Digibron cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Digibron te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Digibron.

Bekijk het origineel

Gezamenlijke liefde voor de publieke zaak

Bekijk het origineel

PDF Bekijken
+ Meer informatie

Gezamenlijke liefde voor de publieke zaak

4 minuten leestijd

Al vanaf z'n negende ging Kees van der Staaij met zijn vader mee naar de partijdagen van de SGP. Ook vond hij het als puber leuk zijn vader te vergezellen bij diens lezingen voor SGP-kiesverenigingen. Inmiddels is de zoon bekender dan de vader. "Het is goed als ouderen plaats maken voor jongeren."

Traditioneel, zo karakteriseert vader A. K. van der Staaij (64) uit Rhenen het gezin waaruit zijn oudste zoon, SGP-Kamerlid Kees van der Staaij (38), komt. "Zelf was ik druk met mijn werk, managementfuncties bij gemeenten; mijn vrouw was thuis voor de opvoeding." Mevrouw M. J. van der Staaij-Verloop (64): "De kinderen opwachten met thee, hen overhoren of gezellig met vriendjes en vriendinnetjes laten spelen."

Vaders vonk voor de publieke zaak én de SGP sloeg over. "Vanaf z'n negende nam ik Kees mee naar de partijdagen van de SGP. Ook vond hij het leuk om met me mee te gaan als ik lezingen hield voor SGP-kiesverenigingen, bijvoorbeeld over sociale zorg", vertelt vader Van der Staaij. "We discussieerden thuis ook veel over maatschappelijke vraagstukken, zoals emancipatie. Er was ruimte om van mening te verschillen. En wij benadrukten altijd respect voor andersdenkenden."

Kees' liefde voor gesprek en debat viel anderen op. Moeder Van der Staaij: "Op de eerste Wegwijsbeurs -Kees was toen een jaar of 14- verkocht hij stroopwafels voor De Schutse. Dat deed hij met verve. De organisator zei toen gekscherend: "Jij komt nog eens in de Tweede Kamer." Met verjaardagen zaten vrienden en vriendinnen vaak met Kees in de tuin te discussiëren. Later bleek dat onze buurman had genoten van die gesprekken."

Het liefhebben van Gods Woord, het waarderen van de traditie en van Schriftuurlijk-bevindelijke prediking waren kernwaarden die het echtpaar aan hun kinderen wilde doorgeven. "Maar ook zicht op andere kerken", aldus vader Van der Staaij, lid van de Gereformeerde Gemeenten in Nederland. "Ik heb Kees gestimuleerd naar de jeugdvereniging van de gereformeerde gemeente in Wageningen te gaan. Zulke verenigingen bestonden toen in onze gemeente nog niet. Kees ging daar altijd met plezier naartoe."

Al jong was Kees een boekenwurm. Zijn verzameling groeide echter zo rap, dat z'n ouders vreesden dat de soms krakende houten zoldervloer het gewicht niet meer kon dragen. Mevrouw Van der Staaij: "Op een nacht knalde de deur van de linnenkast open. Ik dacht meteen: Nu komen Kees' boeken naar beneden. Het bleek een aardbeving in Roermond te zijn."

De boekenplanken dienden ook andere doeleinden. "Eens in het jaar moest hij zijn boekenkast uitmesten. Kees gebruikte de ruimte achter de boeken als afvalbak. Wat er dan allemaal tevoorschijn kwam: proppen papier, sigarettenpeuken", zo haalt zijn moeder op.

Bijzonder was het moment waarop zoon Kees, derde op de SGP-kandidatenlijst voor de parlementsverkiezingen in 1998, in de Kamer kwam. "De SGP zou toen twee zetels halen. Midden in de nacht bleek dat de partij toch een restzetel kreeg. Toen heeft Kees ons om halfdrie 's nachts uit bed gebeld. Hij heeft zijn Kamerlidmaatschap altijd als roeping ervaren."

De ouders van het Kamerlid leven intens mee met het wel en wee van hun kinderen. "We hebben een hechte familieband. Elke week belt Kees. Op woensdag met mij", aldus mevrouw Van der Staaij, "want als hij eenmaal mijn man aan de lijn heeft, zijn ze nog wel even bezig." Deze, lachend: "Mij belt hij altijd op zaterdagmorgen om halfnegen. Daar kan ik mijn klok op gelijk zetten."

Qua bekendheid verwisselden de Van der Staaijs van plaats. De Rhenenaar: "Mensen vroegen voorheen aan Kees: Ben jij een zoon van Arie? Nu vragen ze aan mij: Bent u de vader van Kees? Het is goed als ouderen plaatsmaken voor jongeren. Zo hoort het."

Als advies zouden de ouders van het Kamerlid hun zoon willen meegeven God vaak in het gebed te zoeken. "Zoek veel het verborgene en blijf verbonden aan Gods Woord."

Dit is de vierde aflevering in een serie over de ouders van min of meer bekende Nederlanders.

Dit artikel werd u aangeboden door: Reformatorisch Dagblad

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van vrijdag 2 februari 2007

Reformatorisch Dagblad | 22 Pagina's

Gezamenlijke liefde voor de publieke zaak

Bekijk de hele uitgave van vrijdag 2 februari 2007

Reformatorisch Dagblad | 22 Pagina's

PDF Bekijken