Digibron cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Digibron te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Digibron.

Bekijk het origineel

Vallen en opstaan

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Vallen en opstaan

2 minuten leestijd

„Kom op, mama. Ik kan het!” Vol trots schuifelt Mirthe door de kamer, op skeelers die minstens tien maten te groot zijn. Ze moet zich aan de piano vastklampen om niet te vallen en ik kijk benauwd naar haar beentjes, die eruitzien of ze ieder moment kunnen breken.

Mijn bezorgde blik moet haar opvallen. „Kom op, mama!” ik schiet in de lach. Haar volle vertrouwen in haar kunnen is heerlijk om te zien. Als ouder ben je soms te bang. Bang voor vallen, bang voor breken. Benen of glazen of dure vazen.

Er kan zo veel misgaan, en dat voorkomen we liever. En als we onszelf niet druk maken, doet een ander het wel. Dan krijg ik een standje dat ik mijn kind te hoog in een klimrek laat klimmen.

Tegelijkertijd is een stukje bezorgdheid ook nodig. Soms is gevaar reëel. Onze kinderen waren als peuters enorme weglopers, onbewust van de risico’s van grote wegen en sloten. Dan is het zwaar, maar nodig om steeds alert te zijn, omdat een seconde van uit het oog verliezen echt slecht kan aflopen. Inmiddels blijft Mirthe gelukkig een stuk dichter bij me in de buurt. Ze is zich er bewust van dat ze mij kan kwijtraken, en beseft beter hoe vervelend dat is. Maar capriolen blijft ze uithalen, zoals nu op de veel te grote skeelers. Ze valt en ze staat weer op, en ze laat zich er niet door uit het veld slaan. En daar leer ik van.

Want ik denk vaak al voor ik begin dat het waarschijnlijk niet gaat lukken. Laat me ontmoedigen door negatieve berichten. En denk dan:”zie je wel!” bij de eerste beste tegenslag. Terwijl we, ook als we volwassen worden, nog steeds leren met vallen en opstaan.

Ik heb me voorgenomen om zo met mijn plannen voor het komende jaar om te gaan. Niet opgeven. Niet ontmoedigd zijn als een droom een paar maatjes te groot lijkt. Maar in plaats daarvan met Mirthe zeggen: „Kom op, ik kan het!”

Alette Koornneef is getrouwd en moeder van drie jonge kids. Woont in de buurt van de Goudse glazen. Schildert met woorden en tekentablet. 

Dit artikel werd u aangeboden door: Terdege

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van dinsdag 14 januari 2025

Terdege | 96 Pagina's

Vallen en opstaan

Bekijk de hele uitgave van dinsdag 14 januari 2025

Terdege | 96 Pagina's