Bekijk het origineel

Bekijk het origineel

PDF Bekijken
+ Meer informatie

"We houden van doordouwen hè"

Marianne en Thirza Beeke uit Middelburg fietsen in tien dagen honderden kilometers langs de kust

5 minuten leestijd

Waar de fietstassen van RD-bezorgers al niet goed voor zijn. Thirza en Marianne Beeke uit Middelburg maakten zelfs tijdens hun vakantie dagelijks reclame voor dé krant. Tien dagen lang fietsten ze langs de westkust van Nederland. De kampeerspullen opgepropt in een RD-fietstas. "We houden van doordouwen hè."

De zon schijnt uitbundig op de derde dag van de fietsvakantie van de zussen Thirza (16) en Marianne (22). Dagjesmensen die wat rondstruinen in Noordwijk aan Zee kijken nieuwsgierig naar de twee meiden die aan de voet van de vuurtoren hun middageten verorberen. Twee volgestouwde fietsen staan tegen een parkeerautomaat geparkeerd. "Ik weet niet hoe het komt, maar iedereen moet om ons lachen", zegt Thirza verbaasd.

De twee Zeeuwse meiden fietsen de ANWB-Noordzeeroute. Maandagmorgen zijn ze halverwege de dag vertrokken vanuit Middelburg. Eerst moest Marianne nog rijexamen doen. "Ik ben geslaagd", glimlacht ze. "Maar het was al de tweede keer dat ik afreed hoor. En ik kan echt nog niet zo goed autorijden."

"We hadden dit jaar allebei vroeg vakantie", legt de oudste van het tweetal de reden van hun gezamenlijke fietstocht uit. "Ik heb de pabo afgerond. Komend cursusjaar ga ik lesgeven aan groep 6 van de Ds. Koelmanschool in Gorinchem. Thirza is geslaagd voor haar havo-examen. Zij gaat nu naar de pabo."

Thirza's tweelingbroer Pieter zit op het Hoornbeeckcollege en kreeg niet zo vroeg vakantie. "Ik denk ook niet dat hij er zo'n zin in zou hebben", zegt Thirza. "Hij fietst het liefst zo hard mogelijk ergens naartoe. Dat hoeft nu niet. Bovendien heeft hij andere interesses. Hij kijkt alleen maar naar vogels."

Trekkerstentje

Het was een hele kunst om alle bagage op de fiets te binden, herinnert Thirza zich goed. De 4 liter schoon water hebben de meiden eerlijk over de twee fietsen verdeeld. "De tent, de haringen, de slaapzakken en -matten namen de meeste ruimte in", wijst Marianne naar haar overvolle fietstas. Tassen aan het voorwiel willen de twee niet. "Hoe meer ruimte je hebt, hoe meer je wilt meenemen. Het houdt toch een keer op. Alleen had ik wel een boek mee willen nemen. We hebben nu niets te lezen." Een boterhamzakje bungelt aan de slaapzak. "Dan kunnen we er altijd makkelijk bij."

De route gaat over 560 kilometer van Sluis naar Den Helder en weer terug. Thirza en Marianne leggen niet de hele tocht volgens de kaart af. "We zijn niet in Sluis, maar in Middelburg begonnen en op de terugweg nemen we een iets andere route", zegt Thirza. "Nu is het makkelijk. Gewoon de bordjes volgen."

Iedere avond zoeken de twee een camping op. De zussen hebben vooraf gekeken waar ze goedkoop konden overnachten, maar hebben niets afgesproken. "Je kunt overal terecht met een trekkerstentje", stelt Marianne. "Maar het is toch wel handig als je al een beetje weet waar je gaat slapen", vult Thirza aan.

De twee schieten spontaan in de lach. "We waren gisteravond pas om kwart over acht op een camping", geeft Thirza eerlijk toe. "We zaten in Katwijk en wilden naar Warmond. We vroegen de weg aan wat voorbijgangers. De een had er nog nooit van gehoord en een ander beweerde dat het zeker een uur fietsen was. In Katwijk konden we wel overnachten, maar dat kostte 16 euro. Dat vond ik te duur."

De afstand naar Warmond bleek inderdaad meer dan 10 kilometer te zijn. Afgedraaid kwamen de meiden daar op de camping aan. "En toen moesten we onze tent nog opzetten", zegt Marianne hoofdschuddend. "Terwijl we al zo moe waren. En we moesten ook nog eten." Om kwart voor tien 's avonds zat het tweetal aan de soep.

Zadelpijn

"Toch is samen kamperen echt heel leuk", vindt Thirza. "Je moet wel goed weer hebben. Anders weet ik niet wat we gedaan hadden", zegt de roodgekleurde RD-bezorgster. "Maar we hebben tot nu toe op één regenbuitje na heerlijk weer."

"In de regen een tent opzetten is niks. Dan is alles nat", denkt Marianne. "En een tent opzetten is al zo moeilijk. We hebben thuis een keer geoefend, maar het lukt nog steeds niet goed. De tent stort elke keer in. Volgens mij is-ie niet helemaal compleet."

De zussen slapen thuis op dezelfde kamer, dus veel geheimen hebben ze elkaar deze vakantie niet te vertellen. "Je hoeft ook niet de hele dag te praten", zegt Marianne. "We kunnen door de volle fietstassen ook niet te dicht op de ander fietsen. En met tegenliggers in aantocht moet je vaak achter elkaar aan trappen."

Een lekke band hebben de twee nog niet gehad. "Ik moet wel elke dag mijn banden oppompen", zegt Thirza. "Die dingen zijn steeds zacht. En m'n ene rem doet het niet, en de ander lijkt het ook ieder moment te kunnen begeven", zegt ze met een zorgelijk gezicht. "Dan hou ik je wel tegen", lacht haar zus, die de fiets van haar moeder gebruikt. "We hebben soms wel zadelpijn", zegt Marianne. "Maar dan wisselen we even van fiets. Heb je tenminste een poosje een ander zadel."

Het weekend willen de meiden overnachten op een camping in Heemskerk. "Dan kunnen we in Zaandam naar de kerk", zegt Marianne. "En voor de rest zien we nog wel waar we heen fietsen. Het is leuk om door allerlei dorpjes te trekken." "Alleen is het jammer dat we nooit iets samen kunnen bezoeken", zegt Thirza. "Dan blijven de fietsen onbeheerd achter. Dat willen we niet. Maar we kunnen in ieder geval heerlijk uitwaaien. We staan tenminste niet uren in de file."

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van zaterdag 26 juli 2003

Reformatorisch Dagblad | 28 Pagina's

Bekijk de hele uitgave van zaterdag 26 juli 2003

Reformatorisch Dagblad | 28 Pagina's

PDF Bekijken