Bekijk het origineel

Jouw vragen

Bekijk het origineel

PDF Bekijken
+ Meer informatie

Jouw vragen

13 minuten leestijd

Zelfs de vragenrubriek is gewijd aan het thema trouwen. Want ook op het gebied van huwelijk en gezinsvorming komen er regelmatig vragen binnen. Het is heel goed als je daar al in de verkeringstijd met elkaar over spreekt en over nadenkt.P.S. Nog steeds geldt: voorlopig geen vragen insturen en geduld alsjeblieft!

Een man moet met verstand bij zijn vrouw wonen; wat houdt dat in?

Wij zijn erg blij dat wij op deze wijze ons probleem aan u voor kunnen leggen. Wij zijn een jongen en een meisje van rond de twintig jaar. Sinds een jaar hebben wij verkering en tijdens één van onze gesprekken over de toekomst kwamen we op het onderwerp kinderen.

Het ging ons in eerste instantie niet over de vraag of je kinderen krijgt of neemt. Je krijgt kinderen van God; het is een zegen van God. „Des buiks vrucht is een beloning"(Ps. 127:3). Onze vraaggaat er eigenlijk over in hoeverre je bewust mag voorkomen dat er (nog meer) kinderen komen, welke (bijbelse) motieven daarvoor zijn (als die er zijn) en welke middelen je mag gebruiken om een zwangerschap te voorkomen.

Enkele concrete vragen die bij ons leven zijn de volgende: „Weest vruchtbaar en vermenigvuldigt. "Betekent dit dat je er naar streven moet zo veel mogelijk kinderen te krijgen? „Een man moet met wijsheid bij zijn vrouw leven." Wat betekent wijsheid in concreto? Als er medische gronden zijn waarom een zwangerschap beslist ongewenst is, mag je dan gebruik maken van bepaalde voorbehoedsmiddelen?

Bedankt voor jullie brief. Ik vind het fijn, dat jullie intensief met elkaar spreken over allerlei zaken die direct met het huwelijk te maken hebben. Daar is de verkeringstijd nu voor: elkaar leren kennen en samen zoeken en tasten naar Gods wil voor en Gods doel met ons leven. Dankbaar ben ik ook dat jullie niet zomaar een antwoord begeren, maar een bijbels licht over deze vragen. Dat is het waar het om gaat.

Wat deze of die dominee ervan denkt en hoe hij leeft is niet zo belangrijk, maar wat wil de HEERE?! Ik wil proberen in alle eenvoud iets door te geven van mijn verstaan van het Woord in dezen en ik hoop dat vele jongeren met elkaar hierover zullen doorpraten. Bijbels zullen doorspreken. Aan elkaar vragen:

„Hoeveel kinderen zou jij later leuk vinden" is nog geen christelijke vraag. Integendeel, dat is veel meer een wereldse vraag. Het gaat bij de geest van deze wereld immers om de smaak, het plezier en de draagkracht van de mens. Subjectieve categorieën komen dan om de hoek als „Ik vind het leuk", „Ik zou niet weten waarom" en noem maar op.

Bij de Geest van God komen de argumenten en normen objectief te liggen buiten onszelf in het Woord van onze God. De vraag wordt dan: „Wat zegt de HEERE erover in Zijn Woord?" Wel, ik wil nu proberen op enkele aspecten van jullie brief in te gaan. Bedenk dat het heel fragmentarisch is wat ik aangeef. E

igenlijk moet je om aan alle aspecten recht te doen een heel boek over dit onderwerp schrijven. In een ander antwoord noemde ik al het boek van wijlen ds. G. den Boer, "Ik ben de Alpha". Zeker de moeite waard om samen te lezen. Het zal jullie weer voldoende gespreksstof opleveren.

Weest vruchtbaar
Jullie vragen of Gods bevel "Weest vruchtbaar en vermenigvuldigt u" betekent dat wij ernaar moeten streven zo veel mogelijk kinderen te krijgen. Dat zou ik niet als eerste punt bij deze tekst willen opmerken.

Wat wij eerst moeten constateren is dat aan deze opdracht in Gen. 1:28 eerst nog enkele woorden voorafgaan: „En God zegende hen." De HEERE stuurt Adam en Eva dus niet zomaar op pad om willoos de aardbodem vol te maken. De HEERE zegent hen eerst. Dat betekent dat de HEERE hen met vreugde begroet in hun man- en vrouwzijn.

De HEERE heeft hen mannelijk en vrouwelijk gemaakt en daar is Hij blij mee. Het zegenen spreekt ook van Gods welbehagen, van Zijn hefde. De HEERE geeft hen niet zomaar een opgave maar allereerst een gave! Een tere gave die getuigt van Zijn teerste liefde. De opgave is niet zomaar iets!

Néé, de HEERE bewijst man en vrouw deze eer dat zij in het eerste hoofdstuk van de Bijbel (waar het gaat om Gods scheppen!) door Gods genade de mogelijkheid geschonken krijgen om in de relatie met Hem ook scheppend bezig te zijn op deze aarde. Het is niet niks dat aan man en vrouw het vermogen verleend wordt om leven te verwekken.

En wat voor leven! Leven dat nooit meer sterft. Dat is een goddelijke eer, een koninklijke opdracht. En welke bedoeling heeft de HEERE daarmee? Dat de aarde vol wordt. Vol waarvan? Vol van Zijn lof, vol van koningen die heerschappij voeren.

Zonder een uitvoerige verhandeling te geven hoe deze zaken voor en na de schepping liggen, stel ik dat na de zondeval in Christus ook dit doel weer geheiligd is. Nu mag gezegd worden (en om die reden ging Christus na de verzoeking in de woestijn opzettelijk naar de bruiloft te Kana in Galilea) dat Christus langs de weg van het huwelijk Zijn Kerk krijgt.

De omvang van de kerk op aarde heeft ook vrijwel direct te maken met de beleving van het doel van het christelijk huwelijk. Het is ook voor de opbouw van de kerkelijke gemeente niet om het even welke omvang de gezinnen hebben.

In Gen. 1:28 valt mij op hoe sterk in de scheppingsordening het man- en vrouwzijn onmiddellijk verbonden is met de vruchtbaarheid en het voortplanten. Dat is een grondprincipe. We mogen dus niet al te gemakkelijk seksuele gemeenschap en voortplanting loskoppelen alsof het om twee verschillende, zelfstandig naast elkaar bestaande mogelijkheden zou gaan.

Zo noemt ook het huwelijksformulier drie bedoelingen van het huwelijk niet als drie losse mogelijkheden, maar als een 'drieëenheid'. Dat betekent anderzijds echter niet, dat de seksualiteit alleen maar een functie heeft ten aanzien van de voortplanting. Het is ook een genadige gave van God om uiting te geven aan de liefde voor en het verlangen naar elkaar.

Zo veel mogelijk
Betekent het bovenstaande dat wij als man en vrouw moeten proberen in de vruchtbare jaren zo veel mogelijk kinderen te krijgen? Zo zou ik dat bepaald niet willen formuleren. Adam en Eva ontvingen de eer om te delen in het scheppende werk van God. Maar dat betekent tegelijk dat het gaat om een zaak die verbonden is met wijsheid en verantwoordelijkheid.

Aan wie moeten wij verantwoording afleggen? Niet aan de buren en overburen. De kinderen van deze eeuw zien deze zaken heel anders. Zij hanteren bij hun gezinsvorming de egoïstische motieven van deze eeuw: het moet je carrière niet in de weg staan; je moet het als vrouw niet zo druk krijgen dat je aan je eigen hobby's niet toekomt; het kindertal moet niet zo'n aanslag op het gezinsbudget vormen dat allerlei leuke dingen niet meer kunnen.

Dan zitten wij op een heel ander niveau. Néé, het gaat om heersen en beheersen, om een koninklijk omgaan met de schepping, met de scheppingsopdracht en ook met de vruchtbaarheid. Het gebruik van kunstmatige middelen is geen kwestie van de schepping beheersen, maar de schepping uitschakelen. In die zin ben ik in 'normale' omstandigheden principieel tegen kunstmatige middelen.

Hier teken ik echter tegelijk bij aan dat het daarentegen ook niet van koninklijk gedrag getuigt wanneer wij vervolgens niet meer op de schepping letten en zogenaamd "de natuur z'n gang laten gaan." Als het goed is zullen wij ook letten op de orde van de vruchtbaarheidscyclus die God in de schepping heeft gelegd en ook als man letten op de omstandigheden van onze vrouw.

Met verstand
Jullie stelden zelf ook de vraag wat het betekent dat de HEERE de man beveelt om met verstand bij zijn vrouw te wonen. Petrus schrijft letterlijk, dat de man „met verstand bij zijn vrouw heeft te wonen om haar als het zwakkere vat de eer te geven die God voor haar opeist" (1 Petr. 3:7).

Dat „met verstand" klinkt jullie misschien erg koel verstandelijk in de oren, maar het is ook erg moeilijk om daar een goed Nederlands woord voor te vinden. In het Grieks staat gnosis. Dat heeft allerlei noties. Je kunt zeggen: inzicht, kennis, verstaan. Het moet dan ook niet alleen in de richting van de seksualiteit gebruikt worden.

Het gaat om een verstaan door de man van zijn vrouw in het hele leven. Het omvat de gemeenschap van ziel, geest en lichaam. Het moet de gelovige man erom begonnen zijn zijn vrouw te verstaan. Haar te kennen en te erkennen. Het is frappant dat het Hebreeuwse woord hiervoor, "jadah", zowel kennen als bekennen betekent. Zo is het een zaak van liefde. Zo eist God dat wij de vrouw als het zwakkere vat haar eer geven.

Dit is geen negatieve uitdrukking. Onze delftsblauwe vaas in de kamer is zwakker dan de keulse pot in de keuken. Het is voor mij een eretitel die tegelijk recht doet aan de wijze waarop de HEERE de vrouw heeft geschapen. Maar dit is duidelijk: in het bekennen heeft de man zijn vrouw te kennen in heel haar wezen. Dus ook in haar lichamelijke gesteldheid en in haar dagelijkse leven. Hij moet goed op haar letten.

Dat zal hij doen zowel ten aanzien van het huwelijksleven als ook inzake een eventuele zwangerschap. Met verstand zal hij letten op de omstandigheden van zijn vrouw. Het gaat hem dan niet allereerst om wat hij verlangt maar om wat hij gunt. Het huwelijksleven is dan niet zomaar een zaak van één kant, maar iets van samen.

Een christen heeft hierbij oog voor de geestelijke èn voor de lichamelijke conditie van zijn vrouw. Hij dringt niet op. Hij neemt niet. De liefde is niet egoïstisch, maar zorgzaam. Dat is het belangrijkste: de liefde moet voor alles geestelijk onderhouden en verzorgd worden. En zo zal de vrouw als het goed is naar haar man verlangen.

Onder dit "met verstand" valt dan ook de zorg aangaande een eventuele zwangerschap. Kan mijn vrouw het aan? Is zij hersteld van de vorige? Zo heeft de man als koning zich af te vragen voor en tegelijk ook met zijn 'vorstin' of het koninklijk is om leven te verwekken.

Als wij deze vragen zo zuiver overwegen voor Gods aangezicht, dan gaat het niet om egoïsme maar om ver-antwoord-elijkheid: antwoorden in het gesprek met God. In de schepping heeft de HEERE een orde aangebracht die het mogelijk maakt de schepping te beheersen. Zo is het heersen allereerst een heersen over onszelf met het oog op de ander.

Op jullie laatste vraag ga ik niet meer in, omdat over dat onderwerp een heel uitvoerig artikel stond in het Terdege-nummer van 9 oktober 1991. Ik hoop dat jullie eerlijk antwoord op de vragen kregen en zo ook voldoende gespreksstof. Een fijne voorbereidingstijd op het huwelijk toegewenst.
Jullie ds. R. van Kooten

                              ------------------------------

Mag je in een witte jurk trouwen?

Ik ben een meisje van 17 jaar en heb misschien een wat gekke vraag. Mag je in een witte bruidsjurk trouwen?In sommige kerken mag het niet, in sommige wel. Sommigen zeggen: nee, het mag niet, want wit is de kleur van de reinheid. En wie is rein? Maar anderen zeggen weer: Het maakt niet uit, of het nu een zwarte of witte jurk is, als het maar een eerbaar gewaad is. Wie heeft nu gelijk ? Zou u mij op grond van de Bijbel een concreet antwoord kunnen geven?

Wat stel jij een moeilijke vraag. Mag je in het wit trouwen als meisje? Laten we de argumenten voor en tegen eens wegen. Sommige mensen zeggen dat je wel in het wit mag trouwen. Zij vinden dat dat slaat op de reinheid van het meisje dat trouwt. Als zij als maagd (!) in het huwelijk treedt, brengt zij dat tot uitdrukking in een witte trouwjurk.

Andere mensen hebben grote moeite met een witte trouwjurk. Waarom? Zij wijzen erop dat een witte trouwjurk wijst op de reinheid en heiligheid van Christus. Christus is immers de Bruidegom Die een bruidsschat (Zijn leven) gegeven heeft voor Zijn bruid (al de kinderen van God). Zo lief heeft Hij de Zijnen!...

Hij bekleedt Zijn bruid ook met de allerschoonste klederen. In Psalm 45 kunnen we daarvan lezen. De kleding van Christus' bruid is van gouden borduursel, in gestikte klederen. Dit is een beeld voor de genadegaven die de Heere Jezus aan gelovigen geeft. Mensen die moeite hebben met een witte trouwjurk willen dan uit schroom voor deze heilige dingen niet in het wit huwen.

Begrip
Wat is hierin de juiste houding? In de eerste plaats moeten we begrip opbrengen voor mensen die moeite hebben met een witte trouwjurk. Als het goed is, is het voor hen geen gewoonte om ertegen te zijn. Zij menen het van ganser harte. Als dat zo is, moeten we hier voorzichtig mee omgaan.

Ik denk dat je je moet aanpassen als je in een kerk zit waar de kerkeraad en de predikanten hier grote moeite mee hebben. Het is tenslotte niet het belangrijkste in welke kleur je trouwt. Maak er zeker geen herrie om. Ga in het gebed, let op je geweten en vraag de Heere hoe je moet handelen. Dan is het de weg van de Heere nooit dat we in zulke middelmatige dingen niet de minste zijn. Verloochen jezelf!

In de tweede plaats dienen we wel te beseffen dat de witte trouwjurk wijst op het maagd-zijn van de bruid. Dat wil zeggen dat de jongen en het meisje voor het huwelijk nooit geslachtsgemeenschap gehad hebben. Ook niet bijna! Als we in het wit trouwen, betekent dat niet alleen dat het meisje of de vrouw niet in verwachting is geraakt, ondanks de herhaalde gemeenschap.

Niet onbijbels
Als we werkelijk rein zijn, acht ik het geen bezwaar om dit tot uitdrukking te brengen in een witte trouwjurk. Witte kleren zijn op zichzelf niet onbijbels (vgl. Esther 8:15; Pred. 9:8). Het is iets moois als een vrouw maagd is bij haar huwelijk. Alleen zo zal het huwelijk een verrassing zijn.

Als we op het huwelijk vooruit gegrepen hebben, zal het huwelijk zelf minder mooi zijn. Het zal heel ons leven een zwarte vlek zijn. Een jongen die voor zijn verjaardag een mooi cadeau krijgt, zal hiervoor dankbaar en blij zijn. Hoe anders is dit als hij het cadeau al gezien heeft en er stiekem mee gespeeld heeft. Hij doet alsof hij blij is, maar het geheim is er allang af.

Zo is het in de omgang tussen jongens en meisjes die naar het huwelijk toegroeien ook. Laten dan allen die verkering hebben de Heere (samen!) smeken of zij de kracht mogen ontvangen om zuiver met elkaar om te gaan. De verleidingen zijn sterk. De seksuele driften zijn de sterkste op de drang tot levensbehoud na. Eén stap op een hellend vlak (elkaar ontbloten) is levensgevaarlijk.

Het lichamelijke is in de verkeringstijd en daarna niet het belangrijkste! De verbondenheid van de harten is veel wezenlijker. Het lichamelijke hoort er wel bij, er mag ook naar verlangd worden, maar het is toch een gevolg van het innerlijke contact. Ons lichaam is geen speelgoed! De witte trouwjurk van een bruid moet geen gewoonte zijn, en het mag geen gehuichel zijn! Wees zuinig op eikaars lichaam, heb eerbied voor het geheim van de Schepper!
Ds. W. van Vlastuin

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van woensdag 26 februari 1992

Terdege | 56 Pagina's

Jouw vragen

Bekijk de hele uitgave van woensdag 26 februari 1992

Terdege | 56 Pagina's

PDF Bekijken