Bekijk het origineel

Gesprek

Bekijk het origineel

PDF Bekijken
+ Meer informatie

Gesprek

5 minuten leestijd

Amerikaanse satellietfoto's meldden eerder dit jaar rook in Noord-Korea. Het nog altijd communistische land zou z'n nucleaire wapens oppoetsen. Seoul voelt zich bedreigd. En het zuidelijke leger toont zich extra waakzaam. Hereniging -zoals ooit tussen Berlijn en Bonn- lijkt nog lang niet aan de orde. Verdeeldheid valt doorgaans gemakkelijker te verwezenlijken.

Al in de zestiende eeuw wist het schiereiland zich geteisterd door invasies van Nippon. Met alle verwoestingen van dien. Bemoeizucht van China en Rusland kon niet verhinderden dat Korea van 1910 tot 1945 fungeerde als een kolonie van Tokio. Het vervolg van de historie lijkt op die van het gedeelde Duitsland. Aan het eind van de Tweede Wereldoorlog bezette de Sovjet-Unie het noorden van het land tot aan de 38e breedtegraad. De Verenigde Staten namen het zuiden in bescherming. Beide grootmachten bereikten geen overeenstemming over verkiezingen en een nieuwe regering. Zo kwam in 1948 in de Amerikaanse zone de Republiek Korea tot stand. En in het noorden ontstond de zogenaamde Democratische Koreaanse Volksrepubliek.

In 1950 trachtte de eerste Noord-Koreaanse leider, Kim Il Sung, via een verrassingsaanval het land te herenigen. Dat leidde tot een internationaal conflict waarbij talloze doden vielen. In 1953 werd een wapenstilstand overeengekomen. De grens bleef zo ongeveer waar deze al liep. Er volgden tal van besprekingen, maar de deelnemers boekten weinig resultaat. De spanningen zijn de laatste tijd echter opgelopen. Onrust die te maken heeft met een verschil van visie op de banden met de Amerikaanse president Bush en op de weg tot hereniging.

Demonstraties zijn niet van vandaag of gisteren. Een jaar of zeven geleden moest de Zuid-Koreaanse politie al eens een studentencampus binnenvallen met steun vanuit de lucht en pantserwagens. Diverse helikopters schoten traangasgranaten af, terwijl duizenden agenten het terrein bestormden. Daar voerden toen een paar duizend studiebollen en leergierigen actie voor hereniging met Noord-Korea. Het was een manifestatie zonder toestemming van de autoriteiten.

De verhouding tussen de beide delen van Korea valt misschien nog altijd te typeren als een koude oorlog. Een honderdtal mensen mag ieder jaar zijn familie bezoeken. Dat is een soort formele uitwisseling. De regering overlegt, overweegt en beslist. En dan komen de namen van de gelukkigen eruit rollen. Honderd is niet veel. Want ten minste 10 miljoen mensen hebben bloedverwanten aan de andere kant van de grens. Zij leven noodgedwongen van elkaar gescheiden.

Tal van inwoners van Pusan, Pohang, Kwangju, Kangnung en nog veel meer steden in het dichtbevolkte Zuiden achten hun land klaarblijkelijk gezegend. In tegenstelling tot het Noorden. Daar dienen ze immers de Heere niet. Dat is anders geweest. Ooit behoorde 80 procent van de stedelingen in Pyongyang tot de protestanten. De stad droeg in de volksmond de naam van het tweede Jeruzalem. Zoals ook het westelijk van Roemenië gelegen Debrecen de typering "het Genève van Hongarije" ontving. Het regiem heeft echter alle kerken met de grond gelijkgemaakt. En in Noord-Korea wonende zwangere vrouwen die wegens hun christelijke levensovertuiging in gevangenschap verdwijnen, zijn gedoemd een gedwongen abortus te ondergaan.

In Seoul prikken talrijke ranke kerktorens de lucht in. Ook wel moderne. Die lijken minder scherp. Ze vertonen rondere hoeken. In elk geval staat op elke protestantse kerk een kruis. Dat is een kenmerk. Vaak beslaan ze voor het oog slechts een ijzig klein stukje grond. Dat komt doordat ze zo van alle kanten ingebouwd zijn. Een wereldstad met 10 miljoen mensen benut elke vierkante meter. Maar bij binnenkomst bieden ze toch heel wat ruimte. De christelijke kerken in Zuid-Korea groeien. Vooral in de breedte. En erg gericht op grote gebouwen. Het boeddhisme is met 13 miljoen aanhangers dominant in Zuid-Korea. Dat zou het schrikbarend hoge percentage abortussen enigermate kunnen verklaren.

De voorgangers en christenen in de kerken van Zuid-Korea bidden veel voor hun noordelijke broeders en zusters. Die maken deel uit van een ondergrondse kerk. Doorgaans gaat het dan om huisgemeenten. Kim Jong Il staat in zijn land twee officiële kerkgebouwen toe. Ze vallen enigermate te vergelijken met de Drie-Zelfkerk in China. De Noord-Koreaanse regering kan via die bedehuizen laten zien dat er toch heus godsdienstvrijheid bestaat in haar socialistisch paradijs. "De Bijbel gaat er in elk geval open", zegt iemand uit Seoul. "Dat is winst. Maar de boodschap draagt een krachtige politieke lading."

Er mag dan sprake zijn van veel verzet tegen de belangen van Bush, er bestaat ook nog een zwijgende meerderheid in Zuid-Korea. Zij weet dat ze de Verenigde Staten eenvoudig nodig heeft. Koreaanse kranten schrijven over de "stagflatie" in hun land. Dat is "een dodelijke cocktail van stagnatie en inflatie." De economische groei blijft achter, de prijzen gaan omhoog en de werkloosheid neemt toe. Blijvende nucleaire bedreiging vanuit het Noorden werkt dat in de hand. Tal van Zuid-Koreanen zijn zich ervan bewust dat ze die problemen alleen niet de baas kunnen.

"Een nieuwe, krachtige samenwerking tussen Zuid-Korea en de Verenigde Staten is van cruciaal belang om een slecht scenario voor Noord-Korea en het schiereiland als geheel te voorkomen", aldus een artikel op de opiniepagina in The Korea Times. Met andere woorden: als er ooit sprake zal zijn van hereniging, kan deze geen gestalte krijgen zonder hulp van de grote broer.

Minachtend schrijven kranten in het Zuiden nog over het "marionettenparlement" in het Noorden. Provocerend publiceren de media in Pyongyang nog over "een tweede Irak-crisis." Maar ondertussen komt er weer gesprek op gang. Noord-Korea heeft ten langen leste ingestemd met een multilaterale dialoog over zijn kernwapens. Onder voorwaarde dat "de Verenigde Staten hun vijandige politiek tegen onze natie opgeven." Toch is hereniging nog niet aan de orde.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van zaterdag 9 augustus 2003

Reformatorisch Dagblad | 24 Pagina's

Gesprek

Bekijk de hele uitgave van zaterdag 9 augustus 2003

Reformatorisch Dagblad | 24 Pagina's

PDF Bekijken