Bekijk het origineel

Douchen dankzij zonnewarmte

Bekijk het origineel

PDF Bekijken
+ Meer informatie
Print this document

Douchen dankzij zonnewarmte

Drie voetbalvelden met collectoren voorzien 1500 huishoudens in Almere van heet water

6 minuten leestijd

Na Zweden en Denemarken krijgt ook Nederland een 'zoneiland' dat honderden woningen van warm water zal voorzien. Almere realiseert 7000 vierkante meter aan zonnecollectoren die genoeg energie leveren om 1500 huishoudens in de wijk Noorderplassen-West jaarlijks een miljoen keer te laten douchen.

Als het aan de gemeente Almere en energieleverancier Nuon ligt, gloort in Noorderplassen-West een zonnige toekomst voor duurzame energie en bescherming van het klimaat. De initiatiefnemers zetten tussen de nieuwbouwwijk en een weg een veld ter grootte van drie voetbalvelden vol met zonnecollectoren. De bouw gaat in september van start. Coördinator Emile ter Horst noemt het futuristisch ogende icoon in het landschap een "markante toegangspoort" voor de buurt.

Volgens hem past het duurzame project goed bij de provinciale inspanningen, omdat Flevoland voorop wil lopen met opwekking en gebruik van schone energie.

De collectoren vangen zonnestralen op en verwarmen daarmee het water, dat rechtstreeks in het stadswarmtenet wordt gepompt. Hierdoor worden 1500 woningen voorzien van verwarming en warm tapwater. "Het zoneiland gaat 10 procent van de jaarlijkse warmtebehoefte van de wijk leveren", weet Ter Horst. "Dit staat gelijk aan de energie voor een miljoen douchebeurten per jaar."

Nuon levert volgens hem de overige 90 procent met eveneens milieuvriendelijke restwarmte uit de nabijgelegen elektriciteitscentrale van Electrabel. "De zonnecollectoren verminderen samen met de stadswarmte de uitstoot van kooldioxide met de helft."

Niettemin maakten tientallen bewoners bezwaar tegen het "paradepaardje voor de gemeente Almere". Ze vinden dat het zoneiland de uitstoot van CO2 juist onnodig in de hand werkt, omdat honderden buurtbewoners door dat obstakel 5 kilometer moeten omrijden om de wijk in of uit te kunnen. Bovendien worden in hun ogen moderne alternatieven, zoals het ondergronds opslaan van de gewonnen warmte en mobiele panelen niet benut. Daarnaast protesteren zij tegen de toeslag van ruim 400 euro, die zij extra aan Nuon moeten betalen om van de milieuvriendelijke energie gebruik te kunnen maken.

De bouw van het zoneiland wordt uitgevoerd in het kader van het Europees programma Concerto, dat het stimuleren van CO2-neutrale communities tot doel heeft. Groeistad Almere is zo'n gemeenschap die vanaf 2003 de uitstoot van kooldioxide bij nieuwbouwprojecten binnen zes jaar met 20 procent reduceert en in 2010 een kwart van energie op een duurzame manier opwekt.

Behalve het zoneiland maakt het Columbuskwartier in Almere deel uit van het Europese project. De gemeente sprak met Nuon af in deze wijk een CO2-reductie van 93 procent te realiseren. Ter Horst: "Dat gebeurt met de bouw van 500 ecowoningen, die ten minste 15 procent minder energie gebruiken dan een standaardwoning die voldoet aan de zogeheten Energieprestatiecoëfficiënt. Almere realiseert in deze wijk 400 zonnewoningen, die aanvullende energie uit restwarmte van de Diemencentrale krijgen. Daarnaast komen er 100 zogenaamde passiefwoningen, die worden uitgerust met grote fotovoltaïsche zonnepanelen op de daken. Deze panelen leveren geen warm water maar elektriciteit. Op deze manier wordt ten minste 50 procent van de energie¡behoefte gedekt."

Opvallend is dat er in Almere geen gebruik wordt gemaakt van windenergie. Ter Horst: "De stedelijk bebouwing van Almere leent zich niet voor de opstelling van forse windmolens. Maar op indirecte wijze maken we wel gebruik van windmolens uit de omgeving voor de levering van groene energie."


Stad van de Zon

Ook andere Nederlandse gemeen-ten willen zich profileren met mil-ieuvriendelijke energieopwekking. Zo werkt Heerhugowaard sinds 1992 aan de Stad van de Zon, Europa's eerste energieneutrale wijk met 2000 woningen, gren-zend aan Alkmaar en Langedijk. Prins Willem-Alexander hoopt de innovatieve wijk op 23 september te openen.

De gemeente streeft ernaar de emissie van kooldioxide zelfs volledig te neutraliseren. Het project zal net zo veel duurzame energie moeten opleveren als verbruiken. Door toepassing van fotovoltaïsche zonnepanelen met een gezamenlijk vermogen van 3,75 megawatt, het bouwen van zogenaamde ISO++-energiezuinige woningen en het plaatsen van drie windturbines. De zonnepanelen krijgen een totale oppervlakte van 50.000 vierkante meter. Met de opstelling van 1,25 megawatt in aangrenzende woonwijken in Alkmaar en Langedijk is dit 's werelds grootste project met fotovoltaïsche zonnepanelen op woningbouwgebied.

Geestelijk vader van Stad van de Zon is de Indiase architect en stedenbouwkundige Ashok Bhalotra, die ook veel bekendheid kreeg met het ontwerp van het stadsdeel Kattenbroek in Amersfoort. Voor optimaal gebruik van de fotovoltaïsche panelen verkavelde hij de woningen zo veel mogelijk zongericht.

Opslag in de grond

Veenendaal profileert zich steeds meer als groene gemeente. "We willen graag klimaatkoploper zijn", zegt wethou-der Pilon. "Er is op dat terrein veel werk te verrichten en weinig tijd te verliezen." Veenendaal sloot zich vorig jaar aan bij het Klimaatverbond, een organisatie waarbinnen 140 gemeenten, 12 provincies en een waterschap informatie uitwisselen en activiteiten uitvoeren voor een beter klimaat. Veenendaal verwierf onlangs in dat kader de hoogste erkenning, omdat het minimaal 50 procent van de activiteiten uitvoert die vallen onder de tien speerpunten van het gemeentelijk klimaatbeleid.

Zo krijgen in Veenendaal-Oost, waar een nieuwe wijk van 3200 woningen en bijbehorende voorzieningen wordt ontwikkeld, 1250 woningen in deel-plan Buurtstede een collectief energiesysteem op basis van warmte- en koudeopslag in de bodem. De woningen en gebouwen zijn daardoor in de winter behaaglijk warm en in de zomermaanden aangenaam koel. Berekend is dat dit energiesysteem bovendien de uitstoot van kooldioxide ten opzichte van een conventioneel systeem met 60 procent vermindert. En toekomstige bewoners kunnen door deze aanpak rekenen op een energienota die 15 procent lager uitpakt dan in een vergelijkbare gas¡gestookte woning.

Het duurzame energiesysteem bestaat uit een centrale warmtepomp, twee ondergrondse opslaglocaties voor warm en koud water en een warmtekrachtcentrale, die behalve elektriciteit ook warmte levert. Via de leidingen van het distributiesysteem wordt de warmte of de koeling gedistribueerd naar de woningen.

De warmtepomp kan met relatief weinig elektrische energie veel warmte uit het grondwater halen. Met die warmte wordt warm tapwater gemaakt en worden de huizen verwarmd via leidingen in de vloeren. Het daardoor gekoelde grondwater -er is immers warmte aan onttrokken- wordt weer in de grond gepompt, in een aquifer (een watervoerende zandlaag) op een diepte van 85 meter. Daar ontstaat een soort bel met koud grondwater. Dat wordt in de zomer weer gebruikt om de huizen mee te koelen. Het in de huizen opgewarmde water gaat weer de grond in en vormt eveneens een bel van warm water, klaar voor de verwarming in de volgende winter.

Het hart van het systeem is de warmtepomp. Deze verhoogt de temperatuur van het water in de leidingen tot circa 45 graden Celsius, genoeg voor verwarming, wasmachine en douche.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van dinsdag 18 augustus 2009

Reformatorisch Dagblad | 14 Pagina's

Douchen dankzij zonnewarmte

Bekijk de hele uitgave van dinsdag 18 augustus 2009

Reformatorisch Dagblad | 14 Pagina's

PDF Bekijken