Christelijke Liefde in Daden en Woorden
In huize Van Drie is de stilstaande klok een duidelijk signaal: tijd speelt hier geen rol. We raken dan ook niet uitgepraat over het diaconaat en de evangelisatie in de nabije omgeving van Cees en Ada van Drie. Cees en Ada (broer en zus) zijn lid van de hersteld hervormde gemeente van Zwartebroek-Terschuur-Voorthuizen. Ze zijn betrokken bij de diaconale hulp die vanuit de diaconie van deze gemeente mensen ondersteunt in allerlei omstandigheden. ‘Uit dankbaarheid voor Gods genade staan we graag klaar voor wie ook maar.’
De Diaconale Hulp
Cees van Drie is de contactpersoon van de diaconale hulp. Als er een hulpvraag bij de diaconale hulp binnenkomt, kijkt Cees wat nodig is en wie kan helpen. Zo’n vijftig vrijwilligers uit de gemeente zijn beschikbaar om te helpen. De hulpvragen zijn heel gevarieerd. Kortgeleden heeft een timmerman vrijwillig een trapleuning gemaakt voor iemand die slecht ter been is. Soms rijdt een gemeentelid iemand bijvoorbeeld naar het ziekenhuis als hij zelf geen vervoer kan regelen. Geregeld gaan Cees en Ada ook zelf bij mensen op bezoek om gezellig een spelletje te doen. Ze merken dat de eenzaamheid best groot kan zijn, ook in de gemeente. Als Cees en Ada regelen dat een paar vrijwilligers regelmatig mensen opzoeken met een hulpvraag, ontmoeten mensen elkaar en wordt zo ook de onderlinge band in de gemeente versterkt.
De diaconale hulp is bedoeld voor mensen in de kerkelijke gemeente die hulp nodig hebben. Elke diaconie van de drie kerken in de buurdorpen Zwartebroek en Terschuur hebben een eigen diaconale hulp. Soms geven mensen zelf aan dat ze hulp kunnen gebruiken. Andere keren geven bijvoorbeeld kinderen of buren aan de diaconale hulp aan dat hun ouders of buren hulp zouden kunnen gebruiken. Dan vragen Cees en Ada aan deze mensen met een hulpvraag wie hen zou kunnen helpen.
Ze vragen dan vervolgens aan deze mensen of ze bereid en beschikbaar zijn. Het maakt dan niet uit van welke kerk deze ‘hulpverleners’ lid zijn, al komen ze meestal uit de eigen gemeente. Iedereen mag zijn of haar gaven inzetten voor het plaatselijk diaconaat, ‘ieder op zijn eigen plek’. Zelf houden ze ook hun ogen en oren goed open. Als ze iemand zien die misschien eenzaam is, vragen ze: ‘Zou je het fijn vinden als er eens iemand op bezoek komt?’ Als er hulpvragen binnenkomen van mensen die geen lid zijn van deze kerken, dan komt de vraag vaak bij het interkerkelijk diaconaal platform terecht en kijken ze met elkaar wie deze mensen kan helpen.
De Relatie Tussen Diaconaat En Evangelisatie
Cees en Ada zijn ook actief in de evangelisatiecommissie. Wat is eigenlijk het verschil tussen evangelisatie en diaconaat? Wat Ada en Cees betreft gaan ze samen op. ‘Als je iemands nood lenigt, merken mensen als het goed is dat je het vanuit christelijk oogpunt doet. Als je er dan niets voor hoeft te hebben, kun je, als de gelegenheid zich voordoet, vertellen dat je het uit liefde voor God en medemensen doet. Het is Gods opdracht om Hem lief te hebben boven alles en onze naaste als onszelf.
De Heere Jezus heeft Zelf ons het voorbeeld gegeven in het zorgen voor de armen, de behoeftigen en de eenzamen. Dan maakt het niet uit of een trouwe kerkganger of iemand die nauwelijks meer kerkelijk betrokken is hulp nodig heeft. Je wilt mensen laten zien dat je met hen bewogen bent, omdat God ook met jou bewogen is.’ Mensen praktisch helpen kan zo gelegenheid geven om iets van het Evangelie door te geven. Je kunt in het diaconaat een vertrouwensband opbouwen met elkaar. Geregeld komt het ook voor dat ‘je bij mensen op bezoek gaat en een stukje uit de Bijbel of een goed boek mag voorlezen.’ Evangelisatie en diaconaat kunnen op de langere termijn nog gevolgen hebben. ‘We hebben de opdracht om het Evangelie door te geven en het is God die de wasdom geeft. Soms weet je niet wat de Heere doet met een goed woord of een goede daad.’ Ada vertelt bijvoorbeeld dat ze jaren geleden iemand een bloemetje heeft gegeven vanuit de evangelisatiecommissie. Later kreeg ze een doosje Merci met een briefje waarin deze mevrouw vertelt dat ze het zo mooi vindt dat Ada zoveel oog heeft voor de mensen in de buurt. Zo bemoedigt de Heere mensen die Zijn liefde doorgeven.
Bidden Is Belangrijk!
Cees en Ada geven aan dat het gebed bij evangelisatie en diaconaat heel belangrijk is. ‘Het is zo’n rijkdom dat je alles bij de Heere mag neerleggen. Elke dag zou je moeten bidden: ‘Breng mensen op mijn pad aan wie ik het Evangelie door kan geven.’ Bidden voor mensen die zorgen hebben, geeft een hartelijke binding met deze mensen. Bidden draagt eraan bij dat we willen leren van niet zo kerkelijk betrokken mensen die hulp krijgen. Bidden leidt hopelijk tot een diaconale gemeente die ‘vanuit de rijkdom van het geloof’ het Evangelie uitdraagt in daden en als vanzelf ook in woorden in de omgeving van de gemeente. ‘Als het goed is, is ieder kerklid een kleine evangelist.’
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van woensdag 17 mei 2023
Zicht op de kerk | 32 Pagina's