De schepen van Oude Tonge

Zijn zoon Petrus Oomens, toen met de letter s op het eind en dal zou in het vervolg zo blijven, Petru.s werd in 1737 te Hoge Zwaluwe geboren. Petrus volgde het voetspoor, beter gezegd het kielzog van zijn vader en beoefende dus ook het schippersvak. Petrus Oomens is m 1770 gehuwd met Elisabeth Annemaat.

Hun zoon Adnanus Oomens die in 1778 ook Ie Hoge Zwaluwe werd geboren, irouwde in 1804 met Maria Beljaars. Adnanus Oomens was marktschipper van de Zwaluwe op Dordrecht en Rotterdam.

Zijn zoon Petrus Oomcn.s, vernoemd naar zijn grootvader, is in 1805 te Hoge Zwaluwe geboren. Deze Brabantse schipper kwam rond 1830 naar Flakkee on trouwde in 1832 met Pieternclla Be- /emer uil Nieuwe Tonge. Haar vader, Pieter Bezemcr die gehuwd was met Mda>ke de Kok, had zich gevestigd Ie Baticnoord als marktschipper op Dordrecht en Rotterdam. Het zal wel op ccn \an die bcurtreisjes geweest zijn. dat Petrus en Pieternella elkaar hebben ontmoet want Oomens en Bezemcr voeren op beide reeds genoemde steden.

Makkec werd daaidoor in elk geval met twee schipperstamilies verrijkt, want de na/atcn bleken veelal hel schippcrsblocd in hun aderen ie hebben. Eigenlijk was Petrus Oomens eerst

Eigenlijk was Petrus Oomens eerst vrachtschipper. Oomens' zwager. Huig Bezemcr uit

Oomens' zwager. Huig Bezemcr uit Oude Tonge had aldaar een beurlvaarlbediijt gestart en voer op Dordrecht en Rotterdam. Op de terugweg deed hij ook Willemstad aan. Dat bedrijf werd door Petrus Oomens overgenomen. Hel daarbij behorende bcurtschip was een Zeeuwse poon (zic tekening). De poon was een vaartuig met een verhoogd achterdek en was eertijds een bekend schcepsi>pe op de Zuid-Hollandsc en Zeeuwse binnenwateren. In die tijd namen de beurtschippcr ook passagiers nice.

Picter Oomens Petrus/n. werd in 1842 te Oude Tonge geboren. In 1868 trouwde hij te Steenbergen met Adriana Cornelia \an IJzerloo. Zij was een dochter van Jacobus Adnanus van IJzerloo, beurtschippcr van De Heen op Rotierdam. Pietcr Oomens nam ook hel bcurlvaarlbednjt van /ijn vader over en licl in I87.S een houten bcurtschip bouwen. Het werd een zeer s'crk schip, de wrangen (gebogen houtwerk) en spanten stonden maar een handbreedte uil elkaar. Men moest met weer en wind kunnen

Men moest met weer en wind kunnen varen, want men was gehouden aan vaste lijden voor vertrek en aankomst. Hel houten schip kostte, als het geheel

Hel houten schip kostte, als het geheel onder de zeilen stond, rond de zeven duizend gulden, een groot bedrag voor die tijd. Piel Oomens had drie man aan boord,

Piel Oomens had drie man aan boord, ccn schipper en twee knechts. Willem de Korte was schipper en een van de knechts was Willem de Korte Willemzn. De jonge Willem de Korte werd later lagcr bij Piet Oomens.

In de tijd van de zeilschepen en dat was nog ruimschoots in deze eeuw, had elke beurtschippcr een paard om het schip bij tegenwind buiten of binnen de haven te kunnen trekken. Ook be/ockendc schepen bracht men met trekkracht naar binnen ot naar buiten.

Schecpsjager was een apart vak, het paard liep altijd scheef als hij trekken moest. Langs de meeste havens lag voor het jagen van schepen een jaagpad. Soms liep dat pad over de landerijen heen maar er was recht van overpad.

Het jaagpad van Middelharnis is nog een fraai voorbeeld. Aan de westkant van de haven tot aan het Havenhoofd loopt dit pad en is nog steeds openbaar te beireden. Op een nacht dat hi) een bcurtschip naar

Op een nacht dat hi) een bcurtschip naar buiten jaagde, hij was hel jaagpad van Oude Tonge al gepasseerd, liep het paard nog ccn heel stuk over de Slikken langs de vaargeul. Willem liet het paard nel zo lang het schip vooriirckken totdat het dier tot zijn buik in het water kwam. Op dal moment gooide Willem de paardelijn los en kon het schip ondci zeil zijn weg vervolgen. Maar dn keer lukte het Willem mei om de paardelijn los te gooien. Het schip zeilde reeds langs hem heen en trok het paard mei Willem erop in de geul. Gelukkig kon de schippcrsknechl op tijd de lijn doorsnijden waardoor hel irckdier zichzelf al zwemmend kon red den. Paarden zijn goede zwemmers' Aan de andere kant van de geul kreeg het jaagpaard vaste grond onder zijn voeten en daar stond Willem toen, niet zijn paard op de zogenaamde Hoek van het Koepellje. Nat en wel. Toen hij thuis arriveerde, zei hij tegen

Toen hij thuis arriveerde, zei hij tegen zijn vrouw: „Geet eens wat schoon goed, want ik ben doornat geregend".

Willem was niet gauw van zijn stuk ic brengen.

Met zijn paard en wagen bracht hij ook het bcurtgoed bij de mensen. Voordat de stoomtram in 1909 op Gocrce en Overflakkec ging rijden was hel beroep van beurtschippcr goed lonend. Daarna ging het bergafwaarts of tegen stroom hoe tegenstrijdig du icn opzichte van elkaar ook klinkt.

Comfort

Picter Oomens liet in 1890 op de schcepswert bij Van der Gicsse aan de Hollandse IJsscl ccn beurtklipper bouwen. Een klipper van 19 meter lang, 4.80 meter breed en 1,80 meter diep met een roefje er op en daarin een W.C. Dat was een hele verbetering voor de bemanning want op houten schepen was geen W.C. aan boord. Moest men een grote boodschap doen dan ging men op de bocing zitten met hel achterwerk overboord. De mensen op hel land, die lange dagen van huis waren, hadden evenmin ccn W.C. lot hun beschikking maar zij konden zich tenminste nog afzondeien in ccn greppel of in het groeiseizoen in het hoog opgroeiende koren. Tegenwoordig is zoiets ondenkbaar en zou men als een exhibitionist worden verbaliseerd.

De schippers uil vroeger tijden zalen daar evenmin mee, ook al bleet het tamelijk genant. Er zijn schippers geweest die met hel afgaan van de broek zoals dat werd genoemd, overboord zijn gevallen en zelfs vcrdionkcn' Soms was men halt slaperig of nicl geheel bij zijn positieven waardoor dn soort voorvallen konden plaatsvinden.

In de kaai van Dirksland heeft volgens overlevering een dergelijk geval zich eind vorige eeuw voorgedaan. De schipper was afkomstig uit Oude Tonge. Dit geval IS nog in onderzoek.

Op dezelfde werf bij Van der Gicsse hel Piel Oomens in 1900 ccn nieuwe bcurtmotor bouwen met een liggende Rennesmotor van 20 pk.

Het schippcrscchipaar Oomcns-van IJ/erloo kiecg zes kinderen.

1. Geeltje Maitha Oomens. gehuwd met Pieter Wouter IJzerman Hij was vlasboct ie Nicuw-Bcijcrland.

2. Pieternclla Geertje Oomens, gehuwd met Beschier de Korte uit Oude Tonge HIJ voer mei de Ortolan. 3. Pietcr Adnanus Oomens is in 1874

3. Pietcr Adnanus Oomens is in 1874 geboren te Oude Tonge en aldaar m 1899 reeds overleden. HIJ was nog maar 25 jaar oud.

Picter Adnanus was schipper op de beurtklipper van zijn vader Pieter Oomens. Op ccn avond kwam hij erg bezweet aan boord waai iceds zijn broer Marinus en de oude Willem Maiinus de Korte aanwezig waren. Zij gingen op weg naar Rotterdam, maar nog voor dat ZIJ bij Dordrecht waren, was Pieter Oomens al zwaar ziek. De oude De Korte zei legen Marmus: „Dat zit niel goed, jc broer is heel erg ziek". Ze zijn toen terug gevaren naar Oude

Ze zijn toen terug gevaren naar Oude Tonge en acht dagen later is Pietcr Adnanus Oomens aan een zware longontsteking overleden. De jonge schipper zou gaan trouwen met een dochter van beurtschippcr Barcndrechl uil Slrijcn.

4. Jacobus Adnanus Oomens, geboren in 1873 te Oude Tonge.

Jacobus Oomens werd eerst bakker, maar na het overlijden van zijn broer Pieter kwam hij aan boord van de beuitklippcr der familie Oomens. Hij was toen de in leven zijnde oudste broer en dat viel helaas mei zo in de smaak bi| zijn jongere broers Marinus van 18 jaar en bij Adnanus Cornells van 16 jaar Jacob had immers van varen niet het minste benul, maar commanderen kon hij goed. Het was voor Jacobus maar goed, dat de oude De Korte nog aan boord was, maar hij heeft toch nog enkele malen ccn goede uitbrander van Marinus gehad. Jacobus bond in. Het heeft met zo lang geduurd dal ze met

Het heeft met zo lang geduurd dal ze met drie broers op ccn schip voeren, want toen de nieuwe beurtmolor in 1900 van stapel liep, zijn Marinus en Adnanus samen op de oude bcuitklippcr gebleven Zij konden goed met elkaar overweg en voeren al vier jaar samen. Jacobus nam het bcurlveer in 1905 van

Jacobus nam het bcurlveer in 1905 van zijn vader over. In dat jaar trouwde hij met Anna de Lint, dochter van landbouwer Ep de Lint en Hendiina Soldaat.

5. Marinus Oomens is geboren in 1881 te Oude Tonge.

HIJ voer eerst als schippcrslccrling op de bcurtschuit van zijn vader samen met Willem Marinus de Korle en diens zoons Willem Marinus en Picter Adnanus. Toen de nieuwe beurtmolor van zijn vader in de vaart kwam werd Marinus schipper op de Vier Gebroeders. Marinus voet veel als boeglegger voor zijn vader In die tijd kreeg de beuitschippcr veel landbouwpiodukten aangeboden om die te verschepen en te verhandelen. De boeren boden aardappelen, uien en vvinicrworielcn of peen te scheep aan. Scheep wil zeggen dal de beurtschippcr hel goed aannam, deze naar Rotterdam bracht en het daar voor de boer verkocht. De beurtschippcr rekende daarvoor ccn kwartje per mud en daar moest hij de goederen natuurlijk ook voor laden en lossen. Dat schepen gebeurde hel meest als de prijzen laag waien. Waren de prijzen hoog dan moest de beurtschippcr alles kopen. Schcepgoedcren waren voor de schipper het voordeligst, daar kon hij met op verliezen. Voor de boer school daar veel minder op over. Als het erg druk was nam Marinus

Als het erg druk was nam Marinus Oomens een opstapper mee, één dic ook bevaren was. Dat was Anc Salie, een zwager van schipper Johannes 't Hart van de paviljocnjachl Cornells. Helaas is Arie Salie ongelukkig aan zijn einde gekomen. HIJ liep met een zware storm door één der straten van Rotterdam en kreeg daar van driehoog ccn dakpan op zijn hoofd, waaraan hij is overleden.

Kracht

In het begin van de ombouwpcriodc 1920-1930 van zeilschepen naar motorschepen waren de motoren nog niet zo krachtig dan nu. Hel gebeurde nogal eens dat de beurtmolor en de beurlzcilklipper van de familie Oomens tegelijk uit de haven van Oude Tonge vertrokken en dal met een flinke bnes de zcilklippcr eerder in Roiterdam aankwam dan het gemotoriseerde vaartuig. Dal was een koltje naar de hand van vooral de oude zeilschippersü

In Rotterdam werden de aardappelen verkocht aan groenteboeren en aan grossiers. De groenteboeren kwamen met de hondekar de waren aankopen en als hun kar geladen was, kreeg het bootpersoneel een borreltje aangeboden.

Zo'n borreltje kostte toen 5 cent. Eer het avond was, hadden zij menig borreltje gedronken wat niet bevorderlijk was voor lichaam en geest. Pieter Oomens, de vader van Marinus,

Pieter Oomens, de vader van Marinus, verkocht in 1904 de Vier Gebroeders. Hij kocht voor zijn zoon de zeilklipper van 180 ton van Ferdinand v. d. Doel uit Battenoord.

Dit schip werd de Drie Gebroeders genoemd, Pieter Adrianus was immers in 1899 overleden.

Het schip was 29 meter lang, 6 meter breed en had een beladen diepgang van 2,05 meter. Marinus vervoerde in het voorjaar veel grind van Rees uit Duitsland. Grind was nodig voor de verhar­ ding van de toen nog aarden wegen. Hij vervoerde kolen uit het Ruhrgebied voor de gasfabrieken. In de zomer granen en in het najaar suikerbieten van Oude Tonge naar Sint Anthonius, de peefabriek aan de Mark.

Marinus Oomens is in 1906 getrouwd met Aaltje Fluit uit Oude Tonge.

Aaltje Fluit zou voor gedurende een periode van 9 jaren mee aan boord gaan van de Drie Gebroeders. De schippersknechten die bij Marinus aan boord geweest zijn, waren Philip Kievit die later het varen liet voor wat het was en Willem Schouwenaar die later kolenboer werd in Den Bommel. Verder waren dat Dirk v. d. Jagt, Eduard Kanters, Arie van Zoest en Kees de Korte. Vaak hadden de schepen die nog op de zeilen voeren nog een tweede knechtje aan boord. Op de Drie Gebroeders was het Bastiaan den Rooijen, een zoontje van de toenmalige havenmeester Willem den Rooijen en verder Foeke Raukema.

Goed gevaren

Marinus Oomens heeft met de Drie Gebroeders goed gevaren. Zó goed zelfs, dat hij bij Paans te Roodevaart een nieuwe tweemastklipper van 250 ton bestelde. Hij heeft daar echter nooit mee gevaren. Bij het uitbreken van de Eerste Wereldoorlog lag hij met de Drie Gebroeders geladen met kolen die in Oude Tonge moesten worden afgeleverd. Bij het afvaren werd het schip boven de brug van Wezel door Duitse militairen vast gehouden. Geladen schepen mochten het land niet uit, de lege schepen wel. Aan boord bevonden zich Marinus Oomens en zijn vrouw Aaltje Fluit en hun kinderen Adrianus Pieter van 5 jaar en Jacobus van 2 jaar. Zij lagen er reeds drie weken, toen Cornelis van Dongen met zijn lege zeilklipper de Dankbaarheid naar de thuishaven Oude Tonge zou afvaren.

De schippersvrouw met haar twee kinderen stapte aan boord van de Dankbaarheid en zij kwamen na enige tijd heelhuids in de haven van Oude Tonge aan. Eenmaal in Oude Tonge gearriveerd besloot de schippersvrouw niet meer aan boord te gaan. Toen Marinus eindelijk in Oude Tonge

Toen Marinus eindelijk in Oude Tonge arriveerde nam hij het besluit de twee schepen de Drie Gebroeders en de nieuwe schuit te verkopen. Tevens werd een kleiner schip aangekocht, een IJsseljacht van 90 ton en begon een eigen handel die direkt al goed ging lopen. Simon de Korte werd commissionair en kocht de landbouwprodukten aan. In 1915 werd in het schippersgezin een

In 1915 werd in het schippersgezin een tweeling geboren, Johannes en Gerard. Zij hadden nu vijf jongens. In 1918 kocht Marinus Oomens een huis

In 1918 kocht Marinus Oomens een huis van zijn zwager Adrianus v. d. Vliet die ook schipper was. Van der Vliet had dit huis het jaar ervoor laten bouwen. Dat was op de Cupido aan de Heerendijk. Op de scheepswerf van Boot te Wou

Op de scheepswerf van Boot te Woubrugge liet Oomens in 1922 een 26 pk Kromhout­motor in zijn IJsseljacht zetten. Een jaar later kocht Oomens het huis en de bakkerij annex winkel uit de boedel van zijn overleden zwager Anthonius Fluit. Zijn vrouw Aaltje ging er winkel in doen.

