Bekijk het origineel

Bij Christus blijven

Bekijk het origineel

PDF Bekijken
+ Meer informatie

Bij Christus blijven

5 minuten leestijd

"En toen Petrus te Antiochië gekomen was, weerstond ik hem in het aangezicht, omdat hij te bestraffen was. Want eer sommigen van Jakobus gekomen waren, at hij mee met de heidenen; maar toen zij gekomen waren, onttrok hij zich en scheidde zichzelf af, vrezende degenen die uit de besnijdenis waren. En ook de andere Joden veinsden met hem; alzo dat ook Barnabas mee afgetrokken werd door hun veinzing."

Galaten 2:11-13

Mensen kunnen zich druk maken over dingen waarvan we later zeggen: Waarover ging het eigenlijk? Hebben ze de zaak niet opgeblazen en de Heere God aan hun zijde getrokken? Hebben ze eigenlijk niet Zijn Naam misbruikt voor hun eigen naam? Misschien hebben mensen in de gemeente van Antiochië dat ook gedacht toen Paulus op Petrus toeliep en hem bestrafte. "Paulus, maak je niet zo druk." Paulus maakt zich wél druk. Nu de apostel een gevaarlijke dwaling bij de gemeenten van Galatië aantreft, haalt hij de gebeurtenis in Antiochië als voorbeeld aan. Galaten, wat bij u gebeurt, gebeurde toen ook. Het ging wél om het hart van het Evangelie. Het ging om de rechtvaardiging en om de kracht van het offer van Christus.

Petrus wist wel dat Paulus gelijk had. Petrus had zelf gezegd dat Christus niet alleen voor Joden maar ook voor heidenen gestorven was. Petrus had gezien hoe de Heilige Geest over Cornelius gekomen was. Hij weet dat het onderscheid tussen Jood en heiden in Christus weggevallen is. Wie toch onderscheid maakt, raakt Christus Zelf. Hij is een volkomen Verlosser, Die het onderscheid weggenomen heeft. Of is Hij een Verlosser ten dele?

Nu er mensen uit Jeruzalem komen die in Christus geloven maar toch zich op Joodse wijze aan de werken van de wet houden, neemt Petrus afstand van medegelovigen met wie hij eerst aan één tafel heeft gezeten. Nu zijn de reinigingswetten voor hem weer van belang en wil hij het risico niet lopen dat er onrein voedsel voor hem staat.

Hij weet beter. Paulus spreekt hem daarop aan. "U maakt onderscheid tussen Jood en heiden. Dat is niet goed. U handelt tegen uw geweten in. Dat doet u uit angst voor mensen."

Wanneer mensenvrees onze gids wordt, gaan we veinzen. We worden huichelaars omdat we niet uit de toon willen vallen. Wat men zegt is belangrijker dan wat God zegt en de Bijbel blijft dicht. Mensenvrees gaat niet samen met de vreze des Heeren. Het woord van een mens mag nooit de doorslag geven. Zelfs niet van een geoefend christen als Petrus. Hij blijft een mens, van zichzelf onbekwaam tot enig goed en geneigd tot alle kwaad. Een mens die zich daarom steeds weer opnieuw zal onderwerpen aan het Woord van God en zal leven in de vreze des Heeren. De Heere leert ons luisteren naar Zijn stem en alleen dat behoedt ons voor het gevaar dat Petrus bedreigt. Petrus en wij moeten niet terugvallen op de mening en het gedrag van ons soort mensen, maar we zullen leven uit het goddelijk Woord.

Een bevrijdend woord. In Christus is geen onderscheid en in Christus is geen mensenvrees. Petrus kent dat. Hij heeft gestaan voor het sanhedrin en van zijn Meester getuigd. Voor de Naam van die Ene, de ware Zaligmaker, is hij uitgekomen. Anderen hebben daardoor moed gegrepen. Ze hebben de kracht ondervonden van de opgestane Koning, Die de Zijnen leidt in Zijn heilgeheimen.

Wat kan een christen er weer ver vanaf leven. En ook dat heeft effect. Anderen beginnen ook te aarzelen en zelfs Barnabas gaat meedoen. Hij wil evenmin uit de toon vallen. En dan spreekt Paulus.

Bidden wij om mensen als Paulus, die op dat moment weten te bestraffen. Ze zeggen het ons aan dat we dwalen en roepen ons terug tot de Heere. Mensen die het juist niet om de instemming van mensen te doen is. Een Paulus, die zich niet boven Petrus verheven weet, maar als een begenadigd zondaar moet getuigen van het heil. Door genade alleen, Petrus, een genade die ons allemaal op hetzelfde plekje brengt en ons afhankelijk maakt van Christus.

Met bewogenheid spreekt de apostel. Met bewogenheid zegt hij: "ook Barnabas." De man die de eerste was in Jeruzalem die hem na zijn bekering vertrouwde. Ook Barnabas. Paulus is er bewogen over nu hij tegenover Barnabas en Petrus komt te staan. Bewogenheid bewaart ons voor een afstandelijk, verstandelijk veroordelen. Door een liefdevolle bewogenheid werkt de Geest.

Wellicht ontbreekt het ons in onze tijd teveel aan die bewogenheid. Gevoelens zijn er wel, soms hoogoplopende emoties. We kunnen op het gemoed van anderen inwerken om iets gedaan te krijgen. Ware bewogenheid komt uit een andere bron. Ware bewogenheid maakt kleine mensen die biddend luisteren naar de Heere en biddend spreken.

Wanneer de bewogenheid ontbreekt, ziet de toekomst voor de kerk er donker uit. Ze zal niet ondergaan, want Christus houdt Zijn Kerk in stand, maar ze kan wel in diepe wegen terechtkomen, totdat de Heere haar gezuiverd heeft van haar dwaling en trots, en zij begrijpt wat genade betekent.

Paulus schrijft verderop in de brief: "In Christus Jezus heeft noch besnijdenis enige kracht noch voorhuid, maar een nieuw schepsel" (6:15). Wie dit niet alleen met de mond belijdt, maar naar deze regel wandelt, ernaar leeft, die zal "vrede en barmhartigheid" ondervinden.

Dr. J. van Beelen, Veenendaal

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van donderdag 27 mei 2004

Reformatorisch Dagblad | 24 Pagina's

Bij Christus blijven

Bekijk de hele uitgave van donderdag 27 mei 2004

Reformatorisch Dagblad | 24 Pagina's

PDF Bekijken