Gods naam in diskrediet

Arnemuiden, Urk, Kootwijkerbroek, Waardenburg, Genemuiden. Het is een triest rijtje. Stuk voor stuk zijn het plaatsen waar het orthodoxe protestantisme diep wortel heeft geschoten. Maar het zijn ook plaatsen die in politiekringen een beruchte klank hebben. Bij grootschalige ordeverstoringen in een aantal van deze gemeenschappen kwam het korter of wat langer geleden tot harde confrontaties met de sterke arm. In andere gevallen is er sprake van een vervelende reeks incidenten.

Het recentste voorbeeld is Genemuiden. Uit onvrede over het gemeentelijk verbod op de jaarlijkse brommerraces gingen relbeluste jongeren op Koninginnedag en vervolgens op Bevrijdingsdag de mobiele eenheid te lijf. Vooral de laatste keer werd daarbij grof geweld gebruikt. In politiekringen wordt het als een wonder beschouwd dat het desbetreffende ME-peloton heelhuids terugkeerde.

Zorgelijk

"Hoogst verontrustend", is de reactie van ds. P. Mulder van de gereformeerde gemeente in Dordrecht. Het verschijnsel van kerkelijke jongeren die opstaan tegen het bevoegd gezag vindt hij heel zorgelijk. Toch ervaart hij een zekere schroom om zulke jongeren publiekelijk te veroordelen.

"Het lijkt er zo gauw op dat je je boven die jongeren verheft, dat je je beter voelt. Ik hoop niet dat het zo wordt opgevat. Maar je mag er niet over zwijgen omdat Gods naam in diskrediet wordt gebracht. Er wordt vandaag scherp gelet op degenen die de naam van orthodoxe christenen dragen. Onze kamerleden nemen helder afstand van wetgeving die in strijd is met Gods Woord. Het is verschrikkelijk wanneer zo'n waardig spreken ontkracht wordt doordat leden van de achterban bij openlijk wangedrag betrokken zijn."

Daarom grijpt het de oud-docent van De Driestar en het ex-bestuurslid van de SGP-jongeren des te meer aan als hij leest dat bekende 'bolwerken' in opspraak zijn vanwege gewelddadigheden tegen de overheid. De buitenwacht verbindt de kerkelijkheid in zulke plaatsen onmiddellijk met de wanordelijkheden. "Gods naam wordt dan om ons gedrag gelasterd. Dat is iets waarvoor we ons diep moeten schamen", tekent ds. Mulder aan.

Onwillekeurig legt hij ook een verband met het stil protest in Den Haag. "Dat was zo indrukwekkend. Nu moet je vaststellen dat het eigenlijk al weer teniet is gedaan."

Verwoestend

Na de jongste excessen voerden ouderen het overheidsbeleid als excuus aan. In de media wezen zij erop dat de overheid zelf haar gezag had uitgehold door onbijbelse wetten uit te vaardigen. Ter illustratie werden zaken als abortus, euthanasie en het homohuwelijk aangevoerd. Dan moet diezelfde overheid er niet vreemd van opkijken dat de jeugd geen respect meer kan opbrengen, zo werd gezegd.

De Dordtse predikant verwerpt een dergelijke redenering met kracht. "Paulus belijdt voluit het gezag van de Romeinse overheid, hoewel deze overheid zeer onchristelijk was en later de christenen zwaar vervolgde. In de tijd van de Reformatie waren er de dopersen die zich tegen de overheid keerden. Zowel Luther als Calvijn keurde hun oproerigheden sterk af. Beiden onderstreepten dat de overheid ons van God gegeven is." De oorzaak van het kwaad zit naar de mening van ds. Mulder dieper dan onvrede over een paarse overheid. De hele samenleving gaat gebukt onder een ernstige gezagscrisis en de reformatorische gezindte deelt daarin. Dat proces heeft zich in de jaren zestig breed gemanifesteerd en heeft verwoestende sporen getrokken.

Ds. Mulder: "Men erkent niet meer het gezag van Gods Woord. Is dat niet de grote kwaal van onze tijd? In staatkundig verband zien we dat de mens zelf wil bepalen wat normatief is voor de wetgeving. Op straat treedt het met name aan het licht bij voetbalvandalisme en stakingen. Wij dachten dat dit buiten onze kringen was. Maar helaas zie je het nu soms ook onder jeugd in plaatsen die als orthodoxchristelijk bekendstaan."

Onderdeel van hetzelfde proces is dat gezagsdragers er moeite mee hebben corrigerend op te treden. "Dat begint al bij de opvoeding. Ouders gaan soms meer als maatjes met hun kinderen om dan als opvoeders en hebben de neiging hun kinderen te veel hun zin te geven. Ik kom dat ook in de eigen kring tegen."

Verbondenheid

Hij haast zich eraan toe te voegen dat gezag niet met machtsvertoon afgedwongen moet worden. "Opvoeden dient in verbondenheid en liefde te gebeuren. Moeders en vaders moeten ook aandacht geven en aanwezig zijn. Een grote betrokkenheid is ongelooflijk belangrijk. Maar intussen bepalen de ouders wel wat er gebeurt. De jeugd heeft de neiging om de grenzen op te zoeken en te verleggen. Als opvoeders kun je daar begripvol mee omgaan, maar niet altijd. Overtredingen moeten gestraft worden."

En: "Als ouders trek je samen met je kinderen op. Je deelt alles samen met ze, lost samen problemen op, troost hen waar nodig, maar je gaat wel voorop."

Daar voegt de predikant met een beroep op de Bijbel nog een belangrijk element aan toe. Wat hem betreft is dat zelfs wezenlijk in de hele opvoeding.

"Wij behoren onze kinderen het besef bij te brengen dat ze leven voor Gods aangezicht. Daar bedoel ik niet alleen Zijn strengheid mee, maar ook dat we voortdurend moeten beseffen dat Hij een heilig en rechtvaardig en tegelijk een zorgend en genadig God is, Die alles ziet. Alles wat we doen, zullen we eens tegenover Hem moeten verantwoorden. Dat besef is aan het wijken. Ik vrees dat dat ten diepste de crisis is waarin we verkeren."

Ruimte

De predikant benadrukt dat hij geen pleidooi wil voeren voor krampachtigheid. "Jongeren leven in de spanning dat ze alles willen ontdekken. Daar is iedere generatie mee bezig. Als ouders mogen we kinderen best een zekere ruimte geven. Als we alles wat we doen maar willen plaatsen onder de hoogspanning van een leven voor Zijn aangezicht. Onze zaterdagavond, ons omgaan met geld en goed, ons drankgebruik. Bedenk daarbij dat God er niet alleen recht op heeft dat we Zijn geboden naleven, maar dat ze er zijn ons ten goede. Gods wet is geen knoet. Hij heeft ons welzijn ermee op het oog."

Ds. Mulder zal de eerste zijn om te erkennen dat het besef dat we leven voor Zijn aangezicht niet genoeg is. "Boven alles zullen we met Hem verzoend moeten worden. Maar dat laat onverlet dat we dankbaar mogen zijn dat we leven onder de koepel van de algemene genade. Daardoor is er nog ordelijk samenleven mogelijk. Het gezag is daarbij een van de goede gaven van God, net als het algemeen beslag van Zijn Woord. Als de algemene genade gaat ontbreken, vaardigt de overheid wetten uit die slecht zijn voor ons allen. Maar dan zal ook de onderlinge liefde verkillen. Dan krijgt de politie het moeilijk, ook met de refo-jeugd, en wordt de samenleving onleefbaar. Een land kan het zo verzondigen dat Hij Zijn Geest terugtrekt en Zijn genade inhoudt."

Spiegel

Toch wil de predikant niet in mineur eindigen. "Bij Hem is altijd wederkeer mogelijk. Wie zijn ongerechtigheid belijdt en laat, zal barmhartigheid geschieden. Dat wens ik iedereen toe, en niet alleen jongelui die met stenen gooiden. Wij allen hebben gezondigd. Dat maakt tegelijk bescheiden. Laat niemand denken: "Ik vocht niet met de politie, ik heb geen tv, geen internet, met mij zit het goed." We hebben allen persoonlijke genade nodig. Daarbij moeten we elkaar voortdurend de spiegel van het Woord voorhouden."

Hij vervolgt: "Ondanks alle gebreken voel ik me met het reformatorisch volksdeel verbonden; ik ben er een van en heb het hartelijk lief. Gods Woord is er en Hij is er. Na bijna tien jaar als predikant gediend te hebben en na al die jaren in het onderwijs mag ik dat zeggen. Ik heb gehoord en gezien dat Hij in mensenlevens werkt, ook in jonge mensen. En dat blijft niet zonder gevolgen. Dat leidt tot breken met de zonde en zoeken te leven in Zijn vreze. We mogen wel bidden dat de Heere, ondanks onze zonden, dat meer geeft."

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen