Rede Rijkscommissaris

(Vervolg van pag. 1)

Kameraden. De ophitsing komt van den ovekant. Er wordt mateloos opgehitst en er worde door den overkant ook aanv\'ijzingen verstrek Maar ik moet u terstond zeggen: ik zou dat nie heel ernstig opvatten, wanneer wij norma'e tijde hadden, voor zoover men, in een toestand va oorlog, normale lijden kan hebben. Integendee ik heb kunnen constateereUj dat hetgeen daa ginds wordt omgeroepen zoo dom is, dat ik mij genoodzaakt zie het liier en daar via onze pers bekend te maken, omdat er immers in öc radio nie naar mag worden geluisterd. En ik WJ' het ook i 3e toekomst zoo laten. Deze onvrijwillige medewerkers van den Oranjezender moeten met hu grootste succesmimmers voor u niet verlore gaan. Maar de toestand is andei;s. Wij moeten e rekening mede houden en wij houden er rekening mee, wellicht zeïfs meer dan onze tegenstanders, dat zij toch eens hier verschijnen om tol een aanval over te gaan.

DE iNBESLAaNEMING VAN DE KADIOTOESTEJLLEN. t

En voor dat geval heb ik u reeds gezegd: wi moeten voorzorgsmaatregelen nemen tot he uiterste.

Het zou Iciinneii gfebenren,. dat de een of ander .en , bepaalde kleine groepen, zich door gegeven aanwijzingen laten verleiden en door hun voorbeeld anderen meesleepen. Dan zon er een onzegbaar en niet te overzien ongeluk over Nederland losbarst:en. Niet voor do Duitscliers, maar voor hen, die toch eigenlijk in dat igewal met leege handen voor soldaten staan, die de beste wapenen ter wereld in handign dragen. Ziet u, ik wil verhinderen, dat er een ongeluk gteschiedt. Dit " heeft mij na zeer lange overwegingen er toe gebracht, de radiotoesteHen in beslag te ne­ men.

Kameraden, er is geen enkel motief aanwezig om dat toe te juichen. Ik schroom zelfs niet met elkeen hierover in discussie te treden. Ik maak mij in het geheel niet bezorgd om met de beeren ginds in Engeland ook voor het volk in discussie te treden, want ik weet, dat eens, zeliEs al 2ou het nog jaren duren, de goede­^aak, die wij verteg'enwooidigen, zfal doordringen. Hoe^ve de rechtsvoorwaaiden aanwezig waren om de radio toestellen zonder schadeloosstelling in beslag te nemen, heb ik gelast, dat er een schadeloos­ • stelling gegeven zal worden, zooals deze in de huidige omstandigheden op eenigerlei wijze mogelijk is.

Dat ik u, nationaal­socialisten, echter niet bij deze actie betrek, dat spreekt van zelf, wSnt gij staat bij ons en wij staan bij u.

HOE BE KANSEN STAAN IN DEN OORLOG

Laten wij ons nog eens afvragen, wat er met staking bereilit moest worden. Moest er bereikt worden, dat wij, Duitschers, toegeven? Wellicht ben ik soms te lankmoedig geweest. Ik heb dit oordeel scherp moeten corrigeereij. Of was het doel van deze staking, er .voor te zorgen, dat thans plotseling de Engelsclilen toch iiler zouden komen? Nu, het gepraat over dit tweede front heeft juist midden, in deze onrustige dagen een drastische belichting gekregen. Daar kwam n.L opeens een medewerker van radio­Oranje aan het woord, die verklaarde, dat dit natuurlijk een zeer bedenlcelijlce zaak is. Want wanneer zulk een onderneming mislukt, zou dat êen catastrophe zijn. Wij weteen, aldus de spreker van radio­ Oranje dat de Duitschers hier in het Westen tientallen divisies hebben. Wij kunmen daarom in het geheel niet zeggen, of wij dit jaar nog een tweede front zullen kunnen vestigen.

U ziet dus, dat ik u de wijsheden van den Oianjezender in het geiieel niet onthoud. Ik gelooif dat een misrekenmg inzake de'»militaire positie ook de aanleiding geweest is, dat de een of ander zijn disoiplme niet heeft bewaard. Het begrip Afrika, speelt hierbij een groote rol, omdat mien meent,­dat de gebeurtenissien in Afrika, die voor ons Duitscl^ers zeer smartelijk zijn, zoo iets als een beslissende strategische nederlaag zoud enzijn. Ili wil u dat eens nauwkeurig verklaren. Wanneer Tunis voor den strijd om Europe beslissend zou zijn, weest ft er dan van verzekerd, dat de Fülirer deze plaats in het jaar 1940 had bezet e\\ zoodanig had versterkt, dat niemand zicli daaraan had kunnen vergrijpen. Maar de toestand was ander^. Toen de gebeuxtenissen in November en bij de jaarwisseling van 1942 zich begonnen af te leekenen, moest de Führer tot zicli zelf zeggen: Thans hebben de Engelschcii en Amerikanen al zooveel troepen en materiaal geconceritreerd, dat zij er ergens op willen losslaan. Toen heeft hij den tegenstander het strategisch initiatieif ontnomen door naar Tunis te gaan. Anderi zou de vijand n.l. waarschijnlijk ^ ik geef het openlijk toe — op het voor ons niet aangename tijdsti,p van het vroe­ ­ge voorjaar van dit jaar; met drie of vier legers, di6 hij thans bijeen heeft, ergens een landingspoging op het continent gedaan hebben, wellicht hier in het Westen. Zoo heeft de Führer don vijand gedwongen al zijn materiaal en wat hij aan troepen op eenigerlei wijze kon missen, te gebruiken in Afrika, dus aan den­overkant van onze panlsergracht, de Middellandsche Zee, in het Zuiden, en daar den aanval te openen op een kwalitatief superieur, numeriek slechts onbeteekenend deel van onze weermacht. In een woord; de Fülirer heeft in strategiscli opzicht zes maanden gewonnen door het feit dat hij naar Tunis gegaan is, zes rnaanden, welker verlies onze tegenstanders bitter moeten betalen, want inmiddels is Europa onaantastbaar geworden.

Ja, Duitsche en Nederlandsche kameraden, ik zou de zaak eens omgekeerd willerT zien Hoe zouden wij dan de kansen van onze tegenstanders in het algemeen kunnen beoordeelden, wanneer het hun na zes maanden tijds en na het opofferen van ­zooveel menschen en zooveel materiaal niet eens gelukt zou zijn het voorterrein e zuiveren. Dan zouden wij immers thans reeds kunnen constateeren, dat de tegenstanders dien oorlog verloren hebben. U moet u eens voorstelen, dat wij Lhans niet alleen eenmaal, maar vijf­, zes­ of tienmaal zulk een Tunis kunnen verdragen, waarbij wij de binnenste linie en den veiligen aanvoer hebben, en de tegenpartij over zee moet komten, over de zee, waarin zich onze duik booten bevinden en waarheen onze bommenwerpers van de beschermde en veilige vliegvelden an het binnenland af, altijd weer kunnen los tormen. Landingen aan de kust zijn niet een­ D voudig. In ieder geval zijn zij totdusver noc in den eersten, nogh in den tweeden wereldoorlog ooit aan de Engelschen of Amerikanen gelukt en '%aar zal het bij blijven.

Wellicht speelt ook nog iets anders e«n rol Wellicht zegt men tot zichzelf, dat die ­bomaanvallen op Duitsch gebied mettertijd toch invloe zullen hebben. Wehiu, nationaal­socialisten, daa over kan ik u één ding zeggen: de plannen, di wij voor onze wapenindustrie hadden, voorzagen i een bepaaide productie van wapenen. De bomaanvallen van onze vijanden zijn niet alleen nie in, staat geweest de uitvoering van deze planne te verstoren, doch ondanks alle bomaanvallen i de productie aan wapenen van de meest waarde volle soort grooter geweest dan onze planne voorzagen. ' '

Misschien zal rrten echter zeggen: De bevolking wordt murw gemaakt. Kijk, Nederlander wanneer men na een bomaanval in een Duitsch stad komt, dan hebben de bewoners zich zee snel weer opgestckl. Dan zijn zij nog veel harde en vastberader in een toorn van wraak om hu uiterste kracht te geven. En daar komt nog iet bij. De menschen, die thans in Duitschland hu bezit en hun inrichtingeij verloren hebben, moe ten tot zichzelf zeggen, dat zij deze bezittingen slechts kunnen terugwinnen Duitschland overwint. En daarom; De uiterste krachtsinspanning ook uit verstandelijke overtugiing, om vol te houden en al vallen er nog zooveel bommen, toch vol te houden, tot de overwinning is behaald.

Bedenkt u het gevoel van trots dal wij lieb ben, wanneer wij ons voor oogen houden, hoe de Duitsche soldaten, daarginds in die woestijn ver verwijderd van hun dichtsbij gelegen steunpun ten, len in Stalingrad zich gehandhaafd' hebben Hoe hebben zij zich in die geïmproviseerde stellingen ginds overzee, in Tunis, gedragen en hoe zijn de Engelschen in de jarenlang versterkte en I bovenmatig bewapende vestingen te Singapore, of de Amerikanen op Corregidor er vandoor ge gaan. Jawel, wij zijn bereid, zij moeten slechts aanvallen. Wij zijn daartoe bereid, wij wenscbjtn het, want de aanval zal de beslissing' brengen en wel voor ons, want wij zullen terugslaan, zoo dat 'zij er in het geheel niet meer aan kunnen en willen denken, om liog eens te komen.

Wij weten immers waar het om gaat. Deze oorlog, is niet een oorlog, zooals tot dusver in Europa gevoerd is. Vroegere oorlogißn gingen om grenzen om oorolgschadeloosstelling, om han­" delsverdragen; en wanneer de partij de eene partij dien oorlog verloor, dan verging het haar slecht, maar na eenigen tijd wist zij zich te her. stellen. Neen, thans gaat 'het om zijn of niet zijn, thans gaat het om het naakte bestaan en wel voor den staat, voor het volk en voor elk afzonderlijk in geheel Europa. Iets dergelijks is er wellicht alleen geweest in de godsdienstoorlo. gen. Toen, werden ook degenen, die hun geloofs vrijheid wilden hebben, uitgebreid, maar precies hetzelfde was­het eigenlijk slechts ten tijde van ie Volksverhuizing. Toen zijn de levensordenin. gen op elkaar gebotst, zooals zij uit het ras ontstonden, dus volkeren met aen bepaald kenmerk. Wanneer toen eeh volk overwonnen was, werd het ook vernietigd.

BOLSJEWISME.

Ziet, kameraden, thans is het precies zoo. Wanneer er thans ^ei? bolsjewistische overwinning zou komen, %oia het volkomeu onverschillig zijn, of hier iemand opstaat en, zegt: Neen, ik was inuners geen nationaalsocialist, en ik was im,mers geen fascist, ik was immers ©en oranje­bolsjewiek. Dat zou Stalin volkomen koud laien. Die zou hem slechts aanikäjkon «n zegfeen: een bolsjewist wordt je nooit, want je bent ©en Germaan en, daaromi: schot in den nök.

Dat het zoo is, kameraden, daartoe beroep ik mij' op een volkomen onverdachten getuige, ft.1. op den beroemden Wlendell Willkie, den concurrent van Roosevelt bij de laatste Amerikaansche verkiezingen. Die heeft een reis gemaakt, kwam door'Sovjet­Rusland en heeift nu een boek geschreven. Daarin heeft hij geconstateerd, dat in dit Sovjet­Rusl^nd heele volkslagen en heele generaties eenjvoudlg zijn uitgemoord.

Uit een samenstelling, di© er gtemaiaht is, is tot aan het jaar 1841 het volgende gsbleh(en: er werden tei­echtgesteld', dus door de methodes der Gepeoe met ©en schot in den nek bewust doodgeschoten: 38 bisschoppen, 43­800 priesters, 75.000 kooplieden, 390.000 officieren 'en onderofficieren, 450.000 andere intellectueelen, 700­000 arbeiders,, 800.000 boerfen, 3.5 millioen mienischen zijn jdaar door die beulsknechten 'uit den weg igeniimd; daarbij hebb(en de bui­geroorlog en de hongersnood 30 nüUiaen menschen ten' offer doen vallen len 10 .miUliaen anderen zijn . in verbanning naar Siberië .gtestuurd ©n daar omgekomen. De bloedrekening vian het'bolsjewisme sinds 1917 bedraagt t^gienitde' 40 pnaillioen mensch©n.

En dan zijn er nu menschen, die opeens van meening zijn, dat dit bolsjewisme een soort be. ere wereldbeschouwing is, die als voorbeeld kan ienen. Zij, die dat gezegd hebben, leven in Ame. ika en Engeland, zij moeten het toch weten of et bolsjewisme ginds als een vooruitgang kan wordeui beschouwd. Maar voor degenen, die zeg. en: in andere opzichten heeift dit bolsjewisme ich verbeterd, het is heelemaal niet meer zoo rg, voor hen zal ik nieuwe cijfers noemten.

Sinds het jaar 1941 zijni_in Ltthauen 20.000 manschen vermoord en 50.000 weggevoerd. Van en weet men in het geheel niet of zij nog in even zijn. ,In Letland zijn 60.000 mensclien weg. evoerd en omgebracht, onder wie 4500 kinderen r« in Estland, waar wij het laatst met ons ofensief kwamen, zijn 10 procent der mensehen, .w.z. 150.000 weggesleept en om het leven geracht. Dat alles gebeurde twee jaar geleden — n nu wil mij iemand vertellen, dat die duivels n twee jaar tijd engelen ge\vorden zijn.

Kameraden, thans mogen zij vragen stellen: Wie houdt dit bolsjewisme tegen?" Ik heb in eerlen over deze kWestie" gesproken en toen eeft men mij gezegd of laten zeggen, dat de Westelijke democratieën sinds het jaar 1933 onfgebroken het bolsjewisme bestreden hebben. aarop kan ik slechts één ding antwoorden, die estelijke democratie en hebben het bolsjewisme iet bestreden, omdat zij nog nooit met het bolswisme in contact gekomaoi zijn. Wat zij tot usver bestreden hebben, waren binnenlandsche olitieke pogingen van het communisme, dat was chter nooit die binnen­Aziatische Steppenhorde. e Westelijke democratieën weten heelemaal niet wat bolsjewisme is, Wie moet het dan bestrijden? Misschien de verzadigden in Engelan en Amerika met hun moraal? Die weten heelemaal niet, waar het hier om gaat

DRIE GROEPEN.

Ik heb eenig inzicht gekregen in hetgeen aa politieke pogingen en omgelijkhedfen, hier in Nederland, naar vorenl zou willen komen. Daar dit van het standpunt onzer tegenstanders gezie geschiedt op een • oogenbhk waarop zij zich to het. uiterste moeten inspannen, moét ik aanne 'men, dat dit werkelijk het beste is, wat zij kun nen produceeren. Er bestaan drie groepen; d eerste groep, die zich om dien ordedienst schaar is een gezelschap van reactionnairen, officieren adellijken eni geldaristocraten. Die willen niet po litiek denken. De tweede groep zijn zij, die ui de vroegere democratische partijen voortkome en zich als een soort beyrijdingscomité wille voordoen. Deze tweede groep danst onafgebroken de oude wals. Daarin bestaat geen dragend en stuwende gedachte. Het is volkomen hope loos, te gelooven, dat zij, die zoo denken, zoo als zij^20 of 30 jaar geleden gedacht hebben, te gen het bolsjewisme ook maar naar denkbeelden en energie, zijn opgewassen. Want wat daar ge beurt, is eigenlijk het wederzijdsche wantrouwen dat aên van .deze partijen op het gegeven oogen blik de andere zou kunnen overvleugelen Om slechts een voorbeeld te nomen: men moes toch gelooven, dat, wanneer eepmaal deze groot sehe tijd der bevrijding komt, dan zoo spoedig mogelijk weer al die democratische, liberale vrij heden en rechten worden,ingevoerd, bijv. dat de couranten, die immers zoogenaamd door ons zoo gekneveld wordjen, terstond weer vrij kumien schrijven. Ja, wat dan! In een desbetreffend ontwerp was voorzien, dat als eerste maatregel de persvrijheid volkomen zou verdwijnen, dat al. Ie couranten zullen ophouden te bestaan en dat er dan nog slechts één eenheidscourant uitkomt, die door een enikelen man geschreven wordt. Dat is de persvrijheid, die zich dit liberale bevrijdings comité voorstelt. Een volkomen capitulatie der. halve voor den toestand.

Wij weten, dat wij niet onvoorwaardelijk de vrijheid kunnen geven, die tot bandeloosheid wordt, maar wij zien met gelaten kalmte, de plannen eni het straveur te gemoet, waarvan wij tot ons zelf zeggen: denken moet de mensch en waarom zou hij 'zijn gedachten niet uitspreken in variaties, In verschillende vormen, wanneer hij zich slechts op den weg van het gemeenschappelijke, verstandelijke welzijn beweegt?

DE COIUMXfNE.

Maar er bestaat .nog een derde groep, dat is de­ commune. En ik moet iets uit mijn rede te Heerlen scherper belichten. De commune maakt zich hier zelfstandig. Ik doe thans een beroep op de beeren samenizweerders aan den anderen kant, voor zoover ze nog in vrijheid zijn. Zij moeten eens nagaan, hoe de toestand zich ont. wikkeld heeft, zij moeten eens er over nadenken, of niet, zeggen wij jn het jaar 1940 of 1941 allen nog op de eenj of andere wijze in een gemeen, schappelijke groepeering waren, ook degenen die zich niet bepaald als communisten hebben voorgedaan, maar van "wie zij geweten hebben, dat zij in het communistische kéimp aanhangers hebben. En nu moeten die beeren eens nagaan, waar die communisteü dan gebleven zijn. Zij zullen opeens tot de ontdekking komen, dat zij niet meer bij hen zijn. Die hebben zich zelfstandig gemaakt, scheppen zich hun eigen organisaties, met het eienige doel, om op het oogenblik, waarop men er op gaat losslaan ,de leiding naar zich toe te trekken.

En tot wel kdoel? Het doel vertoont u Polen, want eens zal Stalin stellig ergens .een Neder, landschen emigrant te voorschijn tooveren en als Nederlandsche ïegeering presenteeren, onverschil ig of de Nederlanders hier dat. willen of niet. Wjanneer het bolsjewisme" eens over Midden. Eurogfi is losgestormd, dan zou juist de commu. ne, die door de verblindh,eid der Westelijke •mogendheden is losgebroken, de macht naar zich oetrekken met de gewetenloosheid die haar eigen s. Ik beveel dus aan te onderzoeken, wat de commune hier doet. Gevaarlijk wordt zij niet, want daarvoor is mijn politie te goed.

Kameraden, men zegt altijd, dat de tegenstan. der door troepen,, die de Engelschen en Amerika, nen zullen oversturen, dat het bolsjewisme in het land komt, ook wanneer Duitschland zou in eenstorten. Zullen zij dat kunnen? Men stelle zich maar eens voor, wanneer zulk een lawine aan het rollen gaat en alles meesleept en dan de macht van 300—400 millioen menschen zou osbreken; zoudeiv dan Engelschen en Amerikaen die macht kunnen tegenhouden, terwijl zij door pacten van vrienÄchap thans gebonden ijn? Dat is n.l. heel iets anders, dan het nietanvalspact van het jaar 1939, dat Duitschland eeft gesloten. Öat was een niet­aanvalspact, waarbij Duitschland geen enkelen bolsjewiek over zijn linie zou hebben laten komen. Dat eeft Stalin pracies geweten, wanneer hij onder escherming vap dit niet­aanvalspact, een age»t aar Üuitschland gestuurd zou hebben, zou de. e tegen den muur gezet zijn.

. De pacten van vriendschap der Engelschen en Amerikanen openien de poort voor het bolsjewis« me en verraden alle anderen. In deze v'riiendschaps acten is Polen, is de Balkan, is Iran, is het geeele Baltische gebied, althans voor zoover wij et weten, al verkocht en versjacherd. Wat er ver er nog verkwsóiseld is, daarop zullen wij niet omen, want dan zal Duitschland verhinderen. erdragen, die met de bolsjewieken zijn gesloen, hebben een bijzondere bielichting gekregen inds wij de meeningen kennen, van mevrouw ollontay, de gezante der Sovjet­Unie in Zween, en­ van Kaganowitsj, den schoonzoorr en echterhand van Stalin, die verklaard hebben, at verdrag'en met burgerlijke regeeringen er iet zijn op te worden nageleefd. Verdragen zijn r om o,p het passende oogenblik te worden verroken. Dat is een moraal, die heel duidelijk in et joodsche wetboek, ,in den Talmoed, staat. n den Talmoed wordt gezegd: wie geen jood is, geen volledig mensch. En wanneer men met en niet­jood een verdrag sluit, is men moreel iet gebondien. Nederlanders, daarin moet ge och den samenhang zien tusschen jodendom en olsjewisme, een samenhang, die daar te voorchijn treedt en die de geheele linie van het olsjewisme kenmerkt.

EMOCRATIEËN.

Wat de Westelijke democratieën kunnen beteeenen, dat hebben wij sinds Versailles ondervonen. Zij beteekenen voor ons geestelijke versplin ring, materieele pauperiseering, en vooral het ' loslaten van het jodendom en dat is de zekerste weg naar het bolsjewisme. ­•

­• Het Duitsche volk aal ,Kich nooit als beulsknechti ^vian de Anglo­Amierikaansche laten gebruiken. Het Duitsche volls zal alleen in het liationiaal­socialisim© en alleeri onder de leidingf ivan Adolf Hitler vóór Euroi)a en tegen het bolsjewisme strijden.. Dat moeten wij duidelijk inzïen. Alle andere 'mogelijkliejjen' zijn uitgespeeld. Het rad der ge^cliiedenis kan niet worden teruggedraaid en wanneer Duitschland vialt, dan is het oofaArnet Europa gedaan­ De Amerikanen kunnen en willen in het geheel niet voor Europa opkomen. Er zijn thans

heel niet voor Europa opkomen. Er zijn thans verschillende besprekingen aan den*' gang, bijv oveï de vraag, hoe de Amerikanen zich eien wereldpositie voorstellen. Daarbij denken zij aan luchtsteur^punten. Dit, is voor mij het beste be wijs, wanneer de Amerikanen van luchtsteun punten spreken, dat daar het isolationisme, dus het zich verwijderd houden van Europa, zoo sterk geworden; is, dat zij hoogstens nog aan vlieg tui gen en hun bemanningen cVenlcen, doch nooit meer aan een. of andere grootere deelneming, aan een krachtig optreden. Zij zouden precies zoo wegloopen als in 1918, nadat zij het onge luk mede aangericht hadden. En zij hebben toch ten slotte eon grooten buit te verteren. Wat heb. ben die niet reeds alles ten koste van hun bondgenoóten Ingepalmd, Waarom nog meer risico? Zij hebben bovendien, hun joden. Deze hersen­ trdst van Roosevelt bestaat tocli alleen maar uit joden. De Vereenigde Stateij bieden thans het kenmeckende beeld van een irjenschengroepeering, die door joodschen geest beïnvloed 'wordt. Dientengevolge staat Europa slechts voor de keus, voor het geval dat de anderen zouden over. winnen, óf de Amerikanen laten Europa aan zijn lot over, dan komt het bolsjewisme onmiddellijk, óf de Amerikanen laten het geheele nihilisme, waarmede de joden steeds andere vtiUoen over. stroomen, over ons komen. Dan zouden wij het bolsjewisme uit de tweede hand hebben, d.w.z. een overwinning van de anderen zou alleen de vraag opwerpen, of het joodsche wereldcentrum in Moskou of in Washington is. • Neen, kameraden. Met het oog op dezen toe.

Neen, kameraden. Met het oog op dezen toe. stand is er slechts één parool en dit parool heet: Europa ontwaak. Voor u, Nederlanders, is dat niet gemakkelijk, het beteekent op geestelijli ge. bied e.en verlaten van het humanisme, dat .reeds eenigszins met de wereld onbekend en misschien een beetje hoovaardig geworden) is en uit een Confessioneele binding­, die zoover gaat, dat zij het volk verdeelt.''

Het beteekent economisch het overschakelen van een overzeeschen handel, welk^ verloren is, op Europa. Wymneer werkelijk het geval zich zou voordoen, dat de Amerikanen met hun schepen en hun troepen Ned^rlandsch.Indië zouden her. overen, gelooft u dan, dat zij Indië zouden aan', bieden op 't presenteerblad der emigrantenregeeing in Londen? Hebben deze phitocraten de Amerikanien, al niet beter leeren kennen? Maar u weet heel goed, dat het zoo niet zal gaan. U gelooft echter, dat u dan misschien een^ uitkee. ing van 10 procent zal kunnen krijgen en dat is ltijd nog meer dan iets. Doch dat deze uit­kee. ing van 10 procent tevens zou beteekenen, dat het geheele Nederlandsche v^lk in een anti­Eu. opeesch systeem zou worden gesleurd, dat laat eze lieden totaal onverschillig.

VAN EENEN BLOEDE.

Dit ontwaken beteekent ook een verlaten van e getallendemocratie, want deze getallende, mocratie, is een vorm, die in oogenblikken van e beslissende worsteling' om het zijn of het ni^tijn niet standhoudt. Er is echter geen andere weg. Deze weg kan den Nederlanders niet be. paard wordfen. Hij kan htm slechts gemakkelijier gemaakt worden, doordat men hun ver. laard, waarom het gaat en hoe het gaat; het ationaal­soclalisme is nu eenmaal de levensorm van den strijd, omdat wij thans hard moe. oen strijdlen en hieraan het individu onderge. chikt maken. Doch het nat..sociallsme raakt de nnerlijke vrijheid van den mensch niet aan, ant datgene, wat gij thans ziet, deze ener. ieke en aan initiatieven rijke discipline van den uitschen soldaat is geen dressuur. Het is­een rijwillige tucht, die ellrèen zich oplegt ter wille an 't groote doel, dat hij voor oogen heeft, ter ille van de groote idee van 't volksche bewust, ijn, dat ons zegt, • dat wij allen volksgenooten an één bloed zijn. Daarenboven zijn wij Germa. en uit één bloedfamille, en wij allen "zijn Euro. eaniCn, gedragen door de arische basis van ons loed, dat, de belangrijke bijdrage geleverd heeft ot de cultuur der wereld. En daarom, omdat wij an één bloed zijn, hebben wij ook allen dezelfde erantwoordelijkheid. Want voor heii, die van het elfde bloed zijn, zijn er geen klachten, is er een vereeniging, zijn er geen religies, die de olksgenooten van elkander scheiden. Iedereen eeft dezelfde levensrechten en voor iedereen fzonderlijk moet het geheele volk opkomen.

Kameraden, ik vraag u met het oog o,p dezen oestand: Moeten er hier nog eens dergelijke akingen komen? Moet men steeds weer in botng komen met een noodzakelijke onlwilikeling ? het niet veel beter, hier vrijwillig mede te wer en, opdat het Nederlandsche vofe zichzelf, beaart en zichzelf de plaats verovert en dan be. oudt ,di?f het op grond van zijn bloed en zijn roote kwaliteiten verdient? Wat kunnen in ezen toestand uitingen van rouw of van wrevel van een! zenuwachtigen toorn, zooals wij Zon. ag in de kerken gehoord hebben, helpen? De ervormde Kerk heeft uiting gegeven aan haar epe ontsteltenis. Over deze gebeurtenissen moe n de Nederlanders ontsteld zijn. Zij moeten ans slechts de juiste consequenties trekken. anneer de kerk oproept tot gebed dan bewanelt zij den weg dien zij zich gegeven ziet om aar taak te vervullen. Maar ik geloof, dat ove. gens het beeld te somber is geschilderd. De stu. eerenrifin, die" te werk gesteld worden, kan men ans niet meer als zoodanig beschouwe.n, want j hebben de mogelijkheid, den weg, die hun oor hun superieuren was geboden, niet ge. uikt. Deze loyaliteitsverklaring, ^le eigenlijk vanzelfsprekendheid, om veroi­deningen der ezetingsautoriteiten en van de eigen autoritein op te volgien, aan het eigen weten en geweten stknoopt, is ongeveer 't uiterste, wat ik op dit bied nog kon doen. Doch moesten alleen de ederlandsche arbeiders voor den arbeidsinzet aanmerking komen en diegenen, die studeeren zonion van rijke ouders zijn, die zouden niet oor deii. arbeidsinzet jn aanmerking komen ? Bij ij bestaat zooiets niet.

Overigens, mijne kameraden, men moet deze s jongelieden in hun verzamelkampen gezien he' ben. Daar viel een onbevangen vroolijkheid waï te nemen. Het was alsof zij van hun nachtmei rie bevrijd waren. Waarschijnlijk is het de vooi duitende ophitsing van enkele professoUen, wai van zij thans. God zij dank, bevrijd,zijn. Daa om zijn zij zoo onbevangen opgetreden. En dan kan ik nog zeggen, dat er zeer zo vuldig te werk gegaan wordt bij de tewerkstel ling. Zoo komen bijvoorbeeld de medische sti ctenten in hospitalen, en wel in zeer mooie strJ ken. Daartoe behoort ook mijn gehoortegrond, i ben er van overtuigd, dat zij daar veel zulla leer/en en dat zij, wanneer zij eens na een paalden; tijd terugkomen, zich dankbaar zullJ herinneren­ dat zij in dezen tijd van historischJ grootte, waarin men stand moet houden, tochMj een zekeren inzet gepresteerd hebben.

ARBEIDSINZET­ Zeker, de niet gewilde arbeidsinzet in hfl

Zeker, de niet gewilde arbeidsinzet in hfl Rijk is een beproeving. Ik geef dat toe, doch lil is werkelijk e|en gebod van dezen noodtijd vïT Europa: dat mij het recht geeft .en ook de voll komen rustige verantwoordelijkheid om dat tl verlangen. Hoeveel millioenen Duitsche manneJ ook vaders, ook broeders, ook zoons, zijn tharj eeds jarenlang van hun gezinnen weg, niet E| ergens veilig met een dak boven het hoofd l werlien, doch daarbuiten, in de steppen van he Oosten, staaïT deze mannen en vormen daar de: wal van ijzer en bloed ,opdat deze steppehhoidef ons niet zullen overvallen. Denkt u toch aan deze mililoenen mannen, aan wie toch oiJ de Nedeilanders het te danken hebben, dat E| drie jaar läng wel is waar onder bepaalde kingen, maar 'toch^in omstandigheden hebben, die veel meer overeenkomen met vredesl tijd, dan die van heui die daar buiteni met M;[ even voor Europa opkomen. Dat moet m^n zic| och voor oogen houden.

Het te werk stellen_van deze mannen in, Duitsche Rijk geschiedt onder waardige vooil waarden ­ en het is een groote belevenis. Hel nieuwe Europa vormt zich aan de fronten, lif| vormt zich echter ook in de fabrieken enii werkplaatsen, die thans voor de frontenj werteil De gruwelipropagandisten, zullen hun. God wefj wat, vertellen, hoe het er daar uitziet. WamiMJ dat waar zou zijn, zouden onze productie.resalf aten niet zoo schitterend zijn en alle planw'l overtreffen. Het verbazingwekkendste feit iiai eldhaftige optredtn van onze soldaten aan 1 ront is, dat daar de Europeeache arbeiders Dl un werkgemeenschap bijeen zijn. 20—24 Nawl ebben haar mannen gezonden, die werken dacl n de werkplaats bij hun gemeenschappel!'! oel. Zij leeren elkaar kennen. De een verheiM ich over den ander, over de.cultureele prest*­| ies, over de dansen, over de liedjes van den i er. Daar wordt Europa opgebouwd len daar »>J e Nederlander niet bij zijn? Ja, wilt gij u ' oluut afzijdig houden, wanneer dit niewj uropa komt?

Mijne kameraden, deze menschen zullen ens dankbaar zijn, dat wij hen daarheen ge ebben, waar het nieuwe Europa gebouwd worfl

fiilDERLIJK SCHRIJVEN. '

Nationaal­éocialisten, hog bitter boos en too!| ig klonk het andere herderlijke schrijven, ta m wordt gesproken van een zedelijk gevaar an het verlies der levensvreugde. Ja, de lijdv*'! eden is helaas niet de tijd van de levensvr"' e. Daarmede zou nuen zichzelf bedriegen. WJ^­j eer wij thans de levensvreugde in elk opzrf ouden laten gelden, dan zou het bolsjewis«'' ich over ons heen storten. Neen, thans is het* jd van den levensernst. Deze generatie w* rnstig zijn, opdat de toekomst ,althans de t* omst van onze kinderen, weer Wijder wordt *| nder parool is valsch en een zedelijk gevaar,» eb overigens van de Nederlanders een be'*'! eening, dan .dat ik zou vreezen, dat zij erg*! edelijls gevaar zouden kunnen loopen. Voor oi'' ationaal­socialisten, in welken toestand zij omen, zou ik geen zorg hebben, dat zij i» "'\ edelijk gevaar zouden kunnen geraten.

Al hebben wij ons opvoedend werk nog * eneraties lang geleverd, toch weten wij; ij kunnen vertrouwen, wanneer wij op W aaLsocialisten vertrouwen Er wordt ooK ï­iï'l proken over de Babylonische gevangenschap n altijd van meening, dat een­ te sterk opchroe\^sn~en overdrijven de kracht der overtuiing verzwakt. Ik zoii Ket niet graag willen, dat e Nederlanders vergeleken worden met Gods 'itverkoïen/ volk. Ik heb een betere meening an de Nederlander.^ om een dergelijke verge­ "king te maWen. Ik zou echter willen zeggen at mijTiiet Bekend is, dat er in de Babylonische evangenschap verlof, briefwisseling en het do^r rengen van vrijten tijd bestaan hebben«

Er is ook over­gesproken, dat de Nederland. che priesters niet met hun arbeiders kunnen eegaan. Dat begrijp ik heelemaal nilt, want'ik eloof ,dat er in Duitschland geen gebrek aan atholieke priesters is. Ik zou veel beter de operking begrijpen, wanneer b.v. de NeÜerlandsche" tsen kwamen en, zoudien zeggen. Kijkt u" eens, ijnhêer, de Duitsche artsen staan aan het front n moeben de gewonden verzorgen, _ laat u ons och naar puitschland gaan, opdat 'wij de me­ Ische zorg voor onze Nederlanders op ons kunen nemen. Dat zou ik begrijpen. Ik geloof ook et, dat eenig wantrouwen jegens de Kathoieke priesters in Duitschland op zijn plaats is. ouden zij wantrouwen opwekken, omdat zij met et natlonaal.socialistisohe systeem op de een f andere wijze tot overeenstemmmg zijn gekoen? Weest gerust, het komt hier ook.

Van één ding bèui ik jnin 'of meer overtuigd, .1. dat het Nederlandsche volk den oorlog niet ewild heeft_ Des te grooter is de verantwoo^relijkheid van degenem, die de leiding haddien. n wanneer r^en met vuur speelt, aan vsol zich ver het algemeen niemand ,daaraan branden, 'aar wanneer men te dichtbij het vuur komt, randt mten. zich toch. En kan het neutraal geoemd worden, wanneer men dat misbaksel van gunst en duivelsch denken daarginds, dien pa er Mukkermann, die alles wat Duitsch en nati. naal­socialistisch is, heeft belasterd, ' wanneei^ 'en dieni hierheen haalt en hem in het vroegere looster te Valkenburg, als'in de centrale van en gif fabriek en van propaganda laat doen, 'wat ij wil? ;•

ELOOFSVRIJHEID.

Het is niet juist wanneer er gezegd wordt, dat et Christendom de eenjge macht is, om die teen het bolsjewisme te keerpn. Het politieke hristendom stellig niet, dat weten wij beter. 'Wij ebben immers de zwart­roode coalitie in Duitsch and meegernaakt, die zwart­roodê" coalitie van et Centrum en sociaal­democrateK; die deels it domheid, deels uit kwaadaardigiieid, de weg' ereidster was voor de bolsjewiseering van het uitsche volk, dat alleen door Adolf Hitler én et nationaal.socialisme van den rand van den fgrond kon worden, gered. Ik geloof, dat men ook zeer voorzichtig moet

Ik geloof, dat men ook zeer voorzichtig moet ijn, wanneer men spreekt over geloofsvrijheid en ewetensdwang, juist in dit land, dat zijn heldhaftige grootheid gevonden heeft in een tijd, waarjn het voor zijn eigen geloofsvr\jheid gestre den heeft tegijn een front, waarin toentertijd de katholieke kerk stond en in een tijd; waarin bijna in elke stad hier en in Vlaanderen de brandstapels werden aangestoken. Het beste bewijs "oor de grootmoedigheid en vrijheid die wij ge. ven is het feit, dat zulk a(en herderl^'k schrijven ongehinderd kan worden voorgelezen.

Kameraden, bij ons zijn geen, martelanen, te halen . . Het is echter juist, dat er priesters zijn, die in

. Het is echter juist, dat er priesters zijn, die in e gevangenis zitten. IkTken elk aifzondörlijk geval. Dat zijn echter volkomen reëele overtreders^ die hebben zich vergrepen, of wel hebben zij Duitschland, het nationaal.socialisme en dien Fiihrer, gesmaad en w^l in een vorm, dien, nien zich niet kan laten ­welgevallerl, of wel zij heb. ben spionnage bedreven, 'of zij, hebbeen den vtj. and begunstigd» Dan bestaan er ook^'nog kleinere overtreders, die zich, vergrepen hebben aan de wetten der voedselvoorziening, maar martelaren zijn, dat niet. «'

Om aan elke verdere bespreking ^en eind te makien, stel ik de verantwoordelijkheid vast. Wie zich tot ongehoorzaaij^heiä laat verleiden, die aag zich niet op den kansel beroepen, die zal de gevolgen in al hun­ hardheid moeten dragen, zoo Js zij in deze maand Meï door ons bewezen werd.

MJen heeft mij soms voorgehouden, dat ik op elk g«bied van het opieribar© leiven, het iiiB,tiona,aI.sociali8me den ivoorrang geef. Datt^ is voor mij gaen verwet, dat is mijn historische opdracht, die Uc hi«r te vervullen heb, want dit Europa valt slechts te redden, wanneer het natiouftal'socialistische JDuitschland zich als een wal voor deze g<)U uit het Oosten werpt len dit optreden, dez«» afweer,, dat geeft juist de aanspiïiak op de ieidiii^g. Ik zal alt^ als nationaal­socialist handelen, dat 'beloof Uc u aUen.

Dat beteeWent echter niet, dat ik ook maar aan een enkel mensch het nationaal­socialisme wil opdringen. Daar is geen sprake van. Het nationaal­socialisme is een zaak van de innerlijke overtulfing. Ik heb niets aan iefhand, die slechts napraat wat hem wordt voorgezegd, 0,p zoo iemand kan ik in ernstige tijden niet ver. trouwen.

Nu zijn er hier twee groepen van organisaties. De eenen zijn de politieke organisaties, waarbij ik er waarde aan hecht dat elk lid afzonderlijk tot het nationaal­socialisme komt. Dat zgn echjer volkomen vrijwillige organisaties en Wanneer binnen het bereik ,van die organisaties ergen^ dwang­v^ordt "Uitgeoefend, dan hoogstens een dwang dooiövele geestelijken om de li«den uit de organigaties te halen. Daarnaast bestaan er beroepsorganisaties. Dat zgn de organisaties, die een bepaalde taak moeten vervullen, welke voortvloeit uit de noodzaak van dezien tijd en die wordt opgedragen! aan de afzonderlijke beïoepsgroepent iDaarbij is het nu ook onverschil. Iig> welke gezindheid iedere man afzonderlijk heeft, wanneer hij slechts de taak vervult, die aan hem, krachtens zijn beroep is opgelegd.

De leiding over deze organisaties kan ik even^ •wel slechts in handen leggen van mannen, die ik Vertrouwen kan en dat zijn juist de nationaal, socialisten. Overigens vinden deze vrijwillige organisaties oen heel goede« weerklank. Ik heb ifie de cipfers laten voorleggen. De Nederlandsche Volksdienßt bijv. heeft van Januari 1942 tot Mei 1943 Zijn'ledenaantal vertienvoudigd. Het Nederlandsche Arbeidafront heeft in een jaar tijd zijn ledenaantal vervgfvoudigd en de Winterhulp Ne. derland heeft in het eerste jaar 71/2 millióen, in het tweede jaar 19% millióen verdeeld en zal dit jaar 13/millióen verdeelen. Dat zijn cijfers!

KLEINE NATIES. Kameraden, wij staan voor een belangrijke tóe.

Kameraden, wij staan voor een belangrijke tóe. slissing. Wij moeten/ datgene in stand houden wat""^e"geni;i;7ridrnFin'drie jaar voor ons verkregen heeft en wij kunnen ons binnen strategische grenzen handhaven, die zoo sterk zijn, dat onze vijanden, wanneer het mogelijk zou zijn. met een veelvoud aan men§chen en materi. eel zouden, kunnen komen .en ïSch niets bereiken). Maar, nationaal­socialisten, een wereldoorlog is een wereldgerioht. En in het vierde jaap­ van dit gerjcht komen de beklentenissen. Wij zijn juist kort geleden getuigen geweest van een ontzettende moreele catastrofe, namelijk ^liet prijsgeven van de Polen en de kleine volken, waarvoor Engeland zoogenaamd dezen oorlog begonnen is. Dat heeft natuurlijk" onrust gewekt. Toen heeft meneer Kleffens op 23 M[aart zijn stem verheveiï en gezegd: „Het zou niet juist zijn, dat alleen de gfoote mogendheden zoud(en beslissen, want de kleine naties hebben door ,ver keerde handelingen' van de groote schade gele. den, waardoor haar bestaan in gevaar gebracht is." Die man merkt alles, zij het dan ook laat! Meneer Hambro uit,'Noorwegen heeft gezegd: Tot nu toe hebben wij alleen maar bijdragen moeten leveren. En wailneer er groote problemen behandeld worden, dan is het onrechtvaardig, wanneer de kleine stateni'niet een woordje 'zouden ^nrten meespreken.'

Mijne kameraden, wie herinnert zich daar niet de woordien, die de Führer tot Mussert gesproken heeft: „Ik wil de Nederlanders niet als over­' wonnene behandelen) en wanneer de tijd gekomen zal zijn, dan zal ik u.^bij mij roepen en zullen wij over de toekomst spreken." Ziet, mijne kameraden), dan 'is de houding_ daar aan de overzijde bij de plutocratieën toch* een 'andere. 3n toch zijn zij zoogenaamd voor de kleine volken opgekomen. Meneer Cripßs heeft gezegd: ,De kleine volken krijgen geen souvereiniteit meer." En Churchill heeft dit aangevuld; „De wafpens zullen de kleine volken ook niet meer kcijgen." )

Hier kunt u het groote ^verschil tusschen de. moeratie eni de nationaal­socialistische gemeen, schap zie«. In een nationaal.socialistisohe ge. meenschap is het totaal onverschillig, of de een klein of groot "in getal is.­Daar wordt gekeken naar zijn prestatie. En wij kunnen, ons in een Europeesche gemeenschap zeer goed voorstellen dat een in aantal klein volk op het gebied waarop het meeëte presteert, alleen, ook de grooten leidt. Dat kunnen wij ons rustig voorstellen. Die aan de overzijde, .deze democraten, echter

Die aan de overzijde, .deze democraten, echter niet. En wat de wapens betreft? vraagt eens aan de kameraden van de. Standarte Westland en, het Legioem, en zij zullen u vertellen, dat juist de Nederlanders u vertellen, dat juist de Nederlanders dè beste wapens krggen die er niaar zijn, U kunt mij gelooven, wanneer de Nederlanders" aehmaal bereid zijn, irt"dezen strijd om Europa mee te strijden, bestaat er niet, zoo. als in Engeland, het voorbehoud: (|^e wapens al. leea voor ­de grooten. O neen, de beste wapens die wij maar kunnen uitvinden e» produceeren, zullen dan in uwe handen gelegd worden, mijne Nederlanders, verlaat u daar op.

EEN AANVAL?,

Kameraden, wij .verwachten den aanval. Wij willen hem, omdat hij de besli^ing brengt. In Aifrika — zoo beweren onze vijanden — hebben de Engelschen 220.000 man verloren. Dat is een mooi getal. Waarschijnlijk is het te laag, om dat het van de overzijde wordt opgegeveh, en de ver liezen der Amerikanen 'pn hulpvolkereni hier niet bij zijn opgeteld.

Doch wanneer zij ééns hier een poging zouden doen en het tienvoudige aan verliezen zullen heb ben geleden, dan zal de bezinning komen. Dan zullen de Engelschen piotseling inzien, dat er geery enkele Europeesche continentale macht is, die het empire bedreigt, doch dat het alleen hun vrienden zijn, die hen .van het empire berooven. Dan zullen zij inzien,'wat'het zou beteekenen, wanneer het bolsjewisme­ tot aan' de kust van den Atlantischen Oceaan zou oprukken. Dan, zul. leni zij zich de vraag voorleggea, of zij dezen oor log tot het einde moeten­voenen, alleen,, opdat de joden hun wraak kunnen nemen. Want dat is de oorzaak van dezen oorlog en de* oorzaak,­ dat de oorlog nog niet ten einde gaat en dat hij niet reeds lang ten einde is. Daaraan is uitslui. tend de invloed van de joodsche adviseurs bij de regeeringen van onze'vijanden de schuld

.Want, wanneer de volken "bij zichzelf te rade zouden gaan waarom het g'aat, dan zoudea zij elkaar reeds lang weer de hand voor een) vreed. zamen arbeid gereikt hebben. OoK de Amerika, nen zuUen eens gaan denken. Wanneer de Ame. rikanen merken, dat zij de halve wereld ten koste van hun bohdgenooten met zeer geringe middelen hebben ingepaßnd, zullen zij er nog wel eens over d,ehken, ^alvorens dit Europeesche bankroet — in hun oogen — aan te vallen en het vijftig­, het honderdvoudige aan verliezen te lijden, zonder kansen, op succe^. De Engelschen en Amerikanen staan pas voor de politieke uitwerking van dezen ooi'log.

Wij, nationaal­socialisten, zullen misschien per soonlijken menschelijke smartelijke verliezeui lij den, doch politiek worden wij steeds harder. Want hoe langer de oorlog duurt,­des te beter weten wij waarom het gaat. Nog nooit hebben wij dat zoo duidelijk gezien als in dit jaar en nog nooit zijn wij zoo vastbesloten geweest, de zen oorlog ..tot aan het zegevierende einde voort te zetten. "Miljne kameraden, de beslissing van dezen oor

"Miljne kameraden, de beslissing van dezen oor log hangt af van dea wil tot volhouden en zelf. behoud, die alle soldaten, arbeiders en de vrou. wen toonen. De wil zal sterker zijn van dengene, die het moreele recht aan zijn zijde weet en die. gene zal zich moreel in zijiï recht voelen, die z'egt, dat hetgeen wat hij wil goecUen rechtvaar­ dig is. Wat willen onze vganden?'Wat brengen zij Europa anders dan dien chaos? Het bolsjewisme over Centraal­Europa len dan met den vol gendlen sprong verder naar een derden wereld. ooMog.

Precies zooals Wallace het gezegd heeft, de vil ce­presiden'f'der Vereenigde Staten: „De derde wereldoorlog is niet te vermijden, wanneer de bolsjewieken) hun idee van een' wereldrevolutie niet opgeven." Ja, gelooft dan iemand van .ons, dat Stelin zijn wereldrevolutie opgeeft? Dat zijn beginnelingen, die zooiets meienen,' die in hét geheel geen begrip hebbeni van het bolsjewisme. En meneer Clapper, de journalist van het Witte Huis, heeft gezegd: „Hoe meer wij er op ver. trouweii, des te miuder gielooven Wij, dat de overwinning van langen duur zal zijn." Dat is het, wat onze tegenstanders brengen,

Dat is het, wat onze tegenstanders brengen, wanneer zij zouden, overwinnen en dan — zoo moet elkeen hier zeggen — zal er ellende ßn chaqs ontstaan,. Wij zouden vernietigd worden, wij zoudien het tooneel van dien derden wereld, oorlog worden en' zij daarginds zouden weer voor een nieuwen oorlog staan. Waar zouden de kiel. ne volkeren blijv(en, wanneer het joden­centrum Moskou, of het joden.cenitrum Washington den toon zou aangeven? Zijn de kleine volkeren dan niet veel beter uit ondei^ de bescherming van de Euro,peesche gem'aenschap, onder de bescherming van onze eeuwenoude cultuur, die vfij met el. kaar verkregen, die wij met elkaar ­door strijd verdedigd en die­wij me't elkaar doorstaan heb. ben? NA DEN STRIJD.

NA DEN STRIJD.

Kameraden, wanneer wij de overwinning be. halen — dat kunnen wij zeggen — zal het ieder, een in Europa beter gaan. De toestand van heden' is het uitgangspunt van de beschouwing. De wereld is zoo op haar kop gezet, dat niets meer terugkeert. Wij moeten zien) waar wij staan. Dat moet duidelijk en nuchter worden in. gezien en dan moeten wij ons afvragen: Hoe wordt dat beter? En dan kunt' ge er zeker van zijn, of ge arbeider zijt of boer: Wanneer eens weer de vrede komt, dan wetói wij wat wij te doen hebben. Daarginds in Amerika breken^ zij zich het hoofd. De heer Summer Welles, ónderstaatssecretaris der Ve(r©enigde Staten, heeft reeds een nachtmerrie wegens de werkloosheid en! wegens het productie­overschot ija den oor. log, omdat hij.een hopelooze liberaal.is, die al. leen aan goud enl gelS d^nkt.' Wij echter verlangen er koortsachtig naar, dac de vrede komt, opdat deze enorme krachten, die wij hebben, en onze grondstoffen niet gebruikt \yorden voor werken der Vfernietiging, maar voor de werlaen der volkswelvaart en der sociale rechtvaardigheid. Ge kunt er­ zeker van zijn, wanneer de vrede than

hij zelif de drager is van de politieke gedacht'e — dat er<Béen.«tandien, geer^ kringen, geen con|essies en geen hinderpalen zijn, maar dat 't bloed éénr gemeenschap vormt, die ons al^en tot een lot verbindt, met geen andere verplichting, dan het gemeenschappelijke optreden voor het gemeenschappelijke welzijn. KameraAsn,, de militaire gebeurtenissen zullen Ge kunt er­ zeker van zijn, wanneer de vrede komt, dan zal er ^hier een opbloei door Europa gaan, dan zal eUt blijmoedig aan het werk gaan, dan komt^ de levensvreugde, waarom heden volkomen te on,pas geroepen wor5t, want hedten is het de' tijd voor den levensernst en voor het deelnemen aan den strijd. Dan komt de tijd, waar in elk van u kan aantreden en wel als vr^jg man, elke arbeider, elke volksgenoot, bewust — daar

KameraAsn,, de militaire gebeurtenissen zullen de­politieke ontwikkeling doen ontstaan, die tot het einde van den oorlog leidt en hoe eerder het verstaryi zich laat gelden, • des te eerder zal de vrede komien. En deSe oproep, er moge geschied zijn, wat geschied is, gaat onder alle omstandigheden uit tot alle Nederlanders: door den groei in de Europeesche houding te komen tot de vrijheid van de vólksche ontwikkeling. Kameraden, de­ Führer heetf ons bijeenge

bracht, de Führer heeft onze krachten in het nationaal­socialisme ontplooid. Hij heeft daarmede tevens de grondbeginselen­gegeven voor het nieuwe Europa: vólksche vrijheid en sociale rechtvaardigheid. In dit willen, Duitsche enj Nederlandsche nationaal­socialisten, vormpn wij een ijze^^en­en on,verbreekbare lotsgemeiensohap. W§ ^zullen onze taak verrichten, wij zuUenl tot het 'uiterste­ en het laatste onzen plicht doen, voo.ral echter zal uit eiken ^ nationaal­socialist een fanatieke strijdlust onze tegenstanders tege. moet komen. 'ß_

Heil dien Führer.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen