Bekijk het origineel

Tragisch (V)

Bekijk het origineel

PDF Bekijken
+ Meer informatie

Tragisch (V)

11 minuten leestijd

Tragisch dat een opmerking over mijn SOW-standpunt, in het interview ter gelegenheid van mijn 25-jarig ambtsjubileum, wordt aangegrepen om zo te reageren. Mijn standpunt heb ik in deze krant meer dan eens gedocumenteerd aangetoond. Daarom nu alleen het volgende:

- Er is sinds 1816 leervrijheid in de kerk. De belijdenis is stilzwijgend afgeschaft (Groen van Prinsterer).

- In de kerkorde van 1951 is deze leervrijheid kerkordelijk vastgelegd. Prof. J. Severijn, nauw betrokken bij haar totstandkoming, zegt "dat de kerk door aanneming van artikel X zich officieel zal hebben losgemaakt van haar belijdenis als draagvlak van het kerkelijk geloof."

- In onze huidige kerkorde zijn de vrouw in het ambt en homofiel samenlevenden volledig geaccepteerd. Hun rechten zijn kerkordelijk vastgelegd.

- Wat dr. B. Plaisier, als zijn visie, schrijft over het zich houden aan de kerkorde, geldt ook de huidige kerkorde en niet alleen de toekomstige.

- Hij schrijft in strijd met wat de synode 15 mei 2003 heeft geschreven aan de bezwaarden: "De bepaling wil allerminst zeggen dat men al wat men ziet als dwaling of ontsporing in de kerk moet erkennen of respecteren. Evenmin dat alle uitspraken van de kerk moeten worden onderschreven, of dat met alle bepalingen van de kerkorde instemming moet worden betuigd. Soms zal men zich vanuit de diepste overtuiging tegen haar opvattingen moeten verzetten en haar weerspreken in haar getuigenis, zoals dat ook in de Ned. Herv. Kerk gedurig mogelijk en noodzakelijk is." Wij houden recht en plicht de kerk terug te roepen tot Schrift en belijdenis.

- Zo hoop ik door Gods genade de kerk waarin ik mij door God geroepen, gezonden en gezegend weet, trouw te blijven, ondanks haar diepe(r) verval. Ook ik draag daaraan schuld. Ik draag een groot leed over het hele SOW-proces. Ik zie het als een oordeel van God over onze zonde, waarin de kerk zich steeds meer van haar bijbelse wortels verwijdert, een scheiding tussen broeders wordt veroorzaakt en de positie van het gereformeerd getuigenis naar binnen en naar buiten ernstig wordt verzwakt. "Doch op U zien mijn schreiend' ogen."

Ds. D. J. Budding

Dorp 11

3466 NE Waarder

Tragisch (slot)

Broeders, moet (mag) dit zo?

Die prangende vraag kwam bij me naar boven toen ik de ingezonden brieven las naar aanleiding van een uitspraak door een jubilerende collega over Samen op Weg. Wordt hiermee de kerk gebouwd? Wat mij verbijstert en bedroeft, is vooral de wijze van argumenteren.

Denkt u nu werkelijk, broeders, dat gemeenteleden op deze manier tot een eerlijke afweging kunnen komen? Velen zien door de (het) vele bomen het bos niet meer. Komen we zo niet in een soort Babylonische spraakverwarring terecht?

Mijn dringend verzoek aan de redactie is: Plaats geen ingezonden brieven en stukken meer over Samen op Weg. Beperk u tot verslagen. Daar zou u kerk en gemeente een grote dienst mee bewijzen. Ten slotte, laten wij predikanten niet denken dat wij de kerk kunnen redden. Er is er maar Eén Die dat kan! Ds. Lütke wees destijds het activisme van de dolerende Kuyper af. En toen hij Kuyper eens om twee uur 's nachts uitliet, keerde die zich nog eenmaal om en vroeg: "Maar zeg jij me dan eens wat ik moet doen."

Lütke antwoordde: "Wat jij moet doen, Kuyper? Jij moet ophouden om het zelf te doen, en het aan God overlaten dat Hij het doe."

Ds. A. van Vuuren

Mozartstraat 44

2992 RG Barendrecht

Eerlijkheid

In het RD van 9-9 merkt dr. ir. J. van der Graaf terecht op dat de titel van het proefschrift van mr. J. J. H. Post een ontoelaatbare fout bevat. Het kaft vermeldt "Nederlands" in plaats van "Nederlandse" Hervormde Kerk.

Deze stomme "e" blijkt helaas weggevallen, want het titelblad heeft die letter wel. Het bewijst weer eens hoe belangrijk het is om niet slechts op de buitenkant af te gaan. Oordeel niet 'van horen zeggen'.

Overigens zal de inhoud van het proefschrift voor Van der Graaf niet geheel nieuw zijn. Ettelijke jaren geleden correspondeerden wij naar aanleiding van mijn verzoek om tekst die in de lijn van het proefschrift lag, in "de Waarheidsvriend" te publiceren. Nota bene wilde men een desgevraagd en verkregen advies van een jurist met die inhoudelijke strekking niet publiceren!

Voor wat de aanval op de doctor betreft, ik acht hem zelf capabel genoeg om zich te verweren.

Twee opmerkingen moeten mij van het hart: Ten eerste, het proefschrift verdient eerlijke aandacht, het is geen uitvergroting van pleitnota's in de beheerskwestie. Neem en lees! Bovendien heeft Van der Graaf toch ook de ervaring met de synode dat, ondanks afwijzing, "pleitnota's" sterke papieren hebben.

Ten tweede, gemeenten moeten zich door wat over dit proefschrift naar buiten kwam, niet op het verkeerde been laten zetten, aldus Van der Graaf. Het hoofdbestuur schreef in januari 1996: "Wij spreken hier in vervolg op 'Putten' nog eens uit, dat wij op de weg naar een VPKN zoals wordt beoogd, niet mee kunnen gaan. Wij kunnen en willen niet mede verantwoordelijk zijn voor het prijsgeven van de historische Hervormde Kerk aan een kerk die niet meer geworteld is in de traditie van de Reformatie."

Hierbij lijkt slechts één conclusie mogelijk: Van der Graaf zette zelf in september 1996 gemeenten op het verkeerde been.

Ds. J. W. van Estrik

Hongaarseplein 14

3252 AR Goedereede

Asiel (slot)

Mij trof het artikel "Asielbeleid op basis van naastenliefde" (RD 23-8). De kop boven dit artikel impliceert veel, tot zover kan ik dit alleen maar onderschrijven.

Teleurstelling overvalt mij echter tijdens het lezen van dit artikel, dat gedegen, maar vooral rationeel in elkaar steekt.

Waar baseert de heer Janse zich op als hij stelt dat na een regimewisseling mensen geen vervolging meer te duchten hebben? Mijns inziens is de praktijk in tal van Afrikaanse landen heel wat weerbarstiger.

De auteur maakt zich er wel heel makkelijk van af door te stellen dat er immers velen zijn die in erbarmelijke omstandigheden verkeren, het veelal de "handige jongens" zijn die naar Nederland komen, en de neef van een in Nederland verblijvende asielzoeker immers ook onze naaste is.

Voor de heer Janse lijken enkel de begrippen micro- en macroniveau te bestaan. De politici, voor wie het toch niet meevalt om moeilijke besluiten te nemen en anderzijds die goedbedoelende vrijwilligers die menen een man en vrouw op hun weg geplaatst te krijgen.

Het lijkt me goed te noemen dat zich hiertussen een scala aan professionele organisaties bevindt. Die houden zich dagelijks bezig met de opvang, begeleiding en nazorg aan (jonge ) kinderen en volwassenen met de meest schrijnende levensverhalen.

Voor medewerkers van deze (christelijke) instellingen is de praktijk een voortdurend dilemma tussen gevoel en verstand.

Wat jammer dat de heer Janse niets meer te vertellen heeft, hij geen last lijkt te hebben van een worsteling met deze tegenstrijdigheid, zoals de titel dat doet vermoeden.

Maar vooral, wat jammer dat hij erin geslaagd lijkt om een deel van de reformatorische achterban te staven in vooringenomen standpunten.

Gelukkig zijn er nog wel groepen christenen en kerkelijke gemeenten voor wie het geen verleden tijd is om zich het lot van hun (christelijke) medemens aan te trekken.

Marika van der Geer

Mgr van de Weteringstraat 54

3828 PH Hoogland

Beloning

Hulde aan de aandeelhouders, omdat in hun kritiek op de buitensporige beloning van Anders Moberg de oproep doorklinkt tot bezinning op het ethische daarvan.

Ervan uitgaande dat deze bezinning typisch menselijk is, de mens onderscheidt van het dier en hem in staat stelt uit te groeien tot mens in de ware zin van het woord, oftewel tot de kroon van de schepping, beschouw ik de aandeelhoudersopstand dan ook als een pleidooi voor de vermenselijking van de bedrijfscultuur. Een pleidooi dat helaas aan dovemansoren is gericht, getuige het weerwoord van Moberg (RD 9-9).

Ik ben er echter van overtuigd dat de oprechte kritiek met de dag meer respons zal vinden, omdat het menswordings- of humaniseringsproces nu eenmaal niet te stoppen is.

Daardoor zal de toenemende maatschappelijke weerstand tegen 'verlossers' van het kaliber Moberg uiteindelijk 'moeten' leiden tot de broodnodige cultuuromslag, zowel in het bedrijfsleven als in de politiek.

Met als eindeffect: "De inwilliging van de immer gekoesterde maatschappelijke behoefte aan betrouwbare, ethisch hoogstaande mensen op leidinggevende posities." Lieden die als méns goed zijn, die deugen, die verantwoordelijkheidsbesef bezitten, uit wier gedrag een zekere belangeloze houding en gewetensvolle instelling spreekt, om met dr. M. Krinkels te spreken (Grote WP, deel 7, 1974).

Wouter ter Heide

Eekwal 25

8011 LB Zwolle

Welgebouwd

In deze serie artikelen over de architectuur van kerkgebouwen werd de christelijke gereformeerde kerk te Werkendam besproken. Ze werd bovendien terloops genoemd in het slotartikel (RD 4-9).

Het bijzondere van dit gebouw is de kerkzaal, die in de vorm van een vijfhoek is gebouwd. In dit verband is het vermeldenswaardig dat deze vorm is voorgesteld door de leden van de Orgelbouw Advies Commissie van de Vereniging van Organisten van de Gereformeerde Gemeenten, die bij dit project betrokken waren en waarvan ondergetekende in die tijd lid was.

Ook uit deze artikelenserie blijkt dat er bij kerkbouw meer oog is voor het zichtbare dan oor voor het hoorbare. In Werkendam is zichtbaar en hoorbaar geworden wat goede samenwerking tussen architect en adviseurs vermag.

De gelijkzijdige vijfhoek werd reeds door de bouwers van kathedralen toegepast. Deze vorm geeft, mits vakkundig toegepast, geen overdadige maar een weldadige akoestiek voor spraak en muziek.

De geluidsinstallatie voor het gesproken woord kan zachter; het orgel klinkt aangenamer en kan enkele registers kleiner; en bij de samenzang overheersen niet de mannenstemmen, maar zijn ook de vrouwen en kinderen duidelijk hoorbaar.

Na de ingebruikname van het kerkgebouw zeiden de kerkenraadsleden tegen elkaar: "Wat zong de gemeente mooi."

Een compliment voor de architect, maar toch ook wel voor de adviseurs.

P. J. Wols

Middenhagen 25

3078 BG Rotterdam

Bijstandsdebat

In het artikel over breuklijnen in het bijstandsdebat (RD 6-9) komt onder de alinea over de ethische benadering de schuldvraag aan de orde.

In deze tijd van recessie en ontslagen is mijn opmerking: Had dit ook genuanceerder verwoord kunnen worden.

Het doet wel pijn als je man, 57 jaar, na tientallen jaren bij een en hetzelfde bedrijf te hebben gewerkt, door een faillissement van de ene op de andere dag op straat staat.

Als je de leeftijd van ruim 57 jaar hebt bereikt, is het moeilijk, bijna onmogelijk, om gezien de economische recessie en het aanbod op de arbeidsmarkt, ook in de Randstad, zeker als het om productiebedrijven gaat, werk te vinden.

Allen die in dezen verantwoordelijkheid dragen wens ik veel wijsheid en zegen van de Heere God toe.

Anja van de Ree-de Visser

Steekhaamstraat 74

3192 GL Hoogvliet

Lusanne

Ik was niet bepaald aangenaam verrast toen ik zag dat in het RD van 9-9 een foto was opgenomen van Lusanne van der Gun, die voor het eerst na haar ontvoering weer naar school ging.

Een 11-jarig meisje dat ongetwijfeld weer terugverlangt naar haar anonieme bestaan in haar anonieme dorp, wordt voor deze foto recht in haar gezicht geflitst op het moment dat ze eindelijk weer iets 'gewoons' kan gaan doen dat alle kinderen in Nederland doen. Aan haar houding is duidelijk te zien hoe ongemakkelijk ze zich hieronder voelt.

Dat er een ANP-fotograaf is die vindt dat zo'n foto een dusdanige nieuwswaarde heeft dat hij gewoon gemaakt moet worden, daar is helaas niets aan te doen. Het belonen van een dergelijke actie door plaatsing van die foto, lijkt me echter onnodig: heel Nederland weet immers al hoe dit meisje eruitziet.

Daarnaast vind ik het vooral niet getuigen van het nodige respect voor dit meisje, dat in twee weken tijd Bekende Nederlander werd, maar nu ongetwijfeld weer gewoon Lusanne wil zijn.

A. J. van der Lee

Amaliastein 219

4133 JM Vianen

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van vrijdag 12 september 2003

Reformatorisch Dagblad | 24 Pagina's

Tragisch (V)

Bekijk de hele uitgave van vrijdag 12 september 2003

Reformatorisch Dagblad | 24 Pagina's

PDF Bekijken