Digibron cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Digibron te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Digibron.

Bekijk het origineel

Missiologie en oecumenica

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Missiologie en oecumenica

4 minuten leestijd

Wim Dekker, Verbonden en vervreemd: Over de God van Paulus op de Areopagus (Zoetermeer, Utrecht: Boekencentrum, 2018) 208 p., € 18,99 (ISBN 9789023950417).

Wie wil weten waarom de auteur gekozen heeft voor de titel Verbonden en vervreemd, ontvangt pas op de laatste bladzijde een antwoord: de bestemming van de mensen ligt in de verbondenheid met hun Schepper en in de vervreemding van hun Schepper dreigen zij hun bestemming mis te lopen. Dit boek is de afsluiting van de trilogie waarin eerder de delen Marginaal en missionair. Kleine theologie voor een krimpende kerk (2011) en Tegendraads en bij de tijd. Verder in het spoor van Bonhoeffer (2015) zijn verschenen. Nadat eerst de nieuwe missionaire context in Nederland verkend is, wendt Dekker zich ten slotte tot de bronnen van de christelijke traditie en concentreert hij zich op de beroemde toespraak die Paulus op de Areopagus in Athene heeft gehouden (Handelingen 17:15-34). In deze toespraak heeft de apostel als een van de eerste christelijke zendelingen de kernpunten van het christelijk geloof verwoord. De weergave van Lukas moet gezien worden als ‘een impressie van de prediking van de apostel’ (27). Zo ongeveer moet het gegaan zijn.

De auteur gaat met deze keuze een andere weg dan bijvoorbeeld Johannes Calvijn gegaan is, die de toespraken in de weergave van Lukas gemeten heeft aan zijn eigen concept van christelijke verkondiging. Nogal ingrijpend is zijn commentaar dat Paulus waarschijnlijk eerst gesproken heeft over de genade van Christus en dat hij Hem eerst als Verlosser verkondigd heeft, om Hem pas daarna als Rechter voor te stellen. Pastorale en homiletische motieven spelen hier een rol. Naar Calvijns overtuiging mag de hoorder van een preek nooit met gevoelens van wanhoop achtergelaten worden, alsof er geen vergeving meer mogelijk is. Lukas heeft hier zijns inziens geen rekening gehouden met de basisprincipes van de verkondiging van het evangelie. Onderdelen van de boodschap die Lukas slechts met een paar woorden heeft weergegeven, moet Paulus veel uitvoeriger aan de orde gesteld hebben. Hij heeft niet slechts met een enkel woord vermeld dat Christus uit de doden was opgestaan, maar hij heeft tegelijkertijd ook over de kracht van de opstanding gesproken.

Dekker daarentegen honoreert de tekst zoals die voor ons ligt en hij is ervan overtuigd dat zowel de toenmalige als de huidige samenleving geen belemmering vormt om de hoge pretenties van het christelijk geloof uit te dragen. Hij gaat daarbij de weerbarstigheid van Paulus’ woorden niet uit de weg en pleit ervoor niet langer God zo lief en zo vriendelijk mogelijk voor te stellen, maar de moed te hebben het woord ‘bekering’ opnieuw te leren spellen in de context van de 21 e eeuw.

Het tegendraadse karakter van het evangelie mag niet gemaskeerd worden. Heel duidelijk komt dat aan het licht bij de opstanding van de doden. Op een boeiende en spannende wijze denkt Dekker door over degenen die reageren dat zij later nog weleens met Paulus van gedachten willen wisselen over opstanding (Handelingen 17:32).

Het zou heel goed kunnen dat zij wat zij horen totaal niet kunnen inpassen in wat zij tot dan toe van dood en leven hadden begrepen. Hier ligt de uitdaging om over het interpretatiekader na te blijven denken. Daarbij is het volgens de auteur niet de vraag of we het leerstuk van de opstanding zo letterlijk mogelijk geloven. ‘De vraag is of we ons om willen keren in de richting van die God, die ons voorgaat naar zijn nieuwe wereld (...) die alle verbeelding te boven gaat’ (130).

We feliciteren de auteur van harte met de voltooiing van zijn trilogie. Dit laatste deel leent zich uitstekend voor een leeskring in de gemeente en wie overweegt in de leerdienst over andere stof te preken dan de Heidelbergse Catechismus heeft uitermate boeiend materiaal in handen voor de hermeneutische en homiletische bezinning voorafgaand aan het waagstuk van de prediking voor hoorders die in de 21 e eeuw geroepen zijn hun geloof te verantwoorden.

Dit artikel werd u aangeboden door: Theologia Reformata

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van zondag 1 september 2019

Theologia Reformata | 112 Pagina's

Missiologie en oecumenica

Bekijk de hele uitgave van zondag 1 september 2019

Theologia Reformata | 112 Pagina's