De jeugd vernieuwd

Op 20 augustus is het 55 jaar geleden dat ds. Blok door zijn broer in het ambt werd bevestigd. Daarbij hoopt de predikant op die dag stil te staan tijdens een herdenkingsdienst in Dirksland. In de gemeente waar hij zijn ambtelijke loopbaan begon, en waar hij sinds 2007 opnieuw woont. ‘Ik wilde het maar stil voorbij laten gaan, maar de kerkenraad wilde deze dienst graag beleggen. En het is ook goed om Gods daden te gedenken. Eigenlijk kun je zo’n dienst elk jaar wel houden.’
Hoe het nu met hem gaat? ‘Met mij gaat het altijd goed, maar ik beleef het niet altijd.’

Boeken
In Dirksland heeft ds. Blok weer een plaats gekregen, al was hij er 27 jaar weggeweest. ‘Als het nodig zou zijn, zijn er genoeg mensen die willen helpen.’ Eén keer per week heeft de emeritus predikant hulp in huis, verder doet hij alles zelf, zeker sinds zijn pleegdochter in het voorjaar van 2012 overleed. ‘Als je alleen achterblijft, kom je er wel achter hoeveel een vrouw in huis doet.’
Verder besteedt ds. Blok zijn tijd vooral aan het onderzoeken van Gods Woord, het graven in de Schrift. Na vijf boekjes over Elía en Elísa is hij nu aan een serie over David bezig, waarvan deel 2 inmiddels is gepubliceerd bij zijn vaste uitgever, Gebr. Koster in Barneveld. In het najaar verschijnt een boek over de wonderen van de Heere Jezus. Van twee delen over de gelijkenissen is het eerste ook klaar.
‘Ik ben een oude schrijver geworden.’
Ook de Gereformeerde Bijbelstichting vraagt nogal wat tijd; twee of drie keer per maand rijdt ds. Blok naar het kantoor in Leerdam. Inmiddels is hij 45 jaar bestuurslid, waarvan bijna 25 jaar voorzitter.
Van het hartinfarct dat hem in september 2012 trof en de operatie aan beide kransslagaders die toen nodig was, knapte hij weer op. ‘Het is een wonder dat ik dit werk allemaal mag doen. Na het hartinfarct van 1986 was ik een afgeschreven man, maar ik ben vele jaren geen dag meer ziek geweest. Mijn hoge leeftijd heeft maar één oorzaak: dat de Heere Zijn Woord waarmaakt.’

Preekbeurten
In Dirksland leidt ds. Blok vaak de maandelijkse bejaardenmiddag, waar hij meditaties houdt en ook vertelt over Gods werk in vroeger tijden. Hij ging met de bezoekers van deze middagen naar het GBS-kantoor in Leerdam. ‘Ik heb m’n catechisanten meegenomen,’ zei hij bij binnenkomst.
Sommige bejaarden van nu behoorden tot zijn eerste catechisanten.
‘Hier in Dirksland heb ik...’ - na een enkele muisklik heeft de predikant het gevonden - ‘2391 keer het Woord mogen bedienen.’ Al die preekbeurten, en ook die van de andere gemeenten, staan in de computer. ‘Vroeger werkte je met een kaartsysteem. Dat heb ik gedigitaliseerd.’ Nu Dirksland weer vacant is, gaat ds. Blok er een keer of tien per jaar voor. Elders vervult hij spreekbeurten voor de GBS. Tot voor enkele jaren ging hij zondag aan zondag tweemaal voor in de omliggende gemeenten, beurtelings in Herkingen, Melissant, Nieuwe-Tonge of Ouddorp.

Lege plaatsen
Veel is weggevallen. ‘Al mijn studiegenoten van de Theologische School. De ervaren kerkenraad waarmee ik hier mocht beginnen. De oude ambtsdragers uit de acht consulentgemeenten op ons afgezonderde eiland. De mensen die je op de gezelschappen ontmoette. Om me heen is het leeg en stilletjes geworden.
Mijn zes broers zijn overleden. Van de zes zussen leven er nog drie. De oudste is 106; ze is de oudste inwoner van Goeree-Overflakkee.’
Tot op bijna 83-jarige leeftijd was ds. Blok verbonden aan Kootwijkerbroek. In de ruim zestien jaar dat hij er stond, groeide de gemeente van 730 tot 1930 mensen. ‘Een gezegende tijd. Voor mezelf ook een moeilijke tijd, door de langdurige ziekte van mijn vrouw.’ De laatste jaren van haar leven woonde ze in verpleeghuis Salem.
De band met Kootwijkerbroek bleef, ook na het emeritaat in 2003. ‘Ik heb er veel liefde en vriendschap ondervonden, en er zijn nog steeds veel contacten.’
Veel herinneringen legde ds. Blok vast, in de boekjes ‘Uit de opperzaal’, tijdens interviews en ook in de autobiografie die hij schreef. ‘In de eerste plaats voor mijn nageslacht. Zij mogen het boek laten uitgeven. Er gaan zoveel gegevens over het kerkelijk leven verloren doordat ze nooit worden opgeschreven.’
Veel blikt ds. Blok terug, ook nu weer, bij het 55-jarig ambtsjubileum. ‘Als ik terugdenk, moet ik zeggen dat mijn leven wonderlijk is gegaan. En nu moet ik de tijd maar uitdienen. De Heere heeft Zijn bijzondere zorg betoond; de jeugd vernieuwd gelijk eens arends jeugd.’

Scherpenzeel, L. Vogelaar

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen