Bekijk het origineel

Geen watervrees op de Deo Juvante

Bekijk het origineel

PDF Bekijken
+ Meer informatie

Geen watervrees op de Deo Juvante

Arjan de Looze (15) uit Ridderkerk werkt drie weken op binnenvaartschip

5 minuten leestijd

Of vakantiewerk aan boord van een binnenvaartschip gevaarlijk is? Arjan de Looze (15) schudt zijn hoofd. "Het heeft wel iets avontuurlijks."

Een neef van de Ridderkerker is matroos. Arjan is een keer met hem mee geweest en dat beviel hem uitstekend. Via een neef van zijn vader kan hij deze zomer drie weken op de Deo Juvante van schipper Den Herder uit Dordrecht terecht. "Ik heb er tot nu toe geen spijt van."

Het binnenvaartschip is 110 meter lang. Dat is op een paar centimeter na gelijk aan de lengte van de Domtoren in Utrecht wanneer die plat op de grond zou liggen ligt. Arjan: "De breedte van het schip is 11,45 meter en hij kan 3108 ton vervoeren."

Arjan moest maandagmorgen met de trein naar Karlsruhe. Daar lag de boot aangemeerd om te laden. De Ridderkerker weet niet meer precies wat: "In ieder geval containers met stenen en automaterialen."

In Nederland kwam de temperatuur toen boven de 30 graden uit, maar in Duitsland was het nog een graadje erger. "Zelfs in de schaduw was het 36 graden. We hebben toen die avond maar gezwommen." Niet in een zwembad, maar in de haven. "Dat is niet gevaarlijk. Het water stroomt daar niet zo hard en het was ook niet vies. En aan boord van het schip hebben we een ladder, zodat je er makkelijk uit kunt klimmen."

Donderdag ging de Deo Juvante op weg naar de Rotterdamse Waalhaven. Overdag moest Arjan de dennenboom schuren. "Dat is een wand tussen het ruim en het gangboord waar je in loopt." De vwo-leerling van het Rotterdamse Wartburgcollege leerde al varend allerlei scheepstermen. Een deel kende hij al van zijn neef. "Van hem mag ik nooit zeggen dat het een boot is. Dit is een schip. Als je zegt dat je op een boot werkt, vraagt hij: Moet je dan roeien?"

Wegspringen

Onderweg heeft Arjan veel gezien. Vooral het Loreleidal in Duitsland maakte veel indruk op hem. "Dat is erg mooi. De rivier is daar vrij smal en links en rechts zie je de bergen. Het water stroomt daar erg hard."

Omdat het overal warm was, zochten in Nederland en Duitsland veel mensen hun verkoeling aan het water. Ook aan de Rijn. "Vooral in Duitsland was het druk langs de rivier. Ons schip maakte best hoge golven. Op een gegeven moment moesten de mensen snel wegspringen. Dat was wel grappig om te zien."

De Deo Juvante arriveerde zaterdagmiddag in de Rotterdamse Waalhaven. "Daar moesten we lossen. Een kraan pakte de containers en legde die op vrachtwagens die aan komen rijden zonder chauffeur. Dat zijn robotvrachtwagens." Arjans vader kwam hem die middag ophalen, zodat de jonge matroos zondag thuis kon zijn.

De eerste werkdag van zijn tweede week moest Arjan zich in Amsterdam melden, waar het schip ondertussen lag aangemeerd. "Op dit moment laden we blokken aluminium die naar Neuss bij Düsseldorf in Duitsland moeten", zegt Arjan in het vooronder van het schip.

Iedere keer als een kraan weer een blok van 15 ton aluminium in het ruim legt, schudt het schip flink. Arjan kijkt er niet van op. Hij slaapt in het ene gedeelte van het vooronder, de vaste matroos van de Deo Juvante slaapt aan de andere kant. "En het warme eten gebruik ik bij de schipper en zijn gezin."

Behalve over een klein kamertje met een stapelbed beschikt Arjan over een douche en een kleine eetkeuken. Hij geniet van de vrijheid aan boord van het schip. "Als ik wil, kan ik 's avonds een eitje bakken of een kroketje klaarmaken. En Arjan vindt het mooi om al die schepen te zien. Het is elke dag wat anders."

Hij is vol lof over de schipper. "Als het 's avonds rustig is, mag ik sturen. Dan kan ik dat ook leren." Toch vaart de Ridderkerker niet speciaal mee om het sturen onder de knie te krijgen. "Ik ga voor het aanleggen. Het lijkt me geweldig als ik dat alleen kan."

Personeelstekort

Arjan zegt geluk te hebben met zijn vakantiebaantje. "Veel schepen die met de bouw te maken hebben, liggen nu stil en ik ben voor veel schippers ook nog te jong. Ik heb nog geen dienstboekje waarin mijn rang en vaaruren staan, dus voor de politie ben ik een passagier."

Er is in de binnenvaart een tekort aan vaste matrozen, weet Arjan. "Maar ik weet nog niet of ik na mijn eindexamen kies voor de binnenvaart. Al vind ik dit geweldig. Maar de matroos zei ook: Je moet wel alles leuk vinden aan boord."

Het is geen overdreven gevaarlijk beroep, stelt Arjan. "Veel mensen denken dat je tijdens het varen makkelijk in het water kan vallen. Dat gebeurt niet zo snel. Het laden of lossen is gevaarlijker. Zo'n container hangt aan een paar touwen. Je wil niet weten wat er gebeurt als een container losschiet. En als je tijdens het varen in een schroef valt, ben je ook niet blij."

Waar de Deo Juvante na het lossen in Neuss naartoe moet, weet Arjan niet. De betekenis van de naam van het schip kent hij wel. "Met Gods hulp."

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van zaterdag 23 augustus 2003

Reformatorisch Dagblad | 32 Pagina's

Geen watervrees op de Deo Juvante

Bekijk de hele uitgave van zaterdag 23 augustus 2003

Reformatorisch Dagblad | 32 Pagina's

PDF Bekijken