De Tirannie Verdrijven

Het lied dateert uit ongeveer 1570, uit het begin van de Tachtigjarige Oorlog dus. Onder leiding van Willem van Oranje begon toen de strijd die uiteindelijk leidde tot het ontstaan van ons huidige Nederland. De oorzaken ervan waren de vervolging van de ‘ketters’ door de roomse inquisitie en de onderdrukking door de Spaanse overheersers op gezag van de landsheer Filips II. Zowel de inquisitie als het beleid van Filips waren erop gericht te heersen over de gewetens en de burgerlijke vrijheden van de inwoners van de Nederlandse gewesten. Tijdens het verzet daartegen fungeerde het Wilhelmus als ‘het lied van de opstand’. Het werd overigens pas in 1932 officieel tot volkslied verheven.

Actueel

Hoewel de tekst naar allerlei gebeurtenissen van toen verwijst, is de inhoud nog uiterst actueel. Door het Godsvertrouwen dat eruit spreekt en de aansporingen om van Hem hulp te verwachten. Maar ook doordat het de vinger legt bij de eigenlijke drijfveer om in verzet te komen tegen vervolging en onderdrukking: ‘de tirannie verdrijven | die mij mijn hart doorwondt.’

Hoe zo, actueel? We worden nu toch niet onderdrukt of vervolgd? We hebben in ons land toch geen tirannie, maar een democratie, een rechtsstaat? De rechten en vrijheden van de burgers, de grondrechten, zijn toch geborgd in de Grondwet? Zeker, gelukkig maar. Je moet er niet aan denken dat de overheid naar willekeur zou kunnen handelen. Maar dat betekent niet dat die grondrechten vanzelfsprekend of onaantastbaar zijn. Ze worden uiteraard niet zomaar aan de kant geschoven, maar er wordt wel regelmatig op beknibbeld. Althans, de overheid doet daar door wet- en regelgeving pogingen toe. Denk maar aan de druk die door het kabinet een paar jaar geleden werd uitgeoefend op mensen die zich niet tegen het coronavirus wilden laten inenten. Er kwam geen vaccinatiedwang, maar het overheidsbeleid was er wel op gericht om de weigeraars zoveel mogelijk sociaal en maatschappelijk te isoleren. Of denk aan de sluipende inperking van de vrijheid van onderwijs die al jaren aan de gang is. Zelfs het ‘informeel onderwijs’ moet onder toezicht komen. Compleet met een ‘zondagschoolpolitie’ die bij de Onderwijsinspectie ondergebracht zou moeten worden. Het wetsvoorstel dat dit moet regelen ligt momenteel voor ter consultatie, zodat ook u uw mening daarover kunt geven (doen! via www.internetconsultatie.nl/informeel_onderwijs/b1). Dan heb ik het nog niet eens over de lhbtiqapcpropaganda en de woke- en gender-ideologieën die zich in overheidsmaatregelen hebben genesteld. Ieder moet zichzelf kunnen zijn – en wee degene die vraagtekens zet bij de morele of ethische aspecten ervan of dat beleid (al dan niet op Bijbelse gronden) afwijst. ‘Diversiteit en inclusie’ zijn de toverwoorden. Zelfs het taalgebruik moet erop aangepast worden. Evenmin heb ik het over het fiscaal beleid waardoor veel eenverdienergezinnen

Wreedheid

We staan alleen nog stil bij een terrein waarop de strijd al feller is geworden, de abortuspraktijk. Onder het mom van zelfbeschikkingsrecht en ‘baas in eigen buik’ zijn het laatste jaar 39.000 in de moederschoot groeiende mensjes gedood. 39.000! Per werkdag van acht uur wordt dus in iedere van de 18 officiële abortusklinieken die Nederland kent (ZorgkaartNederland), elk uur één menselijk leven opzettelijk gedood! Onvoorstelbare wreedheid.

Laten we ons niet laten aanpraten dat de strijd voor de bescherming van het ongeboren leven inmiddels een achterhoedegevecht is, om daar vervolgens maar in te berusten. Beter is passende hulp te blijven bieden en de wakers bij de klinieken, die door folders of gesprekken de keus voor abortus proberen te voorkomen, te steunen. Zij begeven zich in de frontlinie. Blijkbaar ervaren de voorstanders van abortus dit ook zo, want een jaar of vier geleden bepaalde de rechtbank dat gemeenten paal en perk mogen stellen aan de aanwezigheid van wakers.

Dergelijke beperkingen zijn voor pleitbezorgers van abortus hooguit een tussenstap. Die willen liefst veel verdergaande maatregelen. Zo moest de SGP een jaar geleden een steunbezoek aan wakers bij de abortuskliniek in Utrecht afzeggen, omdat een groep agressieve pro-abortusactivisten de situatie te onveilig maakte. Afgelopen voorjaar werd het volgende stapje gezet. Binnen enkele weken werd tot twee keer toe een waker bij een abortuskliniek in ’s-Hertogenbosch en in Utrecht door de politie opgepakt en vastgezet. Omdat ze baden en folders uitdeelden. Daarover heeft de SGP Kamervragen gesteld. Die werden vlot beantwoord, maar over de ongerijmdheid van deze aanhoudingen liet de verantwoordelijke minister zich niet uit. Daarover moest de rechter maar oordelen …

In de VS is de pro-abortusbeweging inmiddels al veel verder opgerukt. En in Engeland werd dit najaar Adam Smith-Connor veroordeeld. Hij stond in 2022 binnen de ‘bufferzone’ voor een abortuskliniek in Bournemouth, bewust met de rug naar het gebouw, in stil gebed voor de geaborteerde kinderen, hun moeders en hun vaders. Zijn hoofd was licht gebogen en zijn handen waren gevouwen. Dus was zijn gebed een ‘afkeuring van abortus’, oordeelde de rechter. Als straf kreeg hij een proeftijd opgelegd en daarnaast werd hij veroordeeld tot het betalen van de proceskosten, £ 9.000,- (zo’n € 11.000,-). Je kunt je nauwelijks voorstellen dat zoiets als een ‘gedachtenpolitie’ in een democratisch land kan voorkomen. In Nederland ‘valt het dan nog mee’, zou je kunnen zeggen. Maar laten we ons geen illusies maken over het fanatisme van de pro-abortusbeweging. De barmhartigheden van de goddelozen zijn wreed, zegt Salomo (Spreuken 12:10). Volgens de kanttekening op de Statenvertaling wil dat zeggen: ‘de wreden hebben geen barmhartigheid’. Zij zullen doorgaan totdat alles wat hen in de weg staat, uitgeschakeld is – als ze daar de kans voor krijgen.

Perspectief

Geen actieve jacht op mensen met een afwijkende mening zoals indertijd door de inquisitie, geen openlijke onderdrukking of harde vervolging, maar op allerlei fronten wel stappen op weg naar tirannie. Dat is het karakter van de geestelijke strijd die gaande is – en dat maakt die versregels uit het Wilhelmus zo actueel. Die geestelijke strijd kent geen pauze en evenmin een wapenstilstand of vakantie. Niemand kan zich eraan onttrekken. Er zijn maar twee kampen: óf we strijden onder het vaandel van Koning Jezus, óf onder de vlag van Zijn grote tegenstander. Als het Wilhelmus wordt gezongen, mogen we daarom de aangehaalde regels wel meezingen als een gebed: ‘de tirannie van satan verdrijven’. Wat is het een zegen en een geruststelling dat we mogen weten dat Christus hem al overwonnen hééft. Dat satan bovendien weet dat hij overwonnen ís.

In deze tijd van het jaar herdenken we de komst van Immanuël – ‘God met ons’. De Redder, de Heiland, de Vredevorst is gekomen. In verwachting van Zijn terugkomst moeten we ondertussen doen wat onze hand vindt om te doen. Opkomen voor Gods zaak en Zijn eer, ook in het publieke leven. Zijn heilzame geboden voorstaan en voorleven en zo getuigen van het heil dat Hij wil schenken aan verloren zondaren, om niet. En alle kwaad en kwade machten die zich tegen Hem keren bestrijden, in de eerste plaats met geestelijke wapens, waarvan het gebed een machtig onderdeel is. Wetend dat de tirannie eens voorgoed zal eindigen.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen