Fransen moeten melk leren drinken

Donderdagmiddag. Het monumentale beursgebouw van Parijs staat volledig in het teken van Euronext. Achter de tafel drie glimmende beurstopmannen, vóór de tafel een horde journalisten van binnen en buiten Europa. Hippe muziek tussen de klassieke coulissen leidt de perspresentatie in. De financiële wereld kijkt geïnteresseerd toe. Halverwege vertrekt de Nederlandse inbreng. De Thalys wacht.

Overleven

De beursgang is in volle gang. De gefuseerde beurzen van Parijs, Amsterdam en Brussel -Euronext- krijgen op 6 juli een eigen notering aan de Premier Merché in de Franse hoofdstad. De aandelen zijn vanaf dat moment niet in Brussel en Amsterdam genoteerd, maar als buitenlands fonds wel verhandelbaar. Het kersverse beursbedrijf geeft pakweg 30 miljoen aandelen uit: 16,7 miljoen nieuwe en 13 miljoen bestaande aandelen van zittende aandeelhouders. Bij gebleken belangstelling is een extra emissie niet uitgesloten.

De planning is strak. Tot 4 juli inschrijven, 5 juli prijs bepalen, 6 juli handelen. De geïnteresseerde belegger betaalt 24 tot 27,50 euro per aandeel. Euronext hoopt daarmee 700 tot 780 miljoen euro binnen te slepen, waarmee de totale beurswaarde rond de 3 miljard euro schommelt.

Euronext heeft het geld hard nodig. De fusiebeurs wil graag een leidende rol spelen in het consolidatieproces van beurzen in Europa, betoogde bestuursvoorzitter Jean-François Théodore gisteren. Want alleen de sterkste spelers overleven. Sommige analisten verwachten dat er in Europa drie tot vier beurzen onder één organisatie zullen overblijven. Elke beurs wil die ene kandidaat zijn. Euronext is met een omzet van een kleine 1,2 miljard gulden de grootste van Europa. Wereldwijd staat de fusiebeurs op de vijfde plaats. De nettowinst kwam vorig jaar uit op 127 miljoen euro (280 miljoen gulden).

Meer vrijheid

De wereld van opties, aandelen en obligaties is volop in beweging. Beursklanten vragen meer ruimte voor hun handel tegen minder kosten. Met die hete adem in hun nek zoeken de beurzen momenteel naar nieuwe oplossingen. Een beursgang is er daar een van. Een relatief nieuw fenomeen, maar ook niet helemaal bijzonder meer. "Sydney" en "Stockholm" zijn al enige tijd zelf op de beursvloer te vinden. De Deutsche Börse staat sinds februari -met succes- genoteerd, terwijl de London Stock Exchange (LSE) medio volgende maand op de beurspagina's is terug te vinden.

Toch is Euronext ook weer een beetje bijzonder. Het nieuwe bedrijf is de eerste grensoverschrijdende beurs in Europa. Eind vorig jaar hebben Parijs, Amsterdam en Brussel elkaar gevonden in een fusie. Frankrijk beheert nu nog 60 procent van de aandelen, Nederland 32 en België 8 procent. Samen sterk. Onder het Euronext-motto "Go for growth".

Buitenlandse beurzen volgen meer dan geïnteresseerd de ontwikkelingen. De beurs van Lissabon én Porto staat te popelen om aan te schuiven. En ook Warschau zou 40 procent van de aandelen willen verkopen aan Euronext, aldus het Poolse dagblad De Parkiet gisteren. "We volgen de ontwikkelingen nauwlettend", aldus Théodore.

Slechte timing

Het tijdstip voor een beursgang is momenteel niet bepaald gunstig. AEX-directeur George Möller laat zich niet ontmoedigen door het huidige beursklimaat van een inzakkende markt met huiverige aandeelhouders en een beperkt aantal beursgangen.

"Het voordeel is dat we een beursgang maken in een gecorrigeerde markt. Op de top van de markt stel je beleggers al snel teleur. Daarom weet ik niet of dit een extra moeilijk moment is. Het gaat erom dat je een goed verhaal voor de belegger neerzet. Bovendien doet goed voorbeeld goed volgen", laat hij er hoopvol op volgen.

Om het product te 'verkopen', organiseert Euronext de komende twee weken verschillende roadshows. De topmannen van de drie 'oude' beurzen reizen de financiële centra in de wereld af om hun nieuwe toko aan de man te brengen. Boston, New York, Milaan, Londen, maar ook Amsterdam, Rotterdam en Den Haag. De beurs mikt in eerste instantie op de professionele belegger.

Zonder risico is een beursgang bepaald niet. Niet voor niets telt de Franstalige prospectus zo'n 240 pagina's, de dikste die ooit in Frankrijk is uitgekomen. De Nederlandstalige versie overschrijdt dik de 330 kantjes. Succes is niet zonder meer verzekerd. De samenwerking van het trio staat nog in de kinderschoenen, de uiteenlopende nationale wetgeving legt een zware claim op de jonge spruit, terwijl ook de verschillen in cultuur niet vergeten mogen worden.

Wijn en melk

Frankrijk kent een totaal andere beurscultuur en -historie dan Nederland. De Belgen hanteren andere regels en gebruiken dan de Fransen. Toch vliegen ze elkaar niet in de haren, betoogt Möller. "We wennen vanzelf aan elkaar. De Fransen drinken gewoon wat meer melk, wij Nederlanders drinken iets meer wijn."

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen