Door de mand
Als echte millennial heb ik nogal last van het impostersyndroom, de angst dat er een dag komt dat ik door de mand val. Geen idee welke mand precies, maar dat is ook niet zo heel belangrijk.
Nu peins ik erover of dit gevoel werkelijk exclusief is voor mensen die geboren zijn tussen 1980 en 1995, of dat er eigenlijk niets nieuws onder de zon is, zoals Prediker zegt.
De generaties vrouwen die ons zijn voorgegaan, zullen ook vast hun twijfels en onzekerheden hebben gehad. Het leven in de vorige eeuw lijkt me absoluut niet gemakkelijk. Maar wel een stuk duidelijker.
Je taak was al vroeg uitgestippeld, de huishoudelijke opleiding grondig en de omgeving uitgesproken, als je de dingen niet deed zoals ze hoorden. Nu is het niet meer zo glashelder. Ga je werken als moeder, of niet? En hoeveel dagen dan?
Hoe combineer je dat met immer groeiende bergen was?
Natuurlijk, onze keuzevrijheid voelt als een verworven luxe. Eentje die we mogen koesteren.
Tegelijk voelt ze ook als een ontdekkingstocht, waarbij we de praktische ervaring van generaties boven ons missen.
Misschien is het dan helemaal niet gek dat we af en toe onzeker zijn over ons kunnen. Want als je zo veel ballen in de lucht moet houden, valt er natuurlijk regelmatig een op de grond. En dan is het misschien vooral de kunst om die daar gewoon even lekker te laten liggen.
Alette Koornneef is getrouwd en moeder van drie jonge kids. Woont in de buurt van de Goudse glazen. Schildert met woorden en tekentablet.
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van dinsdag 28 januari 2025
Terdege | 112 Pagina's