Johan

Met regelmaat worden verdachten bij verstek veroordeeld door een rechter. Wij zien in ons systeem wie nog een gevangenisstraf open heeft staan. Zo ook een bewoner uit de wijk. Hij had nog drie maanden gevangenisstraf te goed en moest worden vastgezet. Op een ochtend ging ik samen met drie collega’s naar zijn woning. Op ons aanbellen werd niet gereageerd. Pas na herhaaldelijk roepen en bellen zwaaide er op de eerste verdieping een raam open. De man in kwestie riep ons toe: „Ja, ik kom eraan!” Echter, wat er ook gebeurde: de deur bleef dicht. Ons geduld werd op de proef gesteld. Aanbellen, nog eens aanbellen. Door de brievenbus roepen. Maar nee, er werd niet opengedaan. Uiteindelijk het bekende zinnetje. „Politie, doe de deur open anders gaat de deur eruit.” Geen resultaat. Er kwam overigens wel een penetrante geur door de brievenbus. Met de zogeheten ”boem” beukten we de voordeur open. Eenmaal binnen snapten we waar de lucht vandaan kwam. Eén grote vieze bende. Hier was werkelijk waar in dertig jaar niet schoongemaakt. Dikke lagen stof. Afval lag overal verspreid. Etensresten. Alles plakte en stonk. „Hoe kun je zo leven?” dacht ik. Ergens onder de bende zag ik iets wat de contouren had van een oud Johannusorgel. Zou er ooit

op gespeeld zijn? Schokkend gewoon. Maar goed, niemand te zien, en ga die man hier maar eens zoeken. Op de eerste verdieping hetzelfde verhaal: ook niemand. Op roepen werd niet gereageerd. Wel zag ik een vlizotrapje dat toegang verschafte tot een zolder. Ik besloot het trapje op te klimmen. Het zoldertje was zo laag dat ik er niet kon lopen. Met mijn zaklamp probeerde ik het wat te verlichten. Ik zag dat onder een schuine balk aan één kant de spinnenwebben weg waren. Aan de andere kant zaten er namelijk heel veel. Zou hij hierdoorheen gekropen zijn? Verder op het zoldertje stapels tassen en wat rollen tapijt, misschien had hij zich eronder verstopt. Ik trok wat weg en ja... een kruin! Jawel, daar lag hij. Ik sommeerde de man mee te werken en geen rare fratsen uit te halen. Ik ‘stond’ daar immers in m’n eentje op dat lage, vieze zoldertje. Meneer werkte overigens verder prima mee en is overgebracht naar het politiebureau. Natuurlijk, het recht moet z’n loop hebben. Maar de ziekmakende troep in de woning, het zat me niet lekker. Die man had ook hulp nodig. Na wat telefoontjes kreeg ik toegezegd dat ze de woning gingen schoonmaken. Hadden ze mooi drie maanden de tijd voor.

Johan Dubbeldam verzorgt op deze plek een wisselcolumn. Volgende keer ambulanceverpleegkundige Paul-Jan Dekker.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen