Digibron cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Digibron te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Digibron.

Bekijk het origineel

Vissen naar een tas met examens

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Vissen naar een tas met examens

4 minuten leestijd Arcering uitzetten

TIENHOVEN - Hij verloor zijn tas, propvol examens, dook het water in en behoedde daarmee de leerlingen voor een herexamen. "Gelukkig was alles leesbaar. Alleen de inkt was een beetje gevlekt."

Vrijdag 30 mei, een uur of vier. Docent J. F. Benschop van de Gomarus Scholengemeenschap in Gorinchem pakt zijn scooter en zet zijn leren tas tussen z'n voeten. Het zit er weer op, de lessen maatschappijleer en het surveilleren bij proefwerken. Al zit er nog een flinke stapel examens in zijn tas die hij als tweede corrector moet nakijken.

De motor draait, de scooter zet zich in beweging. De zon schijnt, maar de wind is fris als hij met 50 kilometer per uur over de dijken tussen Meerkerk en Ameide rijdt. Dat mag de pret niet drukken. Straat na straat, hobbel na hobbel neemt de docent op zijn tweewielig vervoersmiddel. Tot hij over de Zouwendijk richting Ameide rijdt. Met een aardig gangetje tuft hij een bocht in. Een bocht met een verkeersdrempel. Een drempel die hij al jaren neemt. Zijn scooter vliegt met een zacht bonkje omhoog.

En dan gaat het mis. Benschop: "Mijn tas rolde tussen mijn voeten vandaan. Ik stopte snel en keek achterom. Ik zag dat de tas het dijkje afrolde en in de Zederik belandde."

Hij rent erheen, grijpt naar een stok die aan de rand van de dijk ligt, glibbert naar beneden en probeert zijn tas op te vissen. "De stok was helaas net te kort. Ik zag mijn tas als een bootje wegdrijven. Zinkend, met de examens erin. Ik dacht: "Nu moet ik snel zijn." Ik gooide mijn colbertje uit en ben in het water gestapt. Bij de eerste stap kwam het water middeldiep, bij de volgende voelde ik geen bodem meer."

Benschop vangt de tas al zwemmend en klautert ermee terug de dijk op, druipnat. "Langs de weg zag ik twee auto's staan, maar die heb ik genegeerd." Lachend: "Ik wilde niet weten hoe de bestuurders keken."

De docent kiept zijn tas leeg, die halfvol modderwater zit. Hij trekt zijn nog droge colbertje weer aan en tuft naar huis, zo'n 4r Ë 5 kilometer verderop. "Een beetje fris."

Thuis peutert hij zorgvuldig de examens van elkaar en legt ze te drogen. "Ik maakte me zorgen over hoe ze eruit zouden zien. Gelukkig was alles leesbaar", zegt hij, de opluchting nog hoorbaar in zijn stem. "De inkt was alleen een beetje gevlekt."

Laat Benschop nu de collega van het Wartburg College kennen die de examens als eerste heeft nagekeken. "Ik bel hem zaterdagmorgen rond een uur of acht op en zeg: "Ik heb een verhaal over jouw examens." Mijn collega is nog aan het wakker worden en gelooft het haast niet als ik hem vertel wat er is gebeurd. Hij zegt: "Jaap, stop 'es. Ben ik nu wakker of droom ik?" Als docenten zijn we namelijk altijd heel voorzichtig met onze examens. We moeten er niet aan denken ze kwijt te raken."

Benschop heeft zelf kinderen op de Gomarus zitten. Een van hen heeft juist die vrijdagavond een feest van een klasgenoot. Onvermijdelijk wordt daar h et verhaal in geuren en kleuren verteld. Met resultaat. "Maandag gaf ik gewoon weer les op school, met mijn inmiddels droge schooltas en schoolboeken. Een aantal leerlingen kwam op mij af. "Meneer", zeiden ze, "het lijkt wel of uw schoolboeken nat zijn geworden." Het volgende uur: "Meneer, bent u soms in de sloot gevallen met uw tas?" Grinnikend: "Dat was doorgestoken kaart."

Ook zijn collega's kunnen het niet laten hem er af en toe nog aan te herinneren. Een paar weken geleden nog. "Ik liep een gekneusd been op doordat ik in een open straatput stapte. Dan zeggen ze: Jaap, jij hebt wat met water hÌ?"

Of hij zijn tas nu op een veiligere plek zet als hij naar huis rijdt? "Nee, nog steeds tussen mijn voeten. Maar ik maak 'm nu wel vast met een spin."

Op zoek naar het verhaal achter opvallende berichtjes van het afgelopen jaar. Vandaag deel 1 in een serie.

Dit artikel werd u aangeboden door: Reformatorisch Dagblad

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van maandag 22 december 2008

Reformatorisch Dagblad | 14 Pagina's

Vissen naar een tas met examens

Bekijk de hele uitgave van maandag 22 december 2008

Reformatorisch Dagblad | 14 Pagina's