Digibron cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Digibron te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Digibron.

Bekijk het origineel

Rokend vuurtje in een lekkend huis

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Rokend vuurtje in een lekkend huis

7 minuten leestijd Arcering uitzetten

Wat te doen met het gezin als het regent? Het is een vraag die menig ouder bezighoudt als het in de vakantie niet droog blijft. Ook –of zeker– als de vakantievierder in een huis zit dat vele zuurverdiende euro’s per week kost. In de Belgische Ardennen zijn er genoeg antwoorden. Een museum bijvoorbeeld. En dan niet zo een waarheen seniorenreizen meestal leiden –dat kan ook– maar een waar kinderen zich goed kunnen vermaken. Het Prehistoriemuseum in Ramioul!

Luik lijkt de immer grauwe industriestad te zijn, met zijn verlate mijnen en sombere metaalindustrie. In de bossen van het voorstadje Flémalle schuilt echter iets moois: een museum dat laat zien hoe de mensen in de prehistorie moeten hebben geleefd. Zo ongeveer dan. Rami, de mammoet, heet de bezoekers welkom. Hij is het symbool van het museum en staat in het boekje dat Sylvie Debois, een Nederlandssprekende Waalse, voorafgaand aan haar rondleiding uitdeelt. Het boekje zit in een plastic doosje dat kinderen tot een jaar of elf krijgen. De ontdekkingstocht wijdt hen in in de geheimen van de archeologie.

Via een opgraving en een denkbeeldige grot komt de museumbezoeker bij een prehistorische supermarkt. De konijnen en patrijzen hangen aan de muur. Als met een ultramoderne scanner de streepjescode van het konijn wordt gescand, is te lezen hoe de prehistorische mens het konijn zou hebben geschoten. Dezelfde methode werkt voor de eenden en het reebokje. Bij de granen en het drinken valt te lezen hoe dat werd geoogst.

In een andere ruimte kunnen bezoekers virtueel dwalen door de valleien, om vervolgens een vervaarlijke mammoet tegen te komen. Dicht naderen lukt niet. Waarschijnlijk te gevaarlijk.

Geen Frans

Buiten giet het. Het is rennen naar een van de volgende overdekte ruimten, waar een andere museummedewerkster een Belgische schoolklas voordoet hoe een prehistorisch kind stiekem met pijl en boog uit het dorp probeerde te sluipen. Ze doet het beeldend. Daar hoeft een Nederlander geen woord Frans voor te kennen.

Een prehistorisch huis heeft diverse dakbedekkingen: bosjes riet, één laag riet zoals dat tegenwoordig nog boerderijen bedekt, verticale en horizontale planken en dierenhuiden. „We weten niet hoe de prehistorische mens dit heeft gedaan, dus we laten alles zien”, vertelt Debois. Het interieur toont prachtig welke dakbedekking de prehistorische mens droogte verschafte. Zoals verwacht niet de verticale planken ‘dakpannen’: een plasje hemelwater heeft zich eronder gevormd.

Er is warmte nodig in dit tochtige prehistorische huis. Hoe realiseerde de prehistorische mens dat zonder lucifers of gasaansteker? Debois doet het voor. Een bosje hooi, een droge tonderzwam (paddenstoel), een vuursteen en een steen met zwavel en metaal erin (marcasiet). Eerst de zwam raspen –voor het gemak even met een 21e-eeuwse blokschaaf–, dan met het marcasiet op de vuursteen meppen, zodat de vonken in de poeder van de zwam slaan. Debois blaast erop, waarna het pulver vlam vat. Snel gooit ze het rokende poeder in het ietwat vochtige hooi, ze blaast en blaast en dan brandt ook het hooi. Even later vult een rokerig vuurtje het huis. De geit is niet geïnteresseerd. Verlangend kijkt zij vanuit de stal, naast de deuropening, naar buiten. Daar regent het nog pijpenstelen.

Dichtbij is er nog een grot die de druipende mensen opvangt. Die diende vroeger niet alleen als woning, maar ook als graf. Als het een beetje droog is, gaan de ‘prehistorische mensen’ jagen. Met een stok die via een leertje de zwaai van de speer versterkt, kan worden gegooid op papier-machéblokken met afbeeldingen van een konijn, wild zwijn, hert of mammoet. De voetjes gaan van de vloer. Sylvie Debois doet haar werk met plezier. Kletsnat maar lachend toont ze hoe de mens vroeger met een granieten kei stukjes (Luikse) vuursteen spleet. „Kinderen krijgen tijdens een bezoek een jutezakje mee waarin ze dit soort dingen kunnen stoppen”, licht de museummedewerkster toe. Helaas gaat ook dit museum uit van de in de westerse cultuur geaccepteerde evolutietheorie. ”Wat deed u 500.000 jaar geleden?” vraagt de Ramioulfolder. Bezoekers die in de schepping geloven, kunnen er letterlijk en fi guurlijk aan deze vraag en bijbehorende evolutionaire onderdelen voorbijlopen, maar dat lost de dieper liggende vragen niet op.

Bungeejumping

Even verderop staat La Manufacture. In de voormalige fabriekshal is nu een exquis restaurant gevestigd. Belgen weten wat eten is, ook al is de restauranteigenaar een Italiaan.

Naast het restaurant staat een museum met de glaskunst van Luik. De bezoekers nemen plaats voor een virtuele ballonvaart door de geschiedenis. Met bijbehorende schokken en stoten lijken ze te landen. Ze zijn dan terechtgekomen in de tijd van de industriële revolutie. Een jongetje uit die tijd vertelt via videoboodschappen vanaf diverse schermen wat er zoal gebeurde in de glas- en kristalfabriek Val Saint Lambert in Seraing, een voorstad van Luik.

Hetzelfde entreekaartje geeft toegang tot de nog steeds functionerende glasfabriek. Drommen senioren vermaken zich met de presentatie door een volleerde glasblazer die een blauwglazen vaasje maakt. In de fabriek zelf trekt de enige vrouwelijke glasblazer –wat een lelijke brandwonden op haar handen!– veel bekijks. En aan het eind de onvermijdelijke souvenirwinkel – wat is kristal duur!

Voor jongeren zijn outdooractiviteiten minstens zo spannend – mits het natuurlijk niet regent. De Ardennen staat erom bekend. Zo zijn er Dinant Adventure en Durbuy Adventure in de gelijknamige stadjes. Beide avonturenparken hebben een scala aan activiteiten: kajakken op wilde rivieren, abseilen, bungeejumping, rijden op quads – als dit type gevaarlijke activiteiten al verantwoord is. Bij Dinant Adventure kun je via de boomtoppen lopen, bij Durby Adventure kunnen vakantiegangers slapen in indianententen, opgeslagen bij een rustiek meertje. Ideaal voor teambuilding, dit soort dingen.

En als de vakantievierder er echt niet meer uitkomt: elke toeristische attractie in de Ardennen heeft een uitgebreide rek met folders van vele andere attracties. Vervelen is er dus niet bij in de Ardennen, zelfs niet in regenachtige vakanties.

ramioul.org, val-saint-lambert.com, durbuyadventure.be en lessekayaks.-


Twee bureaus voor één land

Nederlanders beschouwen België nog altijd als een eenheid, maar de Vlamingen en Walloniërs denken er anders over. ‘Brussel’ en ‘Antwerpen’ besloten in 1999 dat de toeristische bureaus van hun land maar moesten worden gesplitst in twee kantoortjes die apart aandacht schenken aan hun gewest.

Zo ook in Nederland. Hoewel de verhoudingen goed zijn, zetelt het Vlaamse bureau Toerisme Vlaanderen & Brussel in Den Haag, terwijl het Belgisch Verkeersbureau voor Wallonië & Brussel in Haarlem zijn stek heeft.

Wel geven de Vlaamse en de Waalse verkeersbureau gezamenlijk de ”Gids met toeristische attracties en musea van België” uit. Helaas voor Vlaanderen met 63 pagina’s over Wallonië, 8 over Brussel en slechts 36 over Vlaanderen.

Geheel in stijl is de gids gerealiseerd in het Waalse Han, maar gedrukt in het Vlaamse Kortrijk.

De gids kan worden aangevraagd via info@toerismevlaanderen.be en 0900- 2020107 (0,45 cent per minuut).


GOEDKOOP UIT IN BELGIË

Voor grote gezinnen of een dito gezelschap is het zoeken van een enigszins betaalbaar vakantiehuis vaak een crime. De huisjeszoeker moet er vroeg bij zijn en niet op de bekende aanbieders blindvaren. Die vragen gerust 1000 tot 2000 euro voor een vakantiestulpje waarin (minimaal) tien personen passen.

Tsjechië biedt vaak een goedkope uitweg, maar dat betekent al gauw 800 of 1000 kilometer rijden. Duitsland heeft soms ook goedkope grote huizen, maar kan ook erg duur uitpakken.

België blijkt een aantrekkelijk alternatief, en dat op slechts 300 kilometer rijden. Zowel in de Ardennen als in Vlaanderen –niet al te dicht bij de kust– zijn soms betaalbare grote huizen te vinden. „In België zijn de huizen gemiddeld groter dan in Nederland”, verklaart Nikoline van der Werf van het Belgische Verkeersbureau voor Wallonië & Brussel. „Dat komt doordat de landen qua oppervlakte niet zo veel schelen, terwijl België maar 10 miljoen inwoners heeft. Daardoor kunnen de huizen op omvangrijker percelen worden gebouwd.”

Als de vakantievierder in spe goed zoekt en niet te veel eisen stelt, verschijnen er vakantiehuizen tot 700 euro voor een huis voor tien of twaalf personen op het computerscherm. Wel moet er rekening worden gehouden met in België gebruikelijke meerkosten van elektriciteit (60 tot 80 euro per week), water (30 euro) en de meestal verplichte eindschoonmaak (minimaal 50 euro), wat voor twee weken al gauw zo’n 150 euro extra betekent, terwijl bed- en keukenlinnen zelf moet worden meegenomen. Als de toerist daarmee geen rekening houdt, wordt de vakantie altijd nog een stukje duurder dan gepland, en zuurder omdat het onverwacht is.

accueilchampetre.be, ardennen.nl, ardennen-online.com, gitesdetape.be en gitesdewallonie.be voor relatief goedkope vakantiehuizen.

Dit artikel werd u aangeboden door: Reformatorisch Dagblad

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van vrijdag 9 januari 2009

Reformatorisch Dagblad | 20 Pagina's

Rokend vuurtje in een lekkend huis

Bekijk de hele uitgave van vrijdag 9 januari 2009

Reformatorisch Dagblad | 20 Pagina's