Vinger

In je eigen tuin werken is niet zonder risico. Het gebeurt regelmatig dat mensen van een wankel trapje vallen of dat de snoeischaar toch scherper is dan gedacht. Dat dit grote gevolgen kan hebben, laat zich raden. Momenteel zijn we onderweg naar een man die zich zou hebben verwond aan een hakmachine. Het ongeval heeft plaatsgevonden in de achtertuin van een rijtjeswoning.

Omdat de ernst van de verwondingen niet duidelijk is, rijden we met spoed naar het opgegeven adres. We pakken behalve de monitor en de spoedkoffer nu ook de verbandtas mee. Hierin zit een uitgebreide collectie verbandmateriaal, waaronder bloedstelpende gazen. Bij forse bloedingen kunnen we daarnaast medicatie via het infuus toedienen om een bloeding tegen te gaan. Een jonge vrouw, met een kind op de arm, doet open. „Loop maar snel mee naar achteren hoor”, zeg ze vrij rustig. „Volgens mij valt de verwonding mee, maar is mijn man alleen erg geschrokken.”

Inmiddels staan we met onze spullen in de achtertuin bij het slachtoffer. De man van eind 20 zegt dat hij het erg fijn vindt dat wij er zijn. Behalve dat hij een bebloede zakdoek om zijn hand heeft, zie ik geen verwondingen. Dit stelt ons enigszins gerust en daarom zetten wij onze spullen neer. Intussen zie ik een kloofmachine staan en een grote stapel kachelhout liggen. We willen uiteraard graag weten wat er is gebeurd. De man ziet onze vragende blikken en begint uit zichzelf te vertellen. „Zoals je ziet ben ik hout aan het hakken, en wilde ik per se die stapel wegwerken. Waarschijnlijk was ik moe geworden en lette ik daardoor niet goed op. Doordat ik een stuk hout verkeerd vasthield, kwam de bijl van de kloofmachine door mij handschoen heen”, vertelt de man verder. „Ik dacht dat het wel mee was gevallen, maar toen ik mijn handschoen uittrok zag ik een bebloede vinger. Hier schrok ik zo van dat ik mijn hand snel heen en weer schudde...” Oké, denk ik bij mezelf, om hiervoor nu 112 te bellen? „Laat je vinger eens zien”, vraagt mijn collega ook een beetje geïrriteerd. „Ja, dat is het nu juist”, antwoordt de man. „Die kan ik niet meer vinden. Door het hard schudden met mijn hand is hij weggevlogen. Maar om mijn vrouw niet al te ongerust te maken, heb ik het haar maar niet verteld en alleen gezegd dat ze 112 moest bellen.”

Dat wordt in plaats van bloedstelpende gazen en toedienen van infusen dus zoeken naar een stuk wijsvinger. De dreumes, die inmiddels uit de armen van moeder is ontsnapt en door te tuin loopt, wordt door haar snel weer opgepakt. Het ventje mag misschien veel, maar op zoek gaan naar de vinger van papa gaat te ver.

Paul-Jan Dekker verzorgt op deze plek een wisselcolumn. Volgende keer politieagent Johan Dubbeldam.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen