ds. H. van der Linden (1918-2012)

Al enige jaren woonde ds. H. van der Linden in een verzorgingshuis in Oud- Beijerland, eerst Sabina, later Zoomhoek. Twee jaar geleden mocht hij nog zijn 65-jarig predikantschap gedenken. Hij was tot het laatst toe bijzonder helder van geest. Het kerkelijke ‘wel en wee’ hield hij nauwkeurig bij. ‘Dankbaar ben ik voor mijn leven, dankbaar ook voor het mooie beroep’, zei hij nogal eens.
De laatste paar jaren merkte hij dat zijn krachten meer en meer afnamen. Op dinsdagmiddag 25 september had ik hem bij de bijbelkring in het verzorgingshuis nog ontmoet. Na afloop spraken we er altijd even over door. Achteraf bleek dat hij zich die middag al niet zo fit had gevoeld.
Maar afleiding doet een mens vaak goed, dus was hij toch gekomen. ’s Nachts belde hij een zuster, nog even naar het toilet en zo nam de Heere hem in de stilte van de nacht uit ons midden weg.

Voleindigen
Op maandagmiddag 1 oktober hebben wij zijn lichaam op de Algemene Begraafplaats in Oud-Beijerland toevertrouwd aan de schoot der aarde, waar zijn lichaam rusten zal tot de jongste dag. Voorafgaande aan zijn begrafenis kwamen we samen voor een dienst in de Dorpskerk, de plaats waar hij zo graag onder de verkondiging van Gods Woord verkeerde.
De rouwdienst werd geleid door ondergetekende. In deze dienst lazen we Romeinen 8:31-39 en overdachten we het laatste vers van Psalm 138: ‘De HEERE zal het voor mij voleinden; Uw goedertierenheid, HEERE! is in eeuwigheid; en laat niet varen de werken Uwer handen.’ Daarvan was ds. Van der Linden overtuigd dat God het werk dat Hij begon, ook tot een goed einde zal brengen, het zal vol-eindigen. Ook voor hem persoonlijk. Aan deze belofte van God klemde hij zich vast; hij mocht zich in geloof aan God en Zijn genade overgeven. Dit ging echter niet zonder strijd en aanvechting.

Gemeenten en ziekenhuizen
Ds. Van der Linden werd geboren in Oud-Beijerland. Op de lagere school viel het de onderwijzer op dat hij een jongen was met een helder verstand; deze stimuleerde hem om door te leren. Dat gebeurde. In het hart van de bescheiden Hermen groeide meer en meer het verlangen om predikant te worden. Maar zou hij dat wel kunnen?
Ja, want wanneer de Heere roept, geeft Hij ook alles wat daarvoor nodig is.
In 1945 rondde hij zijn studie theologie in Utrecht af. In datzelfde jaar werd een beroep ontvangen uit de hervormde gemeente van Hoornaar en in die gemeente werd hij op 21 oktober tot predikant bevestigd. Dat moeten drukke dagen voor hem geweest zijn, want tien dagen daarvoor – op 11 oktober – was hij in het huwelijk getreden met Jorina de Vroet. Na de hervormde gemeente van Hoornaar volgden Rhenen (1948), Scherpenzeel (Gld.) (1953), Amsterdam (de Oranjekerk) als opvolger van prof. dr. H. Jonker (1959), Groningen als hervormd predikant voor bijzondere werkzaamheden in het Diakonessenhuis (1968) en ‘s Gravenhage-Loosduinen in het psychiatrisch ziekenhuis Bloemendaal (1972).
In 1983 ging hij met emeritaat en kwam hij terug in de gemeente waar hij was opgegroeid.

Pastoraal hart
Persoonlijk heb ik ds. H. van der Linden leren kennen als een bescheiden, vriendelijke man, een echte bruggenbouwer. Hij was iemand die zelf niet graag in het middelpunt wilde staan. Een dienstknecht van God, die van zichzelf afwees op Hem om Wie het altijd moet gaan, Jezus Christus. Hij was iemand met een groot pastoraal hart. Ook in het verzorgingshuis waar hij de laatste jaren woonde, had hij oog voor geestelijke nood bij andere bewoners en ging hij bij hen die zelf niet meer uit de Bijbel konden lezen even langs om een paar verzen voor te lezen. Zo heeft hij zich tot op de laatste dag van zijn leven ingezet voor de dienst van Zijn Meester en tot hulp en heil van zijn medemens.
Als Gods dienstknecht heeft hij mogen zaaien. Wat de vrucht daarvan is, blijft voor ons verborgen. Wij weten wel dat zijn arbeid niet ijdel is in de Heere (1 Kor. 15:58). Opnieuw is een dienaar van het Woord ons ontvallen. Het Woord van God blijft. En de verkondiging gaat door. Daar zorgt de HEERE als Koning van de kerk zelf voor. We wensen de achterblijvende familie Gods troost en nabijheid toe.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen