Imponerende ruïnes uit de Oudheid

Antalya is een toeristische trekpleister bij uitstek. De hoofdstad van de provincie Pamfylië is een luxueuze badplaats met een prachtige palmenboulevard en karakteristieke straatjes met gerestaureerde huizen. Veel toeristen komen niet veel verder dan de stad met haar stranden. Dat is jammer, want in de vruchtbare vlakte ten oosten van Antalya liggen fascinerende ruïnesteden.

Na 15 kilometer over de snelweg Antalya-Alanya voert een smalle zijweg naar de opgravingen van Perge. De stad zou zijn gesticht door Griekse immigranten uit Argos onder leiding van Kalchas en Mopsos. De namen van deze legendarische stichters komen voor op de voetstukken van beelden die bij de stadspoort zijn gevonden.

Verdedigingsmuren

Van de vroegste geschiedenis van Perge is verder weinig bekend. De naam Perge verschijnt voor het eerst in een beschrijving van de veldtochten van Alexander de Grote (356-323 v. Chr.). De inwoners van Perge ontvingen Alexander hartelijk. Waarschijnlijk konden ze moeilijk anders. De stad bezat toen namelijk geen verdedigingsmuren. Dus konden de inwoners zich niet tegen aanvallen beschermen. De muren rond de stad zijn pas later gebouwd.

In de tweede en derde eeuw na Christus -de tijd van de Pax Romana- ontwikkelde Perge zich voorspoedig. De verdedigingswerken hadden in deze vreedzame tijden geen nut en de stad groeide buiten haar muren. Rijke burgers lieten grote openbare werken uitvoeren.

Tijdens de Byzantijnse periode werd Perge de zetel van de bisschop en volgde een nieuwe bloeiperiode. In de zevende eeuw werd de stad veroverd door de Arabieren en vertrok het grootste deel van de bevolking naar Antalya. Perge raakte in vergetelheid. Tegenwoordig staan er naast de ruïnes slechts weinig huizen. De eigenaars verdienen de kost met de verkoop van souvenirs en het houden van schapen en geiten, die tussen de bezienswaardige bouwresten grazen.

Paulus

Perge wordt ook in de Bijbel vermeld. Het is de eerste plaats in Pamfylië die Paulus en zijn reisgenoten Barnabas en Johannes Marcus aandoen, zo staat in Handelingen 13. Perge ligt nu een heel stuk landinwaarts, maar in Paulus' tijd lag het veel dichter bij de zee, tussen twee rivieren in. Paulus is met zijn metgezellen een van deze rivieren opgevaren en al vrij snel moet hij de stad hebben zien liggen. Van het gigantische stadspoortencomplex is vandaag de dag nog steeds een gedeelte te zien.

In Perge heeft Paulus Gods Woord verkondigd. Dat gebeurde aan het einde va n zijn eerste reis door Anatolië. Welke plek zou hij daarvoor hebben uitgekozen? Waarschijnlijk heeft hij de synagoge opgezocht. In Klein-Azië woonden heel veel Joden.

Misschien heeft Paulus ook op de agora, het marktplein, het Evangelie verkondigd. Het plein werd door een zuilengalerij en talrijke winkeltjes omgeven. Midden op het plein stond een rond bouwwerk met een diameter van ruim 13 meter. Het pannendak werd gedragen door een centraal geplaatste zuil.

"Castellum"

Het gebouw herbergde een ingenieus waterverdeelsysteem. In tijden van overvloedige regenval stroomde het water vanuit dit "castellum" door een stelsel van buizen naar alle delen van de stad. In tijden van droogte moest echter zuiniger met het water worden omgesprongen. Als eerste vielen de bovenste buizen droog. Deze leidden naar de woonhuizen in de armere wijken van Perge. De huizen van de welgestelde inwoners werden dan nog wel van stromend water voorzien. Naarmate het waterpeil zakte kregen steeds minder punten in de stad water. De onderste buizen kwamen als laatste droog te staan. Zij liepen naar de openbare fonteinen, waar alle burgers van de stad water konden halen.

De hoofdstraat, uitgesleten door wagenwielen, wordt over de gehele lengte in tweeën gedeeld door een kanaal, dat diende voor de watervoorziening. In het 2 meter brede kanaal, dat nu droog is, staan om de 8 meter dwarsschotten die de waterstroom vroeger reguleerden. Aan weerszijden van de straat lag een overdekte zuilengalerij met mozaïekvloeren. Langs de galerij waren winkels gevestigd.

In de stad prijken nog een paar beelden. Een van hen stelt Artemis Pergaia voor, de beschermgodin van de stad. Paulus is zonder twijfel ook met de verering van deze beschermgodin in aanraking gekomen. Zij was waarschijnlijk een gehelleniseerde versie van de Anatolische moedergodin. Deze godin heeft het religieuze leven van Anatolië in vele gestalten beheerst.

Stadion

Aan de rand van de stad ligt het antieke theater, dat plaats bood aan 15.000 toeschouwers. Paulus kan het prachtige bouwwerk niet gezien hebben, want het is in het midden van de tweede eeuw verrezen. In het theater, gefinancierd door rijke burgers, werden Griekse en Romeinse bouwtechnieken gecombineerd. De zitplaatsen zijn volgens Griekse traditie tegen de helling aangebouwd en vormen meer dan een halve cirkel.

Op een steenworp afstand van het theater ligt het indrukwekkende 234 meter lange stadion. Het stadion, dat plaats bood aan 12.000 tot 15.000 bezoekers, verkeert nog in zeer goede staat. De zitplaatsen waren gedeeltelijk van hout en gedeeltelijk van steen en rustten op schuin oplopende gewelven.

Paulus moet dit bouwwerk met eigen ogen hebben aanschouwd. In zijn tijd vonden er onder andere wedrennen plaats. Onbewust gaan je gedachten naar een van zijn brieven. "Ik heb de goede strijd gestreden, ik heb de loop geëindigd, ik heb het geloof behouden; voorts is mij weggelegd de kroon der rechtvaardigheid, welke mij de Heere, de rechtvaardige Rechter, in die dag geven zal; en niet alleen mij, maar ook allen die Zijn verschijning hebben liefgehad."

Meer informatie: Turks Nationaal Verkeersbureau, tel. 070-3469998.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen