Digibron cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Digibron te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Digibron.

Bekijk het origineel

"Het gaat om jongeren, niet om nota's"

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

"Het gaat om jongeren, niet om nota's"

Samenwerking hulpverleners in Gelderland hapert

4 minuten leestijd Arcering uitzetten

ARNHEM - Op maatregelen uit Den Haag kon hij niet wachten. De Gelderse gedeputeerde J. J. W. Esmeijer liet daarom zelf de problematiek van zwerfjongeren in zijn provincie in kaart brengen. Want het gaat hem aan het hart als hij jongeren ziet wegzakken in de goot. "Ik vind dat we niet kunnen wachten met daar wat aan te doen."

Eind vorig jaar presenteerde Gelderland een rapport over zwerfjongeren op zijn grondgebied. Dat bracht dingen aan het licht waarvan tot dan toe nog niemand precies wist hoe het zat. Zoals het aantal jongeren dat een zwervend bestaan leidt, wat hun problemen precies zijn én wat er precies aan gedaan wordt. Of niet gedaan wordt.

Esmeijer: "Als je dan ziet wie er zich met zwerfjongeren bezighouden, blijken dat wel dertig organisaties te zijn. Dus denk je: Dat zit wel goed. Nou, dat is dus niet zo. Want die organisaties werken te veel langs elkaar heen. Dat bleek ook uit verhalen van jongeren zelf. Die willen heel gewone dingen, zoals iemand die naast hen staat en voor hen opkomt. Ze zoeken geen superdeskundige, maar gewoon steun."

Dat gegeven bracht Esmeijer ertoe iets te doen. "Ik heb al die dertig hulpverleningsorganisaties uitgenodigd om eens met mij om tafel te gaan hoe we de problemen van zwerfjongeren beter kunnen aanpakken. Er kwamen er uiteindelijk maar elf. Dat het probleem echt herkend wordt, kun je dus niet zeggen. Samen trokken we echter wel de conclusie: We doen het nu niet goed genoeg. En dat komt mede doordat informatie over jongeren te weinig wordt uitgewisseld."

Dat laatste heeft ook te maken met de strenge privacyeisen voor persoonsgegevens. Dat belet instellingen en collega-hulpverleners om soms cruciale informatie door te geven over een cliënt. Bovendien laat de hulpverlening flinke steken vallen, mede als gevolg van andere wetten. Esmeijer: "We worden nu getrakteerd op de gevolgen van het besluit om jongeren op hun achttiende jaar voor de wet als meerderjarig te beschouwen. Maar dat is niet hetzelfde als volwassenheid. Je kunt dan nog niet altijd over jezelf beschikken, zeker niet als je in een onstabiele situatie zit." Met het vieren van hun achttiende verjaardag vallen veel jongeren daardoor in een groot gat. "Sommige instanties kunnen dan ineens niets meer voor hen betekenen. Dat is natuurlijk heel raar, maar zo werkt het helaas."

Als het aan Esmeijer ligt, wordt er daarom nog dit jaar iets gedaan aan di e problemen. Hij wordt daarin gesteund door Provinciale Staten van Gelderland. "We gaan jongeren beter volgen. Daarmee beginnen we al op scholen, want daar zie je de eerste signalen als er iets misgaat. Er moet systematischer gekeken worden naar de langdurige spijbelaars. En daar moet al van tevoren een oplossing voor klaarstaan. Bijvoorbeeld een speciaal team, want de normale hulpverlening staat vaak machteloos. Er zijn maar een paar instanties echt helemaal toegesneden op zwerfjongeren, zoals Radar in Apeldoorn, R75 in Nijmegen en het T-team in Arnhem. Zij zijn altijd beschikbaar, 24 uur per dag, en motivéren jongeren. Dat is zo belangrijk."

Hij pakt de achterkant van een ambtelijke nota en begint enthousiast lijntjes te trekken. "Kijk, die teams redeneren zo. Je hebt de jongere, die staat in het midden." Hij tekent een cirkel. "Daaromheen staan de zaken die voor hem belangrijk zijn, dat zijn allemaal kleinere cirkels." Hij tekent ze één voor één. "Denk aan werk, familie, woonruimte, inkomen: als er in een van die cirkels of in allemaal iets niet klopt, moet dat weer in orde komen. En je kunt niet slechts de problemen in één cirkel herstellen en de andere buiten beschouwing laten. Daarom is het zo belangrijk dat één organisatie met alles aan de slag gaat. En die moet daarom in alle grote steden van Gelderland aanwezig zijn. Niet slechts in enkele, zoals nu het geval is."

Hoe goed de provincie alles echter op papier zet, centraal staan niet allerlei plannetjes maar de zwerfjongeren zelf, meent Esmeijer. "Het gaat om jongeren, niet om nota's. Ik probeer mezelf in de hand te houden dat ik niet bedolven word onder al dat papier. Want ik moet wél een oplossing vinden voor een probleem." Hij veert op uit zijn stoel. "De problematiek ligt me daarom na aan het hart. Je staat er versteld van wat jongeren in de eerste twintig jaar van hun leven al kunnen meemaken. Gescheiden ouders, verslaving, alcoholmisbruik, gokschulden, ruzie, criminaliteit: sommigen maken het allemaal mee! Dat is aangrijpend. Maar er mag geen jongere verloren gaan."

Dit is het tweede verhaal in een serie van drie over het "Plan van aanpak zwerfjongeren" dat de provincie Gelderland onlangs vaststelde. Vrijdag het laatste deel: "In elke jongere zit wel iets goeds."

Dit artikel werd u aangeboden door: Reformatorisch Dagblad

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van woensdag 8 mei 2002

Reformatorisch Dagblad | 32 Pagina's

Bekijk de hele uitgave van woensdag 8 mei 2002

Reformatorisch Dagblad | 32 Pagina's