Bekijk het origineel

Ingelijste zijden sjaals van Betty van der Woude

Bekijk het origineel

PDF Bekijken
+ Meer informatie

Ingelijste zijden sjaals van Betty van der Woude

5 minuten leestijd

Het was liefde op het eerste gezicht. Toen mevrouw Betty van der Woude-Hettinga (78) uit Dronrijp zo'n twintig jaar geleden voor het eerst een schilderij op zijde zag, wist ze het direct. Hier zou ze zich de komende jaren mee bezig gaan houden. Ze kocht zijde, verf en een instructieboek. Dat haar schilderijen twee jaar later in het Oranjehotel in Leeuwarden zouden hangen, had ze toen niet kunnen dromen.

Tja, daar zat ze dan: 58 jaar en met de VUT. De lerares huishoudkunde wilde met haar vertrek uit het onderwijs plaatsmaken voor de jongere garde. Maar ze kwam er al snel achter dat niks doen niets voor haar was. Schilderen, fotograferen, naaien. Ze deed het allemaal graag, maar het was tijd voor een uitdaging. Iets waar ze helemaal voor zou gaan.

De aankondiging in het Nederlands Dagblad van een tentoonstelling in Tilburg kwam net op tijd. Er zouden zijdeschilderijen hangen. Het idee trok haar meteen aan. Maar ja, Tilburg was niet om de hoek. Toch liet mevrouw Van der Woude het er niet bij zitten. Gecombineerd met een bezoek aan een van haar kinderen zou ze de expositie zien. En wat ze al dacht, gebeurde. De vonk sloeg over. "Zelfs mijn man zag gelijk dat dit echt iets voor mij zou zijn. Ik hield van schilderen en van stoffen. Nu kon ik die twee combineren."

Ook praktische redenen hadden een stem in de keuze voor het beschilderen van zijde. Mevrouw Van der Woude: "Mijn man schildert ook al jaren. Zijn grote schilderijen nemen veel ruimte in. Een zijdeschilderij kan ik zo opvouwen en meenemen. Dat is zeker voor als je weinig ruimte hebt ideaal."

Na het bezoek aan de expositie ging mevrouw Van der Woude op les. "Maar dan leer je alleen de techniek van het zijdeschilderen. Verder niet."

Toen ze voor het eerst zelf aan de slag ging, merkte ze al direct dat het lekker ging. "Ik vind zijde geweldig. Het is een natuurlijk materiaal, dat doet wat het wil. Het product van de zijderups -één cocon levert een zijdedraad van ruim 1 kilometer- kan net zoveel vocht absorberen als wol. Dat maakt het niet alleen tot mooi materiaal, maar ook moeilijk te beschilderen. Je weet van tevoren nooit hoe de uitvloeiing van de verf zal zijn."

De meeste zijdeschilders maken abstracte figuren. Maar omdat mevrouw Van der Woude erg van uitdagingen houdt, begon ze ook met realistische werken. "Dat kan alleen als je de zijde totaal weet te beheersen. Eén druppel verkeerde verf, en het hele schilderij kan de mist in gaan. Dat maakt het intensief, maar ook spannend." Mensen die van de meer abstracte vormen houden, lijsten haar sjaals nog wel eens in.

Zelfs nadat het schilderij af is, weet mevrouw Van der Woude nog niet hoe het precies gaat worden. "Dan moet het eerst nog drogen." Ze heeft ook de garage onder hun grote appartement ingeruimd. Een van haar sjaals is daar momenteel opgespannen. "Pas wanneer de verf droog is, kun je de uiteindelijke kleuren goed zien."

Eerste expositie

Haar werk sloeg meteen aan. Binnen twee jaar nodigde de directie van het Oranjehotel in haar voormalige woonplaats Leeuwarden haar uit om te exposeren. Hoewel ze het een geweldige eer vond, zei ze niet meteen ja. "Iedereen in de stad kan dan jouw werk zien. Dat is eng. Je leest ook wel eens van die afschuwelijke kritieken."

Van die kritieken had ze geen last. De pers die op de expositie afkwam, was lovend. Ook het publiek was enthousiast, dat bleek wel uit het feit dat twintig van de dertig werken werden verkocht. Die reacties zetten mevrouw Van der Woude ertoe aan om door te gaan.

In Franeker vond ze een grossier waar ze verf -echte Franse- en zijde kon kopen. Ze werkt voor haar schilderijen vaak op de matte kant van de zijdesoort crêpe satin. Maar er zijn veel meer verschillende soorten zijde. Wel meer dan honderd. Ze laat er verschillende zien. "De dunnere soorten gebruik ik voor sjaals. Van de zwaardere kun je zelfs gordijnen en grands foulards maken."

Sjaals naar Florida

Het schilderen heeft haar leven totaal op z'n kop gezet. "Ik máák er veel door mee." Ze brengt bezoeken aan Bonn, Keulen en Amerika. In 1993 was zij met de door haar beschilderde stoffen medewerker aan het Wereldcongres voor kleermakers van de "Fédération Mondiale des Maîtres-Tailleurs" in Lissabon, in 1995 in Rome en in 1997 in Valencia.

Ook gaan er sjaals van haar naar Florida en ze werkt bovendien in opdracht van particulieren. "Mensen komen hier met een nieuw gekocht pakje. Ze willen daar dan een sjaal bij, in verschillende kleuren."

Hoewel voor sjaals minder precies gewerkt hoeft te worden dan voor een schilderij, is het volgens mevrouw Van der Woude ook niet heel gemakkelijk. "Je moet veel gevoel voor kleuren hebben. De kleuren vloeien in elkaar over. Wil je geen groen hebben, dan moet je dus geen geel en blauw naast elkaar verven."

Groen van bomen

Door het schilderen is ze totaal anders naar de dingen om haar heen gaan kijken. "Ik kan hier vanuit het appartement uren naar het groen van de bomen kijken. Er zitten zo veel verschillende tinten in. Ook in de wolken zie je zo veel." De natuur is een grote inspiratiebron voor haar schilderijen. "Vooral bloemen, daar ben ik weg van."

Ze laat een foto van een schitterend bloeiende amaryllis zien. "Die plant heb ik laatst van iemand gekregen." Ze kon het niet laten de bloemen op de kiek te zetten. "Die verwerk ik dan mogelijk weer."

Momenteel hangen haar schilderijen tot het eind van de zomer op Ameland, in het resort de Amelanderkaap in Hollum. "Voor de toeristen daar heb ik onder meer zeegezichten, een mosselvisser, zeehondjes en een sneeuwuil gemaakt. Dat is herkenbaar."

Ook op Ameland zullen er weer werken verkocht worden. Of ze daar moeite mee heeft? "Nee. Totaal niet. Na het schilderen maak ik een foto en laat ik het los. Dan begin ik aan een nieuwe uitdaging. Ik hoop wel dat mensen er voorzichtig mee zijn. Ik gebruik zelf lijsten van het merk Barth en Nielsen. De schilderijen komen het beste uit zonder glas. Ze kunnen ook transparant worden ingelijst tussen twee glasplaten."

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van zaterdag 4 mei 2002

Reformatorisch Dagblad | 40 Pagina's

Ingelijste zijden sjaals van Betty van der Woude

Bekijk de hele uitgave van zaterdag 4 mei 2002

Reformatorisch Dagblad | 40 Pagina's

PDF Bekijken