Digibron cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Digibron te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Digibron.

Bekijk het origineel

Wervende preek moet volgloed en aandrang zijn

Bekijk het origineel

PDF Bekijken
+ Meer informatie
Print this document

Wervende preek moet volgloed en aandrang zijn

4 minuten leestijd

Areopagus, het bezinningscentrum van de IZB (vereniging voor zending in Nederland), belegt morgen een studiedag over de prediking. Ds. W. Dekker vindt dat preken weer gloed moeten krijgen, dan zullen ze ook wervend zijn voor buitenkerkelijken.

Areopagus, centrum voor contextuele en missionaire verkondiging, houdt morgen een studiedag. Het thema is "Onder de preek gebeurt het?!" Direct aan het begin worden de deelnemers aan het werk gezet om het vraagteken en het uitroepteken voor zichzelf te omschrijven.

Ik vind het spannend wat eruit zal komen. Want ik hoor mensen om me heen steeds vraagtekens plaatsen bij de zin. Af en toe hoor ik ook nog iets van een uitroepteken. Vaker proef ik nog wel verlangen naar het uitroepteken. Maar soms ook dat niet meer.

Verbleken
Ik spreek hierbij vanuit mijn referentiekader in de gereformeerde sector van de protestantse christenheid. Juist hier constateer ik een groei van het vraagteken en een verbleken van het uitroepteken.

Daarover verbaas ik mij. In mijn jeugd wist ik van mensen die wat minder vaak naar de kerk gingen dan wij en als ze gingen, was dat onder andere vanwege het sociale gebeuren, de sfeer en de liederen. Maar wij waren anders. Wij hoorden bij de gereformeerde sector van de kerk en daar werd telkens gezegd: de nood van de kerk is de nood van de prediking en een herleving van de kerk zal er alleen zijn door een herleving van de rechte bediening van het Woord.

Wanneer ik dat nu zo opschrijf, voel ik dat hier ook hoogmoed en lichtvaardig oordelen over anderen meespeelden. Toch zat er een kern van waarheid in. Gereformeerde mensen hadden een diep besef van verlorenheid, dat God eraan te pas moest komen om je uit je verlorenheid op te rapen en dat Hij dat bij voorkeur deed door de prediking. Gereformeerde mensen beseften dat je daarna nooit klaar was, maar dat God een leven lang werk met je hield en dat je daarom zo vaak mogelijk in de werkplaats van God moest verschijnen en die werkplaats is de kerk, waar de Geest werkt door het Woord.

Geknutsel
Naar mijn idee is dit besef intussen goeddeels verbleekt en wordt er daarom van alles geknutseld aan de kerkdienst hetgeen op den duur geen soelaas zal bieden. Want als ik niet voor mijn eeuwig heil naar de kerk moet, dan zijn er altijd wel weer andere dingen belangrijk, zeker in onze moderne tijd, waarin de zondag nationale 'vrije en relaxdag' geworden is.

Het opvallende is nu dat ik deze analyse in de discussie nauwelijks tegenkom. De discussie gaat altijd over andere dingen. De discussie gaat over het feit dat de preek niet voldoende boeit, te lang is, in deze beeldcultuur misschien ook niet meer zo past, niet gaat over het echte leven en nog zo een aantal zaken. En er zit allemaal nog wat in ook.

Doden opgewekt
Maar het diepste probleem wordt niet gepeild. Het diepste probleem is dat zowel bij de predikers als bij de hoorders het besef verbleekt is dat onder de prediking doden worden opgewekt.

Wanneer de predikers dit niet meer beseffen, verdwijnen gloed en aandrang uit hun preken, het wordt vooral onderhoudend en gemoedelijk, bemoedigend en vertrouwd: het was wel weer mooi vanmorgen. Maar het was helemaal niet mooi, want er is niets gebeurd!

De vraag kan rijzen: Gaat Areopagus zich nu bezighouden met interne vragen van de gereformeerde gezindte ? Het gaat Areopagus toch om heel andere dingen: contextuele en missionaire verkondiging? Dan gaat het er toch om mensen van buiten te boeien, randbewoners weer nieuwsgierig te maken?

Ja, dat is zo. Maar mijn stelling is dat geen mens van buiten geboeid zal worden door iets wat in wezen vrijblijvend en gemoedelijk is. Juist de zoeker en randbewoner moet, wanneer hij een keer de euvele moed heeft een kerk binnen te stappen, het gevoel krijgen dat mensen hier bezig zijn met de laatste grote vragen van het leven, dat wat daar verteld wordt een kwestie is van "to be or not to be". Ze moeten ook het gevoel krijgen dat daar werkelijk woorden van de overkant klinken, die -als ze waar zouden zijn- hier in onze wereld alles in een ander licht zetten.

Ongelovig
Die vragen deelt hij overigens voor een goed deel met de geregelde kerkganger. We leven allemaal in een agnostische cultuur. Die cultuur zit ook diep onder de huid van gereformeerde trouwe kerkleden.

Maar dat is geen ramp. In de kerk komen we namelijk niet om onze gelovigheid te etaleren. We komen er zo ongelovig als we zijn, maar we komen naar de plaats waar doden worden opgewekt.

Laten gereformeerde mensen nu eerst zelf weer eens gaan geloven dat dit onder de preek gebeurt. Dat is dan tevens de beste dienst die ze aan welke zoeker dan ook kunnen bewijzen.

De auteur is hoofd vorming en educatie bij de IZB (vereniging voor zending in Nederland).

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van donderdag 8 april 2010

Reformatorisch Dagblad | 16 Pagina's

Wervende preek moet volgloed en aandrang zijn

Bekijk de hele uitgave van donderdag 8 april 2010

Reformatorisch Dagblad | 16 Pagina's

PDF Bekijken