Voor zijn oudste zoon Pieter Adrianus kocht Marinus Oomens in 1927 een motorschip van 76 ton voor de aardappelvaart.

Voor zijn zoon Adrianus Pieter kocht hij in 1940 de motorklipper Spes Salutis en in 1947 kocht hij het motorschip Libertas voor zijn zoon Jacobus Adrianus. Voor Johannes kwam een motorkastje beschikbaar maar van deze vier broers komt nog een verhaal.

Gerard Oomens

Gerard Oomens werd een uur later geboren dan zijn tweeling­broertje Johannes. Dat was op 5 september 1915 te Oude Tonge. Toen Gerard in mei 1928 van school kwam, ging hij bij zijn vader aan boord op de Aaltje. Ook zijn broer Adrianus Pieter was toen aan boord. In 1929 ging de vader Marinus Oomens aan wal om daar zijn zaken beter te kunnen behartigen. Voortaan kocht hij zelf bij de boeren allerlei produkten, vooral zetgoed. Zijn eigen jongens bemanden de je varen bij Beschier Kik. Hij vond Kik schepen. In 1930 ging Gerard als knecht­ een beste schipper en de kost aan boord was prima. In 1931 voer Gerard bij twee schippers. Vooral op de zeilschepen was het in die tijd erg moeilijk er een knecht op een vracht te wachten! op na te houden. Soms lagen zij weken Met goed vinden van zijn vader voer Gerard om de beurt bij schipper Willem de Korte op de Twee Gebroeders en bij schipper Arie de Korte op de Mathilde. heden zo slecht waren, maar voor het Jammer dat de economische omstandig overige voer Gerard met plezier bij de De Korte's. Tussentijds was hij ook hulpknecht bij zijn neef Johannes de Korte op de Ortolan. Daarna, in 1932, ging Gerard bij zijn

Daarna, in 1932, ging Gerard bij zijn neef Gerrit Oomens varen, die de beurt had op Rotterdam.

Het jaar daarop wisselde Gerard van plaats op de beide schepen van zijn vader. Dan weer eens bij zijn oudste broer Pieter Adrianus op de Vijf Gebroeders en dan weer bij zijn broer Adrianus Pieter op de Aaltje al naar gelang dat nodig was. Schippers stuurden hun jongens ook wel naar een vreemde schipper om daar nieuwe dingen te leren en nieuwe streken te bezeilen. Schippers hebben een veel ruimere horizon dan menig iemand met een ander beroep. Dus daar ging Gerard Oomens. In Antwerpen verhuurde hij zich bij schipper Piet van Vijven op het motorschip Leba. Die onderhield een geregelde vaart van Antwerpen op de Duitse steden Duisburg, Düsseldorf en Dortmund. De jonge Oomens had het daar niet zo naar zijn zin. De kost was goed, dat wel, maar schipper Van Vijven was uit ander hout gesneden dan de Flakkeese schippers. Bij hem was een knecht een knecht. Bij de Flakkeese schippers hoorde je meer bij het gezin. Van de Leba vertrok Gerard Oomens in

Van de Leba vertrok Gerard Oomens in 1934 naar de kustvaart. Dat gaf hem veel ervaring. Op verschillende schepen deed hij dienst en voer naar Engeland, Ierland, de Oostzeelanden en zelfs naar de westkust van Afrika.

op de Jobshaven te Rotterdam af. Hij In januari 1938 monsterde Gerard zich wandelde met zijn plunjezak naar de Oomens, de beurtschipper uit Oude Spaanse kade waar zijn neef Gerrit thuis. Tonge lag. Die bracht Gerard uiteraard In de zomer van dat jaar overieed zijn

In de zomer van dat jaar overieed zijn oom Adrianus v. d. Vliet, die gehuwd was met Lena Fluit en zuster van Gerard's moeder. Pieter Oomens kocht van zijn tante, de weduwe v. d. Vliet het 128 ton metende motorschip de Tijd zal 't Leeren. Vader Marinus Oomens kocht de Vijf

Vader Marinus Oomens kocht de Vijf dus geen zeeman bleef maar schipper Gebroeders van Piet voor Gerard, die werd op de binnenvaart.

Pieter Oomens was met de Vijf Gebroeders in 1937 te Battenoord begonnen met de aardappelhandel op Rot­ terdam omdat de handel met pootaardappelen op Antwerpen aan het verlopen per auto dit zetmateriaal rechtstreeks bij was. De handelaren in pootgoed lieten de boeren op het erf brengen. Daar kon een schipper met zijn vaartuig niet tegenop.

Gerard zette de aardappelhandel op Rotterdam voort. De beurtvaart van Bat­ tenoord naar Rotterdam liep sterk achter­ uit. De schippers Van den Doel, Van Gent, Kik en Waling zagen er geen brood meer in nog langer van Battenoord te blijven varen. Zo was Adrianus Cornelis Oomens die tussen 1908 en 1914 beurtschipper te Battenoord, gemeente Nieuwe Tonge was, maar wat blij toen hij de goed renderende beurtvaart van zijn broer Jacobus uit Oude Tonge kon overnemen. De aardappelhandel was in 1938 en 1938 zeer slecht. De prijs was rond de twee cent per kilo. Schipper Oomens maakte het mee dat hij

Schipper Oomens maakte het mee dat hij een lading aardappelen te Rotterdam verkopen moest voor de prijs waarvoor hij ze had aangekocht. Dan was de prijs al weer gedaald voordat de schipper met verkopen kon beginnen. Bovendien was soms de koper van een partij aardappelen reeds verdwenen voordat de schipper met hem had kunnen afrekenen. Toen de Tweede Wereldoorlog uitbrak

Toen de Tweede Wereldoorlog uitbrak was het voor Gerard met de handel vanaf Battenoord gedaan en ging hij op de particuliere vaart. Zijn eerste knecht was Pieter, Willem de Gast Janzn. Een vent als een boom, sterk als een paard, erg betrouwbaar en goed van leren, zo schreef Gerard Oomens de schipperspatroon. Na een halfjaar moest Willem tijdens de mobilisatie in september 1939 opkomen als soldaat. Helaas is Willem de Gast later door een motorongeluk om het leven gekomen. Met zijn tweede knecht trof Oomens het

Met zijn tweede knecht trof Oomens het slecht. Bij afwezigheid van de schipper verkocht hij voor eigen rekening... De derde was Jan Knöps, een neef van

De derde was Jan Knöps, een neef van Gerard's aanstaande vrouw. Hij was een goede kracht. Jan Knöps is later gehuwd met Dina Polak, een dochter van Jan Polak, beurtschipper te Middelharnis. En zó is het schipperscirkeltje weer rond!

Battenoord

Het was altijd een gezellige drukte in de haven en op de kaai van Battenoord. De haven lag zelden zonder schepen. Er werden veel schepen geladen met uien en aardappelen voor Jan Verweij en ook nogal eens een schip met gedroogde cichorei­bonen afkomstig van de cichoreifabriek te Nieuwe Tonge waar Eduard Les de leiding had.

Kees Grinwis heeft met de zeilklipper Spes Salutis vele reizen cichoreibonen van Battenoord naar Ossendrccht en Antwerpen vervoerd. Als die in de haven lag was het altijd een gezellige boe! aan boord. Zijn vrouw Geertje Visser was nooit zuinig met de koffiepot, zoals ik eerder schreef.

Op een dag in 1938 lag de Spes Salutis geladen in de haven van Battenoord. 's Avonds om een uur of elf was het hoog water. In de roef van de Spes Salutis zaten wat schippers te praten onder het genot van een kop koffie. ,,Kom", zei Grinwis op een bepaald

,,Kom", zei Grinwis op een bepaald moment, „de vloed is over. We gaan vertrekken". Grinwis, Gerard Oomens en Bram en Cor Volaart namen een vaarboom in de hand en al duwend werd de Spes Salutis vooruit gebracht. Het ging niet hard. Er stond geen wind, dus er moest wel worden geduwd. Na een uurtje was de Spes Salutis ver genoeg op de Grevelingen terechtgekomen. Er werd nog eens koffie gedronken, maar daarna roeiden de helpers terug naar Battenoord.

Smokkelen

Schipper Gerard Oomens kan goed en vlot vertellen.

Ih het voorjaar van 1942 laadde hij te Ouddorp cichorei­bonen. Ook die moesten naar Ossendrecht. Bij aankomst aldaar lagen de gebroeders Huib, Cor en Jacob Sandifort met hun schip De Hoop op Welvaart vast aan wal.

Dagelijks kwamen daar smokkelaars op de fiets voorbij. Jacob Sandifort zei: „Ik begrijp niet dat die lui niet gepakt worden. Telkens komt de politic op de haven een kijkje nemen, maar dan zie je geen smokkelaars". Aan de andere kant van de dijk woonde

Aan de andere kant van de dijk woonde de havenmeester, hij had daar ook een café. Op het dak van zijn huis stond een windwijzer. Een schipper heeft de gewoonte om naar zo'n vlaggetje te kijken hoc de wind staat. Gerard Oomens had het windvaantje op het dak ook al gauw opgemerkt. Aangezien het vaantje op dat huis hoger stond dan het zijn aan zijn lantaarnmastje, keek Gerard nogal eens naar het windvaantje van de havenmeester. Op een zeker ogenblik zag Gerard het windvaantje langzaam van het westen naar het noorden draaien maar het vlaggetje aan boord bleef in dezelfde richting wijzen.

Tien minuten later kwam een hele rij smokkelaars op de tiets voorbij. Die hadden kennelijk aan de stand van het vaantje gezien dat de kust veilig was! „Die lui zijn heel wat mans", zei Huib

„Die lui zijn heel wat mans", zei Huib tegen Gerard. „Er zijn drie vrouwen bij, die staan zo te

„Er zijn drie vrouwen bij, die staan zo te zien op alle dag. Eén ervan krijgt vast wel een tweeling", grapte Jacob wat.

Gerard, die toen veel rookte, vroeg eens aan die smokkelaars, het waren Belgen, „heeft u soms tabak te koop". Zij bleken

„heeft u soms tabak te koop". Zij bleken wel tabak te hebben maar niet te koop, zij wilden graag ruilen. Die ruil ging door. Een zak uien voor een kilo tabak. „Morgen bent u de man", klonk het ver

„Morgen bent u de man", klonk het verzekerd. De andere ochtend toen de kust weer vei

De andere ochtend toen de kust weer veilig was, kwam een jonge vrouw aan boord en vroeg of de schipper zich even wilde verwijderen. Nadat Gerard de stuurhut had verlaten, tilde zij haar rokken op en toverde de tabak tevoorschijn. De gebroeders Sandifort wilden ook graag ruilen en ook die ruil werd tot stand gebracht. De schippers konden toen volop roken. Herenbaai? Gerard Oomens en de gebroeders

Gerard Oomens en de gebroeders Sandifort troffen het in Ossendrecht goed. Toen hun schepen gelost waren, konden ze daar allebei gasgeneratorhout laden dat naar Naarden en Strijen moest worden vervoerd. Op het Hollands Diep werden beide schepen aan elkaar gekoppeld. Dat bespaarde energie. Bij Strijen scheidden hun vaarwegen. Zo ging dat in de schipperij, soms een week lang bij elkaar buurten en dan elkaar in geen maanden meer aantreffen.

Met dank aan Gerard Oomens uit Bruinisse.

D. Hoogzand Hyacinthenstraat 8 3245 CN Sommelsdijk

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen