Digibron cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Digibron te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Digibron.

Bekijk het origineel

”Te water!” in Krimpen toont vernieuwing Nederlandse scheepsbouw

Bekijk het origineel

PDF Bekijken
+ Meer informatie

”Te water!” in Krimpen toont vernieuwing Nederlandse scheepsbouw

4 minuten leestijd

KRIMPEN A/D IJSSEL. De bouw van schepen ging vroeger heel anders dan tegenwoordig. Destijds werd een stalen schip plaat voor plaat in elkaar gezet, nu worden secties aan elkaar gelast.

Dat blijkt uit de tentoonstelling ”Te water!” van het Streekmuseum Krimpenerwaard in Krimpen aan den IJssel die vanmiddag is geopend. De expositie geeft een beeld van de grote historische ontwikkelingen binnen de Nederlandse scheepsbouwindustrie.

Krimpen aan den IJssel bezit een rijke scheepsbouwgeschiedenis. scheepsbouw. Archiefstukken reppen van een werf die er al rond 1600 zou hebben gestaan. En tot op heden lopen hier schepen van stapel. „Dat komt vooral door de ligging van Krimpen”, weet Fréderique Hiegentlich, secretaris van medeorganisator Historische Kring Krimpen aan den IJssel. „Het dorp ligt te midden van de rivieren de Hollandsche IJssel, de Lek en de Nieuwe Maas.”

Op de tentoonstelling krijgen bezoekers een beeld van de grote historische ontwikkelingen binnen de Nederlandse scheepsbouwindustrie voorgeschoteld. Dit gebeurt aan de hand van de ontwikkeling van de Krimpense werven.

Hiegentlich: „De omslag van houten boten naar ijzeren schepen, bijvoorbeeld. Tot in de jaren zeventig van de negentiende eeuw maakten de werven de schepen van hout. Een maquette met verschillende fases laat zien hoe dit ging.” Ook de bouw van ijzeren schepen, daarna, ging heel anders dan nu. „Eerst klonken ze de platen met klinknagels aan elkaar. Dat was een heel karwei, dat we ook in beeld brengen. Je had bijvoorbeeld een nagelheter, die verhitte de klinknagels eerst. Van zo’n nagelheter die aan het werk is, hebben we ook een gegoten beeldje. Van der Giessen-de Noord schonk zulke beeldjes aan gepensioneerde werknemers.”

De werf Van der Giessen –na 1962 Van der Giessen-de Noord– maakte na de Tweede Wereldoorlog een enorme groei door. De werf uit 1820 durfde na de oorlog groot te gaan denken, analyseert Hiegentlich. „Vanaf de jaren zestig gingen werven stapsgewijs over van het klinken naar het aan elkaar lassen van de ijzerplaten. Zo konden ze veel grotere scheepsdelen vervaardigen. Dit heeft uiteindelijk tot het bouwen van kant-en-klare stukken geleid. Dat noem je sectiebouw. Vroeger ging de bouw van een schip plaat voor plaat. Nu schuiven ze uiteindelijk alle secties in elkaar.”

Dankzij de komst van bouwloodsen konden met sectiebouw ook nog eens efficiënt grotere schepen gebouwd worden. „Van der Giessen had hierbij als voordeel dat er rond de werf veel terrein lag dat hij erbij kon kopen. De werf heeft toen veel geïnvesteerd in nieuwe hellingen.”

Begin jaren tachtig bouwde het bedrijf zelfs de grootste overdekte scheepshelling van Europa. Ze staat op het Krimpense industrieterrein Stormpolder en is nu eigendom van IHC Merwede.

Van der Giessen-de Noord werd in 2003, naar verluidt door mismanagement, failliet verklaard. Hiegentlich: „Lange tijd was de werf de grootste werkgever in Krimpen. Op zijn hoogtepunt had het bedrijf 1600 mensen in dienst.” Een grote fotoverzameling van Leen Liedorp, werknemer en plaatselijk fotojournalist, geeft een beeld van het bedrijf in die jaren. Hiernaast biedt het museum een bijzondere historische film die rond 1950 de bouw en tewaterlating van de Yapeyú toont. „Een pronkstuk van de tentoonstelling”, vindt Hiegentlich.

De tentoonstelling laat ook een groot aantal schaalmodellen zien. „Van de Elias Rook, bijvoorbeeld. Het grootste schip dat de werf Van Duyvendijk bouwde. Deze Krimpense werf was klein maar stond bekend om zijn goede en concurrerende ontwerpen.” Verder laten reportages zien hoe het verlengen van schepen in zijn werk ging. „Dat gebeurt sinds de jaren vijftig. Je ziet hoe zo’n werf een schip doormidden zaagde en er bijvoorbeeld een stuk van 12 meter tussen zette. Zo vergrootte je het laadvermogen ervan. Het was niet zulk gemakkelijk werk; je moet precies weten waar je zaagt.”

De tentoonstelling loopt tot en met 16 november.

Expositie ”Te water!” belicht historie Nederlandse scheepsbouw

Dit artikel werd u aangeboden door: Reformatorisch Dagblad

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van donderdag 12 september 2013

Reformatorisch Dagblad | 16 Pagina's

”Te water!” in Krimpen toont vernieuwing Nederlandse scheepsbouw

Bekijk de hele uitgave van donderdag 12 september 2013

Reformatorisch Dagblad | 16 Pagina's

PDF Bekijken