Digibron cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Digibron te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Digibron.

Bekijk het origineel

"In de kerk heb ik de telefoon op schoot"

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

"In de kerk heb ik de telefoon op schoot"

4 minuten leestijd Arcering uitzetten

EDERVEEN - Bij verloskundige Marthe van den Berg lopen werk en privé dwars door elkaar heen. "Ben ik net aan het koken, krijg ik een oproep voor een bevalling. Dan draai ik het gas maar weer uit."

Ze heeft de baan van haar en hét leven. "Het moment van de geboorte blijft bijzonder, daar mag ik getuige van zijn. Terwijl mijn handelingen op dat moment niet altijd ingewikkeld zijn, sommige dingen kan ik ook een willekeurige vuilnisman leren."

Ze is met haar 21 jaar een piepjonge verloskundige. Dit jaar rondde ze haar studie verloskunde af en sinds juli werkt ze bij verloskundigenpraktijk Eva in Ede. Van den Berg heeft twee of drie keer per week een bereikbaarheidsdienst van 24 uur. De inhoud varieert van een routinebezoekjes tot topdrukte. Gemiddeld genomen blijft Van den Berg wel binnen de grens van een veertigurige werkweek. "Hoewel de tijd dat ik bereikbaar ben, langer is. Maar ik doe rustig een boodschap. En in de kerk neem ik mijn telefoon met trilfunctie mee. Die leg ik op mijn schoot."

De verloskundige merkt dat werk en privé vooral tijdens deze bereikbaarheidsdiensten erg door elkaar heen lopen. Maar ook in haar vrije tijd wordt ze regelmatig met haar werk geconfronteerd. "Loop ik in de supermarkt, spreekt een cliënt mij aan. Soms ervaar ik dat als een inbreuk op mijn privacy. Bovendien denken ouders vaak dat zij de enige bijzondere personen zijn. Het kan ontnuchterend voor hen zijn als ik zes weken na de bevalling goed moet nadenken wie er voor me staat."

Piekdrukte ervaart Van den Berg vooral tijdens de wekelijkse spreekuren. "Voor iedere cliënt trekken we een kwartier uit. In die tijd moet ik diverse verplichte bespreekpunten langslopen. Als de zwangere vrouw of haar man dan ook nog eens veel vragen heeft, is een kwartier te kort. Ik vind het lastig om een balans te vinden tussen aandacht voor de cliënt en het beperken van de wachttijd voor anderen."

De werkdruk vertaalt zich bij de verloskundige in een hoger adrenalinegehalte. "Ik ben dan opgefokt, loop sneller. Toch hoeft stress niet negatief te zijn, anderen merken er weinig van. Wel moet ik na een spreekuur altijd even stoom afblazen."

Zelf spreekt ze van een gezonde werkdruk. "Doordat ik veel 's avonds werk, ben ik overdag veel vrij. Dat is een luxe." Ze houdt voldoende tijd over voor haar deeltijdstudie psychologie, voor kerkelijke activiteiten, voor hand- en spandiensten voor haar oma en voor een wekelijks bezoek aan haar ouders.

Tijdens haar opleiding kreeg ze geen tips mee over het omgaan met werkdruk. Volgens Van den Berg verschilt de werkdruk voor verloskundigen ook per regio. "Zo kan in achterstandswijken door taalbarrières en bedreigingen de stress behoorlijk toenemen."

Van den Berg staat aan de begin van haar loopbaan. Vastomlijnde carrièreplannen heeft ze niet. "Het belangrijkste vind ik een stabiele werkplek. Ik heb geen ambitie om zelf een maatschap te starten. Eventueel zou ik een aantal specialisaties willen doen. Maar stel dat ik een relatie krijg, dan is het gezin belangrijker dan werk."

De verloskundige voert in de praktijk regelmatig gesprekken met zwangeren over de rol van het werk. "Vrouwen willen alles graag goed doen, veel ballen in de lucht houden. Ze zijn mama, echtgenoot, vriendin, huishoudster, collega en vrijwilliger. Ze voelen zich verplicht om alles te doen, terwijl ze dat soms helemaal niet willen."

In sommige gevallen adviseert ze vrouwen met klem om te stoppen met werken, om contact op te nemen met de arboarts. "Ze voelen zich dan schuldig, terwijl het soms echt niet meer gaat door lichamelijke of psychische klachten."

Van den Berg is niet tegen werkende vrouwen, "maar drie of vier dagen werken vind ik vrij veel als er kinderen zijn. Het gezin mag er niet onder lijden." Overigens geldt die waarschuwing ook voor vaders, vindt de verloskundige. "Ik denk niet dat het de bedoeling is dat een man negentig uur per week werkt en de kinderen alleen in bed ziet. Opvoeden doe je samen."

Dit is het achtste en laatste deel in een serie over werk-privébalans.

Dit artikel werd u aangeboden door: Reformatorisch Dagblad

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van zaterdag 13 december 2008

Reformatorisch Dagblad | 36 Pagina's

Bekijk de hele uitgave van zaterdag 13 december 2008

Reformatorisch Dagblad | 36 Pagina's