In Memoriam

Keith Chaplin is onlangs gestorven. Ik heb geen in memoriams gezien in de kranten. Niet zo gek: hij was een eenvoudige, hardwerkende boer, die zijn hele leven op dezelfde boerderij woonde en jaar in jaar uit hetzelfde land bewerkte. Het overlijden van dit soort mensen haalt de pers doorgaans niet.

Ik weet niet eens hoe oud hij is geworden. Eind zestig misschien? Ik las alleen een inofficieel overlijdensbericht op Facebook. Ome Keith, die Jezus zo liefhad en bij velen zo geliefd was, is afgereisd om zijn Zaligmaker te ontmoeten, schreef een neef. Ik kende Keith van onze vakanties op het Engelse platteland. De eerste keer verbleven we als gezin in een deel van de oude boerderij waar hij geboren en getogen was – in het gedeelte ernaast woonde hij met zijn vrouw en twee zonen. We badmintonden met de jongens, gingen naar de zondagsschool van de kerk en voerden na de diensten in ons beste school-Engels gesprekken met de gastvrije gemeenteleden. Zelfs toen we alle toeristische uitjes in de omgeving al drie keer hadden uitgeprobeerd en de pittoreske dorpjes in de buurt minstens tien keer hadden doorkruist, bleven we er terugkomen.

Een mooie omgeving is leuk, maar daar leerden we dat een vakantie pas echt geslaagd is als je mooie mensen ontmoet.

Keith was zo’n mooi mens. Niet per se van buiten, al straalde hij een en al hartelijkheid uit. Aan zijn verweerde gezicht kon je al ezen dat het hard werken was op de boerderij. Zeker in de oogsttijd. Dan was hij tot ’s avonds laat op het land. Zelfs de wekelijkse “prayer meeting”, de gebedsbijeenkomst , liet hij dan weleens schieten. Maar de zondag was heilig. Dan lag het werk stil, of er nu regen verwacht werd of niet. „The Lord’s day”, noemden ze die dag consequent. De dag des Heeren. Of, in de gebeden voorafgaand aan de ochtenddienst: „this sabbath’s day.” Wij moesten daar stiekem een beetje om gniffelen, want het was tenslotte geen zaterdag.

Tegelijk voelden we haari jn aan dat het deze mensen ernst was. Niet alleen op zondag trouwens. In een schuurtje lag een opengeslagen Bijbel bij het kraantje. Zodat Keith, te midden van alle drukte, tijdens het handen wassen even een paar verzen kon lezen. Aan het arbeidzame leven van Keith kwam een einde. Nu is het eeuwig sabbat.

NELINE IS GETROUWD EN MOEDER VAN MARTHA (6), ABEL (4), JOLIJN (3) EN REINOUT (1)

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen