Bekijk het origineel

Vragen staat vrij

Bekijk het origineel

PDF Bekijken
+ Meer informatie
Print this document

Vragen staat vrij

5 minuten leestijd

Altijd weer spannend, die verkiezingen. Zeker nu het paarse kabinet de uitdrukking 'op de valreep' wel erg letterlijk heeft genomen en inmiddels demissionair is geworden. In de aanloop naar de Tweede-Kamerverkiezingen op 15 mei zijn de verkiezingsactiviteiten in volle hevigheid losgebarsten. Met behulp van allerlei middelen proberen partijen naar de gunst van de kiezer te dingen. Maar hoe zit het eigenlijk met het politieke inzicht van de gemiddelde kiezer?

Kamervragen

Om het politieke gevoel te toetsen de volgende test. De testvraag luidt: Vanuit welke kamerfractie zijn onlangs de volgende vragen gesteld aan de minister van Volkshuisvesting, Ruimtelijke ordening en Milieu?

1. Is het de minister bekend dat er jaarlijks in Nederland ongeveer 200.000 baby's geboren worden?

2. Is hij ervan op de hoogte dat kinderen tot twee jaar gemiddeld minstens vijf keer per dag een schone luier krijgen, waarvan meer dan de helft pampers zijn? Deze vraag mag hij beantwoorden in samenwerking met de staatssecretaris van emancipatiezaken)

3. Weet hij dat een gevulde luier ongeveer 290 gram weegt en dat er op die manier dus jaarlijks ruim 50.000 ton afval aan het huisvuil wordt toegevoegd?

4. Ziet de minister mogelijkheden om hergebruik van pampers te stimuleren teneinde deze afvalberg te verminderen?

5. Zo ja, welke maatregelen denkt hij in dat kader te treffen?

Voor alle duidelijkheid: de vragen hebben niets te maken met het optreden van de heer Fortuyn, waarvan de paarse partijen in elk geval op z'n minst hun buik vol hebben.

Was het een kamerlid van GroenLinks, PvdA of D66 dat deze maatschappelijk betrokken vragen stelde? Of van een andere paarsachtige partij? Het zat in de buurt. Maar jammer genoeg was het geen van hen. De vragen zijn namelijk bij mijn weten nog nooit gesteld. Inderdaad, dat is een gemiste kans voor deze fracties. Het zouden trouwens niet de eerste onzinvragen zijn die een kamerlid stelde.

Publiciteit

Misschien lijkt het niet zo gepast om op een dergelijke manier een beetje de spot te drijven met het optreden van sommige volksvertegenwoordigers. Dat mag zo zijn, maar een aantal van hen geeft daar toch echt wel aanleiding toe. De kiezer die de verrichtingen van die op publiciteit beluste Haagse politici volgt -al is het maar op afstand-, krijgt vanzelf de onweerstaanbare neiging om daarover enigszins kritisch te worden.

Wat te denken van vragen aan een minister over gesprekken die hij aan een diner heeft gevoerd? Of van een uitspraak van een minister dat zij de Franse president Chirac maar "een engerd" vindt. Of van vragen aan de minister van Onderwijs, Cultuur en Wetenschappen over de dood van chimpansee Coen: "Kunt u informatie verstrekken over de doodsoorzaak in de vorm van een autopsierapport?" (merkwaardige zin overigens). Maar die vraag had misschien te maken met de erkenning van minister Hermans dat hij veel verwantschap ziet tussen mensen en chimpansees.

Nog een voorbeeld van Haagse vragenstellerij. Onlangs werd de nodige overlast in het Veenendaalse Valleibad veroorzaakt door een groep allochtone jongeren. Uiteraard vraagt dat stevig ingrijpen van de burgemeester, die immers verantwoordelijk is voor de openbare orde. Binnen twee dagen legde hij verantwoording van zijn aanpak af aan de gemeenteraad. Maar desondanks buitelden de Tweede-Kamerfracties van de VVD, de PvdA en het CDA over elkaar heen om de ministers van Binnenlandse Zaken en van Justitie over het incident te bevragen. Een eenvoudig raadslid heeft er blijkbaar geen idee van hoever de vaderlijke zorg van sommige landelijke politici zich uitstrekt. kamervragen zijn altijd goed voor enige publiciteit, en daar moeten veel dames en heren politici het zo'n beetje van hebben. Althans, hun optreden wekt soms onmiskenbaar die indruk. Over de kosten van het beantwoorden van zo'n reeks vragen zullen we verder maar niet uitweiden, maar die belopen al gauw zo'n 1000 euro per serie. En dan te bedenken dat er per jaar soms een kleine 2000 kamervragen gesteld worden Ach, de belastingbetaler is er goed voor, en het hoort allemaal bij de prijs van de democratie.

Kwaliteit

Onlangs ontspon zich een discussie over de vraag of de volksvertegenwoordiging moet worden afgeschaft. Vertegenwoordigende organen hebben zichzelf overleefd, stelden enkele schrijvers. De huidige kiezers zijn in veel opzichten deskundiger dan degenen die gekozen worden. Daarmee verliezen de vertegenwoordigende lichamen dus hun meerwaarde. Controle kan beter uitgevoerd worden door een aantal -gekozen- controlerende commissies van deskundige personen. Bovendien dient in het kader van 'interactieve beleidsontwikkeling' -hét modewoord van de laatste jaren- op ruime schaal gebruikgemaakt te worden van internet en dergelijke voorzieningen.

Natuurlijk riep deze revolutionaire stellingname afwijzende reacties op, maar met betrekking tot de kwestie van de deskundigheid van volksvertegenwoordigers hebben de aangehaalde schrijvers wel een punt. Om politieke redenen roepen sommige kamerleden soms maar wat, ongeacht of het onzin is wat ze beweren of niet.

Een geliefkoosd thema voor niet-christelijke fracties is bijvoorbeeld het 'wangedrag' van christelijke scholen, die onder andere allochtone leerlingen zouden weren. Dat met cijfers is aangetoond dat christelijke scholen er net zo veel opnemen als openbare scholen, is voor hen niet interessant. Wie een hond wil slaan kan altijd wel een stok vinden, en en passant is hiermee juist zo mooi te demonstreren hoe veel kwaad artikel 23 van de Grondwet, dat de vrijheid van onderwijs garandeert, veroorzaakt.

D66 is heel sterk in dat soort gekwek. De beschouwingen van hun onderwijswoordvoerster Lambrechts lezend daalt er vanzelf een diepe triestheid over de lezer en vraagt hij zich in gemoede af of het inderdaad geen tijd wordt dat kamerleden gewoon een fatsoenlijk toelatingsexamen doen om tenminste een minimum aan bestuurlijke kwaliteit te garanderen. Dat zou in elk geval een doeltreffende vorm van deskundigheidsbevordering kunnen zijn. En de samenleving is dan tevens verlost van allerlei onbenullige kamervragen.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van zaterdag 27 april 2002

Reformatorisch Dagblad | 44 Pagina's

Vragen staat vrij

Bekijk de hele uitgave van zaterdag 27 april 2002

Reformatorisch Dagblad | 44 Pagina's

PDF Bekijken