Brandhout uit het heidendom gerukt

De NRC ontstond uit het zendingswerk van de Gereformeerde Gemeenten. In 1988 werd de kerk als een zelfstandige kerk geïnstitueerd. De in totaal 86 lokale kerken zijn georganiseerd in zes moedergemeenten, die gediend worden door vijf predikanten, één pastor en 33 evangelisten. Dank zij het evangelisatiewerk heeft de kerk zich ook buiten het Izi-gebied uitgebreid en zijn er in de omringende stamgebieden, zoals Igede, Idoma, Ezaa en Ikwo, gemeenten gesticht.

De theologische opleiding, Nigeria Reformed Theological College (NRTC), is in Onuenyimu gevestigd. Ds. G. Clements was zes jaar verbonden als docent aan deze opleiding. Inmiddels is hij gerepatrieerd. De leiding is nu in handen van ds. K. Iziogo (die in Amerika studeerde aan het Westminster Theological Seminary) en drs. Maarten Dekker. Ook Wouter Rijneveld, neef van evangelist Teunis Rijneveld uit Abakaliki, en ds. I. N. Onwe verzorgen enkele lessen.

Behoefte

De oorsprong van de opleiding lag bij evangelist Joh. Commelin, die op drie zendingsvelden in Afrika actief is geweest. Er moesten mannen komen die tot taak hadden in de omliggende dorpen te evangeliseren. Zo ontstond in 1976 de opleiding, die startte met een handvol studenten. Inmiddels is het getal uitgegroeid tot twee klassen, die met elkaar twintig studenten tellen. De meeste studenten worden opgeleid tot evangelist. De opleiding is bezig uit te groeien tot het wetenschappelijke niveau van de universiteit, zegt rector ds. Iziogo. Daarvoor is geld, personeel en een goede infrastructuur nodig, zoals een bibliotheek van minimaal 6000 boeken. De opleiding denkt binnen afzienbare tijd een bibliotheek te kunnen verwezenlijken.

Het bestuur van de NRTC beslist ieder jaar over de toelating. Dat gebeurt volgens het Hollandse systeem van een attest van de kerkenraad. Studenten kunnen niet alleen opgeleid worden tot evangelist, maar hebben ook de mogelijkheid om bevoegd godsdienstdocent te worden.

Interesse

Er is genoeg interesse voor gereformeerde theologie in de Afrikaanse context, zegt ds. Iziogo. "Maar dan moet je wel eerst de waarde ervan leren verstaan. Over het algemeen heerst er een optimistisch beeld van God. God is goed, denken Afrikanen. Waarom zou Hij ons straffen? Het is ook typerend dat Afrikanen godsdienst opvatten als iets wat mensen moeten dóén. Religie is overigens een zaak van top tot teen. Dat is het positieve van hun denkwijze: Heel het leven moet staan in het teken van de eer van God."

Ds. Iziogo is erg geïnteresseerd in het werk van ds. G. H. Kersten, wiens dogmatiek hij intensief gebruikt op de lessen. Studenten krijgen uitgebreid onderwijs in de gereformeerde dogmatiek.

Dekker ziet een groeiende interesse in gereformeerde (puriteinse) lectuur. "Je merkt dat vooral in de steden. Op het platteland is het analfabetisme hoog, vooral in het Izi-gebied, dat geldt als een van de achtergebleven gebieden in Nigeria. Ongeveer 50 tot 60 procent van de mannen en 80 procent van de vrouwen is analfabeet. De mensen kunnen geen Bijbel lezen, zodat ze alleen op zondag en woensdag de Bijbel horen."

Ds. Johnson Ebeke, een van de vijf NRC-predikanten, zegt dat het niet moeilijk is om mensen in het Izi-gebied te bereiken met het Evangelie. "Maar dat betekent nog niet dat men ook echt accepteert wat je over het Evangelie zegt. De strijd tegen het heidendom blijft levendig, al is die gelukkig minder dan in het verleden. Toen ik tien jaar geleden trouwde, was het opzienbarend dat ik maar één vrouw had. Op dat punt is er wel veel veranderd."

De kerken in Afrika en in Nigeria groeien sterk, bevestigt ds. Ebeke, maar de mate van betrokkenheid van de mensen blijkt niet altijd even sterk. "Mensen gaan naar de kerk, maar koesteren ondertussen hun vleselijke gewoonten." De predikant is de laatste tijd bezig met toerusting van jonge ren om hen te waarschuwen voor de in seksueel opzicht losse levensstijl van veel Nigerianen. "Toch blijft Nigeria een christelijk land, al groeit de invloed van de militante islam. In het noorden is in verschillende deelstaten de sharia, de islamitische wetgeving, ingevoerd. Veel christelijke gezinnen zijn ondertussen al naar het zuiden verhuisd."

Stabiliseren

De snelle groei van de NRC uit de beginjaren ziet Dekker wat stabiliseren. "Er zijn zorgen op het punt van de financiën, hoewel het jammer is dat je dat steeds weer moet zeggen. Je ziet ook dat de tweede generatie christenen meer en meer openstaat voor invloeden van het moderne heidendom, voor het jagen naar materiële status. En dan spreken we nog niet over de zorg over aids."

Maar, Dekker laat het positieve in het zendingswerk het zwaarste wegen. "Je ziet hier dat de Heere werkt. Nog niet zo lang geleden stierf hier een meisje van 16 jaar. Ze stierf in de armen van haar moeder, met de naam van Jezus op haar lippen. Van zo'n getuigenis gaat veel uit naar het dorp toe."

Maarten Dekker geniet ervan om met de studenten bezig te zijn. Tussen de studenten in zijn klas zitten twee ex-gevangenen. Ze zitten achter een hoge stapel theologische lectuur.

"Die twee zijn niet zomaar tot dit werk geroepen", zegt Dekker over hen. "Dat ging niet vanzelf. Ze hebben in hun eigen familie de nodige tegenstand ondervonden. Ze zijn als een brandhout uit het vuur van het heidendom gerukt en hebben nu de begeerte om evangelist te worden. Ze spreken vanuit hun hart over hun roeping. Daaruit blijkt een kinderlijk vertrouwen, waar wij in het Westen best jaloers op kunnen zijn. Je ziet veel ellende in Afrika. Het leven is hier zwaar. Maar te midden van dit alles leert men vertrouwen op God. Dat is het houvast."

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen