zodat de aanvoer naar de slachthuizen weer hervat kon worden. Al spoedig echter werd dit besluit ingehaald door nog veel strengere maatregelen. Thans geldt zelfs een verbod voor het ophalen van melk.

Te verwachten is dat ook de consument met de gevolgen van de mkz-crisis geconfronteerd zal worden. Producten zullen tijdelijk niet meer verkrijgbaar zijn . Overigens zal niemand honger hoeven te lijden. Wat dat betreft is de situatie bij ons heel anders dan in derdewereldlanden waar periodes van grote droogte, veeziekten en misoogsten inderdaad mensen aan de rand of over de rand van het bestaan brengen.

Dat neemt niet weg dat thans ook hier van een ramp, ja van een oordeel sprake is. In de moderne maatschappij meent men alles onder controle te hebben, ook de veeziekten. Mensen denken hun bestaan buiten God veilig te kunnen stellen en voelen zich niet meer gebonden aan Zijn geboden. Helaas moet gezegd worden dat de regering ons daarin voorgaat. Maar ook in de kerken werkt de secularisatie door. Wat dat betreft heeft de huidige epidemie ons wel degelijk wat te zeggen. Het gaat daarbij om meer dan een omvangrijke schadepost.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen