Digibron cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Digibron te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Digibron.

Bekijk het origineel

Amerika schrijft geschiedenis met Obama

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Amerika schrijft geschiedenis met Obama

3 minuten leestijd Arcering uitzetten

Voor het eerst in de geschiedenis kozen de Amerikanen een zwarte president. Na acht jaar Bush sloeg de verkiezingsbelofte van verandering van Barack Obama blijkbaar aan. Of hij die kan brengen, is nog maar de vraag.

De Amerikaanse verkiezingen waren in meer dan één opzicht historisch. Ondanks de kredietcrisis en het slechte economisch tij slokte de campagne een recordbedrag op. Het was ook een van de slependste campagnes.

Doorgaans is na Super Tuesday, de dag waarop er in een groot aantal staten voorverkiezingen worden gehouden, de winnende kandidaat van Republikeinen en Democraten wel bekend. Dit jaar kwam op 5 februari alleen John McCain bij de Republikeinen als favoriet uit de bus. De Democratische rivalen Hillary Clinton en Barack Obama voerden tot in juni een verbeten strijd om de Democratische nominatie. Uiteindelijk bleek de zwarte senator uit Illinois de sterkste.

Vanaf dat moment moest Obama zich gaan richten op de krachtmeting met John McCain en diens verrassend gekozen running mate, de conservatieve gouverneur van Alaska, Sarah Palin. De 72-jarige senator uit Arizona liet zich vooral op zijn politieke ervaring en zijn militaire carrière voorstaan. Obama zette in op "verandering" - de belangrijkste leus uit zijn verkiezingscampagne. Na het tijdperk-Bush moest alles anders worden in de Verenigde Staten, hield de Democraat het Amerikaanse volk voor.

Hoewel niet altijd even duidelijk was wat die verandering dan precies inhield, sloeg de boodschap van Obama wel aan. In de maanden voorafgaand aan de presidentsverkiezingen bouwde de politicus zijn voorsprong op McCain in de opiniepeilingen gestaag uit. Op 4 november kregen de opiniepeilers gelijk: al aan het begin van de avond van de verkiezingsdag werd duidelijk dat de overwinning Barack Obama niet meer kon ontgaan.

McCain droeg sterk de last van het Bushverleden met zich mee. De slepende oorlog in Irak, het torenhoge begrotingstekort en de financiële problemen werden -al dan niet terecht- aan George W. Bush toegeschreven. De vrees bestond dat John McCain op belangrijke punten niet van het beleid van zijn voorganger zou afwijken. Het is daarom maar de vraag of Obama onder andere omstandigheden ook de overwinning in de wacht zou hebben gesleept.

Tevens is het maar de vraag in hoeverre Obama de door hem toegezegde veranderingen kan waarmaken. Bush heeft Irak toegezegd dat de Amerikaanse troepen in elk geval nog tot 2011 in het land zullen blijven om de veiligheid van de bevolking te garanderen. Hoewel Obama een snelle terugtrekking uit het Midden-Oosten heeft beloofd, zal hij niet zomaar onder de afspraken van zijn voorganger uit kunnen komen.

Ook op economisch gebied zijn de mogelijkheden tot verandering niet onbeperkt. Obama heeft te maken met een financieel stelsel dat niet van de ene dag op de andere kan worden veranderd. En de machtige Amerikaanse bedrijfslobby zal zich ook onder een Democratische president bepaald niet onbetuigd laten.

Beperkte mogelijkheden tot verandering hoeven overigens niet per definitie negatief te zijn. Zo beloofde Barack Obama dat een van zijn eerste daden als president zal zijn het ondertekenen van een wet die de mogelijkheden voor abortus verruimt. Ook omstreden vormen van stamcelonderzoek kunnen op goedkeuring van het nieuwe Amerikaanse staatshoofd rekenen.

Uiteindelijk zal Obama bij het nemen van besluiten op ethisch terrein het federale hooggerechtshof tegenkomen. En wat critici ook van president Bush mogen zeggen, een van zijn grootste verdiensten is geweest dat hij conservatieve rechters in het hooggerechtshof heeft benoemd.

Dit artikel werd u aangeboden door: Reformatorisch Dagblad

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van vrijdag 19 december 2008

Reformatorisch Dagblad | 32 Pagina's

Amerika schrijft geschiedenis met Obama

Bekijk de hele uitgave van vrijdag 19 december 2008

Reformatorisch Dagblad | 32 Pagina's