Genderideologie (1)

Nadat er eerst een heftige strijd is gevoerd om de acceptatie van homoseksuele relaties, die eindigde in de wettelijke erkenning van het homohuwelijk, moet nu ook de door God gemaakte onderscheiding tussen man en vrouw verdwijnen. Het zijn ontwikkelingen die mij meer en meer tot vreemdeling maken.

Je ziet het genderneutrale denken steeds verder de samenleving binnendringen. Zo komt textielsuper Zeeman met een kledingcollectie die door zowel mannen als vrouwen kan worden gedragen. In 2017 besloot HEMA al om kinderkleding niet meer te labelen. Sindsdien staat er bij roze kinderkleding geen bord meer met ”meisjes” en bij blauwe geen bord meer met ”jongens”. En eerder paste Bart Smit de catalogus aan; geen aparte pagina’s meer voor jongens en meisjes. Graag geef ik wat reacties door van mensen die op straat hierover werden geïnterviewd: „Alsof wat je draagt je een jongen of een meisje maakt.” Een andere moeder: „Ik koop regelmatig roze kleding voor mijn zoons. Het is misschien ook wel een generatiedingetje, hoor – dat jonge mensen er nu open voor staan? Ik vind in elk geval dat volwassenen hun probleem niet op kinderen hoeven te projecteren.”

Wanneer je als bioloog op wetenschappelijke gronden aantoont dat er maar twee geslachten bestaan, zoals twee wetenschappers onlangs deden in The Wall Street Journal, is het schokkende feit dat zij zowat de enige wetenschappers zijn die het nog durven opnemen voor een van de meest basale biologische feiten. Met hun artikel gaan ze in tegen de heersende mening. In de wetenschap wordt het zo langzamerhand breed geaccepteerd dat het idee van twee geslachten veel te simplistisch is. Bio logen denken nu dat er een veel breder spectrum is. Er zijn er zelfs die beweren dat geslachtelijkheid niet bestaat, het zou slechts een sociale constructie zijn, ontstaat door opvoeding en cultuur. Het moderne denken wordt gestuurd door het gevoel. Als ik mij vrouw voel, dan ben ik vrouw. Wie daar een andere opvatting over heeft, die discrimineert mij en kan rekenen op een aanklacht. Zo extreem wordt er door steeds meer mensen gedacht. De trend is dus dat het geslacht dat je hebt het gevolg is van jouw keuze: jij bepaalt of je een man of vrouw bent, of je allebei tegelijk bent of onzijdig of welke variatie je ook wilt bedenken. Wat hierbij bepalend is –ik tipte het zo-even al aan– is hoe jij je voelt. Dat is natuurlijk niet hetzelfde als zijn. Maar ”zijn” wordt vandaag de dag ondergeschikt gemaakt aan de maakbaarheidsgedachte dat je zelf uitmaakt wat bij jou het beste past, wat jij goed of kwaad vindt. Dat geldt dus ook voor de vraag welk geslacht jouw keuze is. Blijkt dat niet met de biologische werkelijkheid overeen te stemmen, dan moet het maar passend gemaakt worden. Prof. H. Jochemsen constateert in het RD: „Iedereen zou moeten kunnen kiezen wat men wil zijn en hoe men wil leven, als man of vrouw, hetero- of homo- of biseksueel of iets ertussenin.” In deze samenleving groei jij op. Een samenleving los van God. De volgende keer wil ik met jullie nadenken over wat hier nu allemaal achter zit en wat de consequenties zijn. Laat het jouw gebed ondertussen steeds weer blijven: „Heere, maak mijn treden vast in Uw Woord!”

Ds. A.A. Egas, Damwoude

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen