Zuid-Afrikaners: Een Onderdrukte Minderheid in Eigen Land

Het betrof hier een zogenaamde ‘plaasmoorde’. De Afrikaanse term “plaasmoorde” betekent in het Nederlands boerderij-, hoeve- of erfmoord(en). De Zuid-Afrikaanse boerengemeenschap heeft hier sinds de afschaffing van de apartheid in 1990 volop mee te maken. Zwarten in Zuid-Afrika vermoorden vaak op lugubere en wrede wijze blanke Boeren. Ze worden daartoe in wezen aangemoedigd door het Afrikaans Nationaal Congres (ANC), de huidige regeringspartij in Zuid-Afrika. Maar de media en de meeste politieke partijen in ons land hebben over het algemeen weinig aandacht voor het bloedig onrecht dat de blanke Boeren wordt aangedaan. In dit artikel wil ik aan de hand van het pas verschenen boek (mei 2015) van PVV-Tweede Kamerlid drs. M. Bosma kijken naar de achtergronden van deze plaasmoorde. De titel van zijn vlot te lezen boek luidt: Minderheid in eigen land. Hoe progressieve strijd ontaardt in genocide en ANC-apartheid. ¹ Zuid-Afrika heeft ongeveer 53 miljoen inwoners. Bij de volkstelling in 2011 was 79% daarvan zwart, 9% blank, 9% kleurling en 3% was Indisch of Aziatisch. Zuid-Afrika is onder het oude apartheidsbewind vanwege de relatieve welvarendheid een magneet voor zwarten uit geheel Afrika geweest. De blanken waren al in de minderheid, maar tussen 1950 en 1990 nam hun aandeel relatief sterk af. En sinds het ANCbewind (1994) vormen zij ook een achtergestelde en deels onderdrukte minderheid.

‘Plaasmoorde’

Als gevolg van de constante dreiging om vermoord te worden zijn al veel Zuid-Afrikaanse blanke boeren naar het buitenland vertrokken, zoals naar Canada en Australië. De Australische stad Perth heeft inmiddels een heuse Afrikanerbuurt. Na ruim twintig jaar ANC-beleid is er van het welvarende Zuid-Afrika uit 1994 niet veel meer over. Ook is het land erg onveilig. De cijfers van het aantal moorden liggen maar liefst 3000 procent boven die in West-Europa. 2

De TLU SA, een agrarische organisatie van de Afrikaners in Zuid-Afrika, houdt het aantal vermoorde blanke boeren op 1586 personen in de periode 1990 tot 2012. ³ De Agri SA, een andere boerenorganisatie van de Afrikaners, meldde 10.151 aanvallen tussen 1994 en 2008 met 1541 doden. De Zuid-Afrikaanse boer loopt een drie keer zo’n hoog risico om vermoord te worden dan een doorsnee-Zuid-Afrikaan. ⁴

Toch wordt dit door politici en de media niet serieus genomen. “De progressieve pers neemt de plaasmoorde niet serieus. Als Steve Hofmeyr”, een bekende activist voor Afrikanerrechten, “zegt dat er elke vijf dagen een blanke boer vermoord wordt, zet NRC Handelsblad dat weg als een ‘rechts riedeltje’ dat ‘zorgt voor angst in Zuid-Afrika’.” ⁵ De zwarte Zuid- Afrikanen zien de blanken als de oorzaak van hun ellende en ook de linkse Nederlandse partijen zien dat zo. Bosma verhaalt: “Als vertegenwoordigers van Afrikaners in de Tweede Kamer op de hoorzitting komen vertellen over de plaasmoorde, ontvangen de deelnemers het boek Treurgrond” van Steve Hofmeyr “met daarin drieduizend namen van vermoorde boeren. Een links Kamerlid die dat boek ziet, zegt: ‘Wat doen die blanken daar dan ook? Die horen daar helemaal niet.’ Eigen schuld, dikke bult. Joop.nl, een website van de socialistische VARA, spreekt over ‘apartheidsboeren’ en ‘de blanke Afrikaner.’ Daarvoor opkomen is verdacht.” ⁶

Bosma noemt enkele malen de kleine Christelijke partijen en de heer Van der Staaij in positieve zin als het gaat om steun voor zijn strijd tegen de plaasmoorde. Ook een partij als Vlaams Belang in België, min of meer vergelijkbaar met de PVV in Nederland, roept regelmatig op tot het bestraffen van de moordenaars. Het probleem is dat het ANC de plegers van de plaasmoorde een hand boven het hoofd houdt en dat ANC-politici zeggen dat de Boeren maar weg hadden moeten gaan. Dus het anti-blank-racisme mag doorgaan en de ANC-regering knijpt een oogje dicht.

Volkerenmoord?

Maar is er nu sprake van volkerenmoord in Zuid-Afrika? Volgens de voormalige antiapartheidsactivist (!) dr. Gregory H. Stanton van Genocide Watch is dat wel degelijk het geval. “Het racistisch motief wordt door de Zuid-Afrikaanse overheid verhuld door de politie te verbieden de etniciteit van de moordenaars vast te leggen. (…) Onafhankelijke onderzoekers laten op basis van de statistieken echter op overtuigende wijze zien dat per 100.000 blanke boeren jaarlijks 97 blanke boeren worden vermoord. Wanneer ter vergelijking de gehele bevolking van Zuid-Afrika in beschouwing wordt genomen, dan blijkt dat gemiddeld sprake is van 31 moorden per 100.000 inwoners. Dit maakt dat de blanke Zuid-Afrikaanse boeren behoren tot één van de meest vermoorde groepen ter wereld. (…) De ANC-regering bevordert haatzaaiende uitingen waarmee aangezet wordt tot volkerenmoord. Julius Malema ⁷ , destijds voorzitter van de jongerenafdeling van het ANC, heeft het lied ‘Skiet de Boer’ nieuw leven ingeblazen bij partijbijeenkomsten. Na de gerechtelijke uitspraak die het zingen van het haatlied moest stoppen (2010), begon zelfs president en ANC-leider Jacob Zuma ‘Skiet de Boer’ te zingen.” 8 Sindsdien zijn de moorden op blanke Boeren nog meer toegenomen. Tegen blanke Boeren worden ook racistische scheldwoorden gebruikt, zelfs in overheidscampagnes. Men dwingt de blanke Boeren min of meer om hun bedrijf te verlaten. Kortom, het ANC valt in dezen veel te verwijten. Het heeft inmiddels veel blank bloed aan zijn handen.

Wegkijken

“Genocide mag pas genocide zijn, als er vele jaren zijn verstreken”. Maar “een land dat vaststelt dat er een genocide gaande is, heeft de plicht om in te grijpen. Toen Saddam Hoessein de Koerden uitmoordde, keek iedereen de andere kant op. Dus wil geen regering zich nu de vingers branden door alsnog een genocide te erkennen”, aldus een diplomaat die de heer K. Schaepman, de bekende hoofdredacteur van de VPRO, citeerde in zijn boek Mag ik mijn fiets terug? Mijmeringen van een grensganger. ⁹ Dit wegkijken is vergelijkbaar met wat er nu in Zuid-Afrika gebeurt. Als het over de plaasmoorde gaat, kijkt de wereld over het algemeen ook de andere kant op.

In 2012 waren de Zuid-Afrikaanse professor K. Malan en de heer K. Kriel van AgriForum, een Zuid- Afrikaanse organisatie voor burgerrechten, op uitnodiging van de PVV te gast in de Tweede Kamer om over de plaasmoorde te spreken. Aanwezig waren Van der Staaij (SGP) en vier PVV’ers, terwijl de heer Omtzigt (CDA) na afloop nog even om het hoekje kwam kijken. Van de andere partijen was er niemand! Dit geeft wel aan waarover men zich druk maakt in Den Haag. ¹⁰ Srebrenica stond duidelijk hoger op de agenda. Naar verluidt, subsidieerde Den Haag zelfs homo’s in Albanië. In dat land noemt men de Nederlandse ambassade ‘the pink embassy’. ¹¹

VPRO-hoofdredacteur Schaepman komt overigens tot de conclusie dat de moordenaar niet alleen onder ons is (naar de gelijknamige titel van Simon Wiesenthals boek: Moordenaars onder ons), maar dat de moordenaar in onszelf zit. ¹² Een terechte conclusie, want de mens is van nature God en zijn naaste hatende. Tevens een opmerkelijke conclusie voor iemand die eerst geloofde in de maakbaarheid van de samenleving!

Veilig Zuid-Afrika?

Velen van ons (ook ondergetekende) hebben nog familie of kennissen in Zuid-Afrika. Momenteel is ds. J.A. Weststrate predikant in de Gereformeerde Gemeente in Nederland te Pretoria (Gauteng). Hij woont daar in een zwaar beveiligde wijk. Johannesburg en Pretoria, ooit zeer welvarende steden, behoren nu tot de gevaarlijkste metropolen ter wereld. Huizen van blanken zijn zwaar beveiligd met alarminstallaties, tralies enz. De meesten hebben verscheidene honden en zelfs in huis hebben ze aparte, afgeschermde ruimtes om naartoe te vluchten, mochten er toch onverlaten binnenkomen. Toen ds. Weststrate in zijn gemeente bevestigd werd, hebben verscheidene kerkleden van een en ander kennisgenomen.

In Pretoria kun je beter niet meer buiten lopen na een bepaald tijdstip. Drs. Bosma is er zelf geweest. Hij schrijft: “Het is januari. Zomer dus - althans in Zuid-Afrika. Tijd voor een avondwandeling in broeierig Pretoria-Oost. Heerlijk weer. Om tien uur is het nog steeds geweldig. Zoiets in Nederland en het zou een enorme drukte op straat betekenen. (…) Echter: de straten zijn uitgestorven. Je kunt een kanon afschieten. Het gebied, waar alleen maar Afrikaners wonen, lijkt verlaten. Waar zijn de mensen? Ze zijn ongetwijfeld thuis, want overal brandt licht. Het antwoord: ze zitten binnen. Bang voor misdaad, het grootste probleem van het Nieuwe Zuid-Afrika. De middenklasse die het kan betalen, heeft zich teruggetrokken in veiligheidsdorpen: ommuurde wijken. Wie door het land rijdt, ziet ze overal. Boven op de muren prikkeldraad, (…) vaak onder stroom. (…).

Ouders adviseren hun kinderen niet te stoppen voor het stoplicht in bepaalde gebieden; te gevaarlijk. Als ’s avonds een politiewagen je tot stilstand dwingt: doorrijden. Bij een snelheidscontrole altijd meteen 50 rand tevoorschijn trekken. Het gewone corruptietarief.” ¹³

Zuid-Afrika telt op jaarbasis 3,3 miljoen misdaden. Slechts de helft wordt gemeld bij de politie, daar velen het zinloos achten een misdaad aan te geven, omdat er in veel gevallen toch niets aan gedaan wordt. Sinds 1994 zijn er 360.000 mensen vermoord volgens de officiële statistieken, maar als ook de ‘dood door schuld’-gevallen erbij worden geteld, komt het aantal op 650.000 mensen. ¹⁴ In 2014 meldde de politie dat de misdaad weer flink gestegen was. Zuid-Afrika is het enige land ter wereld waar meer moordslachtoffers dan verkeersdoden vallen. ¹⁵ Ook worden er veel kinderen vermoord. In 2009 duizend. Het percentage kindermoorden is meer dan tweemaal zo hoog als het wereldgemiddelde.

Een gevolg van al die misdaad is de groei van particuliere beveiligers: van 190.000 in 2001 naar 410.000 in 2011. In totaal telt Zuid-Afrika 156.000 politieagenten ¹⁶ , maar de politie is niet objectief en martelt stelselmatig gevangenen. Onder het oude bewind van vóór 1994 stierven er gemiddeld 2 doden door marteling per jaar, nu ligt dat op 605 doden door marteling per jaar (2012). “Hoe de cultuur bij de politie is, blijkt in maart 2013 als acht politieagenten een taxichauffeur achter een wagen binden en hem 500 meter meeslepen. De Mozambikaan, die zijn wagen verkeerd had geparkeerd, wordt in het politiebureau nog urenlang in elkaar geslagen. Hij sterft aan zijn verwondingen.” ¹⁷

Onder het ANC-bewind is de situatie dus veel slechter, bruter en extremer dan die onder het blanke apartheidsbewind ooit geweest is.

ANC-mythes

Bosma ontkracht in zijn boek een fors aantal mythes die over Zuid-Afrika de ronde doen. Op een klein aantal wil ik wat dieper ingaan, namelijk of het ANC modern is, of het echt de stem van het volk is, anders gezegd: regeert het Zuid-Afrikaanse volk wel zoals velen denken, en of het ANC racistisch is?

ANC: modern?

“De linksen”, zo zegt Bosma, “presenteren hun strijd voor het multiculturalisme altijd als een streven naar modernisering.” Maar in Zuid-Afrika is geen sprake van modernisering, maar veeleer van een reis terug in de tijd. Onder het ANC-bewind is de zogenaamde moeti-geneeskunde sterk opgebloeid. In deze alternatieve geneeskunde of kwakzalverij worden ter genezing allerlei heidense rituelen uitgevoerd door een heksendokter of sangoma. Of men draagt ter genezing allerlei lichaamsdelen van gestorven of gedode personen bij zich. In 2007 zijn deze vormen van kwakzalverij gelijkgeschakeld aan de reguliere geneeskunde. Dit heeft tot gevolg gehad dat onder het ANC het aantal moeti-moorden enorm gestegen zijn. Mensen worden gedood om hun lichaamsdelen te kunnen verkopen aan een sangoma. Vaak zijn kinderen hiervan het slachtoffer. President Jacob Zuma is ook een voorstander van ‘moeti.’ Tijdens het oude apartheidsregime ‘betoverde’ hij blanke boeren, zo zei hij in een speech. 18

ANC: democratisch?

Veel pro-ANC’ers in Nederland beweerden dat de zwarten onder de blanke apartheidsregering (vóór 1994) niets te vertellen hadden en dat dit nu beter is. Dat is niet waar. Onder het ANC hebben hooguit tweehonderd families het voor het zeggen. Die groep is drastisch veel kleiner dan de groep die de macht had onder de oude apartheid. Er is iets vreemds aan de hand. Tachtig procent van de Zuid-Afrikaanse belastingbetalers stemt geen ANC en zeventig procent van de ANC-stemmers is werkloos. ¹⁹ Van een democratie naar westerse maatstaven is dus niet of maar heel beperkt sprake.

Het ANC bestaat bij de gratie van angst en geld. Mandela kwam als arme man uit de gevangenis. Tijdens zijn presidentschap werd hij schatrijk door de miljoenen uit het zakenleven. Grote Zuid-Afrikaanse bedrijven doneren enorme bedragen aan het ANC om op die manier in een goed blaadje te komen bij het regime. Corruptie is een handelsmerk van het ANC. In 2005 bleek dat honderden parlementsleden miljoenen verduisterd hadden door vervalste reiskostendeclaraties. 20 Hoge functies worden vaak toebedeeld aan mensen die familie zijn van andere hoge ANC’ers. Het kabinet van Zuma is “het grootste ter wereld: 72 ministers en onderministers (in het oude Zuid-Afrika volstonden achttien). De ministers worden ondersteund door 159 directeuren-generaal, 642 adjunct-directeuren generaal, 2501 hoofddirecteuren en 7782 directeuren.” Dit werkt corruptie nog verder in de hand. Zuid-Afrika viel op de Corruptie Perception Index van nummer 34 in 2000 naar 54 in 2008 en staat inmiddels op 67. Ter vergelijking: Zweden staat op 4, Nederland op 8 en Duitsland op 12.

ANC: verzoenend?

Een opvallend verschil tussen het oude apartheidsbewind en het ANC-bewind is dat de bewindspersonen van het oude regime geen opzwepende teksten bezigden tegen de zwarten. De Zuid-Afrikaanse minister M.D.C. de Wet Nel daagde in 1958 eens een vergadering uit om één voorbeeld te noemen van een uitspraak waarin een blanke Zuid-Afrikaanse leider spreekt van de minderwaardigheid van de zwarten. Het bleef stil. Rassenretoriek was taboe. En nu onder het ANC-bewind? Bij het honderdjarig bestaan van de partij zong Zuma: ‘Wij gaan ze schieten, ze gaan wegrennen. Schiet de Boeren, schiet ze. Zie ze rennen. Ze rennen weg. Schiet de Boer, wij zullen ze raken.’

Bosma zegt dat de Nederlandse media in Zuid-Afrika altijd op zoek gaan naar racisme van blanken tegenover zwarten, maar nooit naar racisme van zwarten tegenover blanken. Het zijn alleen blanken die extreemrechts zijn, terwijl dat natuurlijk net zo goed voor zwarten kan gelden. Immers, zwarten die blanken discrimineren zijn ook extreemrechts.

In Nederland wordt veel lippendienst bewezen aan het multiculturalisme en geven velen hoog op van de integratie van immigranten in de Nederlandse samenleving. Multiculturalisme drijft volgens Bosma culturen uit elkaar. Robert Putnam, een Harvardwetenschapper uit de Verenigde Staten, concludeerde dat diversiteit het sociaal isolement versterkt. Hoe groter de etnische diversiteit, des te groter het onderling wantrouwen. Gemeenschapszin neemt erdoor af en men heeft minder vrienden En de journalist Christopher Caldwell zei: “Er wordt veel lippendienst bewezen aan diversiteit, maar in de praktijk blijkt dat mensen er toch vooral voor wegvluchten.” 21 Ook linkse politici in Nederland halen hun kinderen van overwegend zwarte of gekleurde scholen af. 22

Hollend achteruit

De economie van Zuid-Afrika is onder het bewind van het ANC hollend achteruitgegaan. Het ANCbewind erfde een goed functionerende economie in 1994. Zuid-Afrika kende een groei van 3,5% per jaar. In 2013 was dat nog maar 1,3%. The Economist, een toonaangevend economisch blad, stelde dat de Zuid-Afrikaanse economie finaal is vastgelopen. ²³ “Nog een dramatisch cijfer. Arbeidsproductiviteit per werknemer voorspelt het concurrentievermogen van een economie en daarmee de economische groei. Inmiddels staat die op het laagste niveau in 46 jaar. Sinds 1993 daalde de arbeidsproductiviteit met eenenveertig procent. Dat betekent dat een bedrijf zestig procent meer mensen nodig heeft om hetzelfde te produceren.” ²⁴ Zuid-Afrika staat in 2015 op de derde plaats van de slechtste economieën ter wereld. ²⁵

Corrupte politici?

De schuld van dit alles geven de politici aan de apartheid ten tijde van het blanke bewind. Maar dat is natuurlijk onzin, want dat bewind bestaat al sinds 1994 niet meer. Bosma citeert columnist David Bullard:

“De schuld geven aan apartheid of kolonialisme is de favoriete truc van politici die, nadat ze hun zakken hebben gevuld met geld van de belastingbetaler en een paar dure auto’s hebben aangeschaft, ineens moeten nadenken over een reden die zij kiezers kunnen geven waarom ze eigenlijk die functie moeten hebben.” ²⁶

President Zuma kreeg 783 aanklachten van corruptie tegen zich. Op procedurele gronden werd hij vrijgesproken. ²⁷ Zuma is echter totaal niet geschikt als president. Hij maakte er al een potje van als bestuurder van Kwazoeloe-Natal. Dat kwam omdat hij nog nooit op een kantoor had gewerkt. Zuma heeft nauwelijks opleiding genoten en algemeen bekend is dat hij enigszins moeite heeft met lezen en schrijven. Dat in tegenstelling tot de vorige, blanke leiders. Jan Smuts (1870-1950) was één van de drie slimste studenten in het vijfhonderdjarig bestaan van de Universiteit van Cambridge (Groot- Brittannië). Hij begreep de relativiteitstheorie van Einstein als één van de elf. Dr. Verwoerd studeerde te Oxford, Leipzig, Hamburg en Berlijn en dr. Malan promoveerde in de godgeleerdheid te Utrecht. Daartegenover staat dan Winnie Mandela, de exvrouw van Nelson Mandela, die van de Utrechtse Universiteit een doctorstitel kreeg geschonken (1986), terwijl ze nog nooit wat geschreven had. Wel is ze medeschuldig bevonden aan een moord op een 14-jarige jongen en veroordeeld wegens fraude en diefstal.

SEB: Swart Economiese Bemagtiging

De nieuwe apartheid in Zuid-Afrika heet SEB: Swart Economiese Bemagtiging. SEB houdt in dat Zuid- Afrikaanse bedrijven punten kunnen verzamelen. Hoe meer zwarte mensen er in dienst zijn, hoe meer punten. Dus ras is belangrijker dan intelligentie en vakmanschap. Een bedrijf met weinig SEB-punten (blanke bedrijven bijvoorbeeld) zijn uitgesloten van overheidsopdrachten. De overheid kijkt dus eerst naar de SEB-punten. Stel dat er drie bedrijven meedoen met een inschrijving op een bepaald project. Bedrijf A schrijft in voor 10 miljoen rand, bedrijf B voor 45 miljoen en bedrijf C voor 65 miljoen. Dan kijkt de overheid niet naar de prijs, maar naar de SEB-punten. Laat nu net bedrijf C meer SEB-punten hebben, dan wordt deze gekozen. Dus betaalt de Zuid-Afrikaanse overheid 55 miljoen rand meer dan bij een keuze voor bedrijf A.

Professor Malan vertelde op de genoemde hoorzitting in Den Haag dat slechts weinigen beter worden van SEB. Theorie is dat alle zwarten profiteren; realiteit is dat een kleine groep dat doet.” ²⁸ Intussen vermaken de uitvinders van de SEB zich best. “De SEB-elite kent een luidruchtige en opzichtige levensstijl. Met dure Europese sportwagens, merkkleding en grote feesten. Het zijn de wabenzi’s: patsers die in een Mercedes-Benz rijden. Columnist Rhoda Kadalie spreekt van ‘mafia-oligarchie in Russische stijl’.” ²⁹

RA: Regstellende aksie

Naast SEB is er nog een andere maatregel van ANChuize: de Regstellende aksie (RA). Dit houdt in dat elke werknemer een formulier moet invullen, waarbij hij uit vier rassen kan kiezen: African, Indian, Coloured of White. Het invullen hiervan is bepalend voor de verdere carrière. Blank zijn betekent dat men gediscrimineerd wordt. Het gevolg hiervan is dat vijftig procent van de blanken noodgedwongen een eigen bedrijf heeft. Boven de vijftig jaar betreft dit zelfs vijfenzeventig procent. ³⁰ Mede door deze acties zijn veel blanken in de zogenaamde plakkerskampen of krottenwijken beland. Men kon nergens anders meer terecht. Veel blanken behoren nu tot de armste bevolkingsgroepen van Zuid-Afrika. Het anti-blankracisme kent in Zuid-Afrika geen grenzen. Als men zwart van huidskleur is, wordt men bevoordeeld ten opzichte van de blanken. De blanken waren immers vroeger de onderdrukkers en de zwarten de onderdrukten. Dit beeld houdt ANC zijn aanhangers voor.

Destijds veel sympathie vanuit Nederland

In nog geen honderd jaar tijd is de publieke opinie in ons land ten aanzien van de ‘Nederlandse boer’ in Zuid-Afrika compleet omgedraaid. Rond 1900 was er in ons land zeer veel sympathie voor de Boeren tijdens de Boerenoorlog (1899-1901) tegen Groot- Brittannië. Enorme hoeveelheden geld hadden we over voor de Transvaalse Boerencommando’s onder leiding van Paul Kruger. Er was zelfs een Hollandercommando van Nederlandse vrijwilligers die meevochten in Zuid-Afrika. Men zong als volkslied het Oranje-blanje-blou. Dr. A. Kuyper zei:

“Engeland heeft zich met onuitwisbare schande bedekt door het moedwillig uitlokken van de oorlog en door de wijze waarop het dien gevoerd heeft. Ook en vooral dat laatste. De eenvoudigste regelen van het internationale recht zijn met voeten getreden.” ³¹

Met deze laatste zin doelde hij met name op de concentratiekampen die de Engelsen hadden gemaakt voor de gezinsleden van de Boeren, te weten hun vrouwen, kinderen en hun personeel. Die werden daarin opgesloten en hun boerderijen werden platgebrand. Een methode die niet zo heel veel verschilt van de gruwelpraktijken van de huidige Islamitische Staat. Toen de Boeren de strijd tegen de Engelse overmacht verloren, zond koningin Wilhelmina een schip om hun president, Paul Kruger, te ontzetten en naar Nederland te vervoeren.

Gekantelde publieke opinie

Na de Tweede Wereldoorlog dachten de Nederlanders over het algemeen nog precies hetzelfde over de Boeren in Zuid-Afrika. Het was nog steeds ons broedervolk. De Tweede Wereldoorlog heeft er dus niet voor gezorgd dat er een andere visie op de Boeren kwam. Het beeld van de Boer als vermeende onderdrukker ontstond pas later. De omkering van de publieke opinie in ons land begon in de jaren zestig van de vorige eeuw. Dit alles was een gevolg van de ‘roaring sixties’. Er kwam een jongere generatie - die net na de oorlog geboren was en deze dus niet had meegemaakt - die haar idealen wilde bereiken van vrije seksualiteit en vrijheid boven alles. De jaren waarin de seksuele revolutie plaatsvond, de hoela-hoeprage, de opkomst van de provo’s en de kabouters en natuurlijk van partijen als D66, PPR, PSP, CPN enz. Deze partijen wilden de wereld verbeteren met hun nieuwe inzichten en dachten dat de samenleving maakbaar was. ‘Bouw scholen en je kunt gevangenissen sluiten’ was een veelgehoorde onjuiste uitspraak. Diverse, vooral de linksgeoriënteerde media en politieke partijen gingen in toenemende mate een pro-ANC-standpunt innemen, terwijl het ANC een communistische organisatie was, die gesteund werd vanuit de Sovjet-Unie en de DDR. Ook ‘Karios’, een kerkelijke instelling, deed mee aan de financiering van het ANC, terwijl het ANC er vreselijke praktijken op nahield. Het ANC paste in feite dezelfde tactieken toe als de Islamitische Staat nu. “To kill if necessary”, zei Mandela. ³² Het ANC vocht niet in de eerste plaats tegen de blanke regering, maar tegen de kleurlingen en tegen de grote Inkatha-beweging van prins Buthelezi. Het ANC wilde aan de macht komen. Tegenstanders werden ‘geautoband’, wat inhield dat er een autoband met benzine of diesel om de schouders van het slachtoffer werd gehangen en vervolgens in brand gestoken. Het slachtoffer kwam op een gruwelijke manier om. In de jaren zeventig en tachtig van de vorige eeuw werd het ‘autobanden’ heel populair. Het ANC was dus een terreurorganisatie, zoals nu de Islamitische Staat, de Taliban, Boko Haram enz. De populariteit van het ANC was matig, maar velen kozen uit angst voor het ANC. De tactiek van het ANC was angst zaaien onder de zwarte bevolking. Een tactiek die ook de IS met succes toepast.

In Nederland deden linkse omroepers volop mee in de reclame voor het ANC. Toentertijd bekende TV-persoonlijkheden als Maartje van Weegen, Astrid Joosten en anderen zetten zich in voor de arme zwarten die werden onderdrukt door de blanken. Men schuwde het niet om de blanke boeren nazi’s te noemen. Als er iets niet waar was, was het dat. Alleen het publiek trapte er massaal in, omdat dit standpunt elke keer werd herhaald via de media. De blanke Boeren voelden zich meer en meer door Nederland verlaten. Men begreep niet wat de Nederlanders bezielde om een terreurorganisatie te steunen.

Al vanaf de jaren zestig was er sprake van een hetze tegen Zuid-Afrika. Aan het geweld van het ANC werd door de Nederlandse media nauwelijks aandacht geschonken. Dit paste niet in het beeld. Wij moesten in Nederland denken dat de blanken de arme zwarten consequent discrimineerden. Sterker nog: het ANC was goed en de blanke regering was de nazi’s gelijk. De publieke omroep in Nederland vergeleek de apartheid consequent met de wetten in nazi-Duitsland. Dit klopte in de verste verte niet. Het Leidsch Dagblad van 7 september 1963 deelde mee dat de Bantoes in Zuid-Afrika meer auto’s hadden dan de tweehonderd miljoen Russen. ³³ In 1975 zei dr. F.C. Dominicus, die acht jaar leraar in Zuid-Afrika was geweest, in een interview in het RD 34 dat er in Nederland voortdurend gelogen werd als het over de situatie in Zuid-Afrika ging. De Zuid-Afrikaanse regering werd zwartgemaakt, maar de werkelijkheid was volgens hem dat in het zuiden van Afrika er geen land was waar de zwarten het zo goed hadden als in Zuid-Afrika.

Verbondenheid uit eigen achterban

In onze eigen achterban bleef men zich over het algemeen verbonden voelen met Zuid-Afrika en wilde men een eerlijk verhaal horen. In dat opzicht is het niet verwonderlijk dat de drie boeken die dr. F.C. Dominicus als kenner van Zuid-Afrika ter verdediging van Zuid- Afrika schreef, bij Uitgeverij ‘De Banier’ in Utrecht verschenen zijn. Het betrof de boeken: Apartheid een wijze voorzorg (1966), Zwarten en zwartgemaakten (1968) en Het belasterde Zuid-Afrika (1975). In 1967 verscheen bij dezelfde uitgeverij ook het boek Wie was dr. Verwoerd? van de schrijfster Mary Pos (1904-1987). Ook predikanten lieten zich niet onbetuigd. Ds. G.A. Zijderveld, predikant van de Gereformeerde Gemeenten, schreef in 1968 het boek Ons broeder-volk, een boek dat hij opdroeg aan de nagedachtenis van president dr. H.F. Verwoerd (1901-1966), met een inleidend woord van C.W.H. Boshoff, hoofd van het departement van Godsdienst en Zendingswetenschap van de Universiteit van Pretoria. Ds. Zijderveld begon zijn boek met de woorden:

“De almachtige God leidt het leven van de volken en geeft aan ieder mens een plaats om te wonen. De Heere gaf in Zijn heilige Voorzienigheid en goedheid aan Israël het land van Kanaän tot een eeuwige erfenis. Zo schonk God aan het Nederlandse volk een woonplaats aan de Noordzee en aan ons broedervolk gaf de Almachtige Zuid-Afrika om er te wonen.”

Kenmerkende woorden die president Kruger geformuleerd zou kunnen hebben. Maar als men dat heden zou zeggen, zou men bijna uitgemaakt worden voor racist of dweper. Hoever kan het gaan en hoe snel kan de publieke opinie zich wenden, ook deels onder onze eigen achterban.

De SGP en Zuid-Afrika

Na de oorlog werd in De Banier regelmatig over de kwestie Zuid-Afrika geschreven. In de Tweede Kamer heeft ook de SGP-fractie hier het nodige over gezegd. Kenmerkend voor het SGP-geluid was dat de SGP-fractie niet meedeed met - wat vele andere partijen wel verweten kon worden - het uiten van ongenuanceerde en vaak onterechte kritiek op de Zuid- Afrikaanse regering. Bij de Algemene Beschouwingen voor het jaar 1966 zei SGP-fractievoorzitter ir. C.N. van Dis sr. in de Tweede Kamer bijvoorbeeld:

“Vervolgens wil ik enkele opmerkingen maken over het beleid ten aanzien van de Republiek van Zuid- Afrika. Bij velen onder ons volk verwekt het grote ergernis dat door de Verenigde Naties steeds weer wordt geageerd tegen het beleid van de regering van Zuid-Afrika. Ook dit is iets waardoor de Verenigde Naties lijnrecht tegen het eigen Handvest ingaan. Daarin wordt immers nadrukkelijk vermeld dat de leden zich niet mogen mengen in de binnenlandse aangelegenheden van een der lidstaten. Deze inmenging is daarom zo verwerpelijk, omdat er helemaal geen sprake van is dat de niet-blanke bevolking in Zuid-Afrika wordt onderdrukt. Wij betreuren het dan ook ten zeerste dat de regering van ons land steeds maar weer stelling neemt tegen de regering van Zuid-Afrika.” ³⁵

In dezelfde lijn ligt hetgeen in het SGP-verkiezingsprogram van begin de jaren zeventig over Zuid-Afrika opgemerkt werd:

“Wij zijn van mening dat de kritiek van Nederland op het beleid van de Zuid-Afrikaanse regering inzake het geweldige bevolkingsprobleem meer afbreekt dan opbouwt. Zonder alles wat tot de binnenlandse aangelegenheden van dit land hoort voor onze rekening te willen nemen, pleiten wij voor een meer genuanceerde houding, die de voorgestane ontwikkeling - met inbegrip van de positieve momenten daarin - recht doet.” ³⁶

Ook thans doet de SGP niet mee aan het ‘wegkijken door veel andere partijen’ ten aanzien van het ANCgeweld. In november 2011 is door de SGP in de Tweede Kamer een motie ingediend waarin de regering werd verzocht om onder andere “te bezien hoe Nederland (…) op het gebied van onder meer preventie, opsporing, justitiële ondersteuning en expertise een bijdrage” zou “kunnen verlenen aan het bestrijden van discriminatie en (racistische) geweldsmisdrijven, mede jegens de Afrikaners (…)”, in Zuid-Afrika. Deze motie werd echter met 68 tegen 80 stemmen verworpen (29 nov. 2011). ³⁷

De teloorgang van Zimbabwe

Linkse media steunden destijds ook de opkomst van Robert Mugabe, de president van Zimbabwe, die met zijn regering Zimbabwe heeft verwoest. Het voorheen zeer welvarende Rhodesië, zoals Zimbabwe vroeger heette, werd in enkele decennia door corruptie en wanbestuur een van de armste landen ter wereld. VPRO-hoofdredacteur K. Schaepman gaf achteraf eerlijk toe dat Mugabe de Matabelen in het zuiden van Zimbabwe uitroeide en dat de Nederlandse pers hierover niets zei of schreef.

De publieke opinie moest immers ook een goede indruk hebben van de zwarte vrijheidsstrijd in Zimbabwe. Schaepman is later zelf in Zimbabwe geweest. Hij vertelde daarover: “De mensen die de moed hebben met mij te spreken, zien letterlijk grauw van angst, maar doen toch hun verhaal. Ik blijf niet langer dan een week, om mijn bronnen niet onnodig in gevaar te brengen. Een blanke die hier rondreist en met zwarten spreekt, wekt argwaan. Internet bestaat nog niet, vanuit de hoofdstad Harare bel ik mijn verhaal door. Zodra ik daarmee klaar ben, stap ik in het vliegtuig, terug naar huis. Een paar dagen later loop ik op een bruiloft tegen een oude vriend aan, de directeur van NOVIB. Hij weigert mij een hand te geven. ‘Ik had nooit kunnen denken dat jij zo’n Telegraaf-artikel zou schrijven’, zegt hij. NOVIB heeft projecten in Zimbabwe en medewerkers weten wat zich afspeelt in Matabeleland. Maar ze willen niet geloven dat president Mugabe persoonlijk bij de massamoord betrokken is, en denken met stille diplomatie een eind aan terreur te kunnen maken…

Weer een paar jaar later, als de eerste onthullingen worden gepubliceerd over het wangedrag van Winnie Mandela, heb ik zelf moeite te geloven wat ik had moeten en kunnen weten (…).” ³⁸ Zuid-Afrika volgt Zimbabwe in het kielzog!

Ten slotte

Drs. M. Bosma is bang dat de autochtone Nederlander eens hetzelfde lot zal ondergaan als de blanken in Zuid-Afrika wanneer de immigratie van onder meer de mohammedanen in ons land geen halt wordt toegeroepen. Het multiculturalisme is volgens hem daarvan de oorzaak. Hij pleit - uiteraard in navolging van Wilders - ervoor om de eigen identiteit meer te benadrukken. Wilders doet dat door nadruk te leggen op de Nederlandse vlag, het volkslied enz. Nederland moet weer trots zijn op Nederland. Er moet echter een dimensie toegevoegd worden. Een dimensie die we helaas ook in het boek van Bosma geheel missen. We hebben de God van Nederland, de God van onze vaderen, verlaten, wat wijsheid zouden we dan hebben? Honderd jaar geleden was Nederland nog een Christelijke natie. De Boeren in Zuid-Afrika waren voor honderd jaar terug Christenen. Daar is nu bij ons en bij hen weinig meer van over. Toch klinkt in het huidige Zuid-Afrikaanse volkslied het Christelijke aspect nog door: “Zegen, Heere God, zegen Afrika.”

Voor ons allen geldt: O land, land, land, hoor des HEEREN Woord! (Jer. 22:29). Alleen in die weg, in een weg van bekering en berouw, is er verwachting voor Nederland en Zuid-Afrika.

Aan die afvallige volk

Omdat ons blind en dronk van eiewaan

Eersugtig, klein van hart en hand,

Die ware God verlaat, sal hierdie land

En hierdie nasie seker nie bly staan.

Ons het die dure erfnis afgeslaan

Van vrome voorgeslagte, en die pand

Van hulle troe en trots soos korrels sand,

Gedagteloos, ons vingers deur laat gaan.

Sy Woord, Sy suiwer Wet en streng gebod

Sal teen die volk getuig wat Hem versaak:

Die huurling, huigelaar, die suiplap, sot,

Die hoer in hoë huis, in kerk of krot,

Dié sal Hy trap in Sy parskuip van wraak, ³⁹

Want straffeloos word nooit Sy Naam bespot! ³⁹

Noten:

1) M. Bosma, Minderheid in eigen land. Hoe progressieve strijd ontaardt in genocide en ANC-apartheid, Amsterdam 2015, 520 pagina’s (hierna: Bosma)

2) Bosma, p. 247

3) Bosma, p. 248

4) Bosma, p. 248

5) NRC Handelsblad, 14 augustus 2013

6) Bosma, p. 257

7) Is in april 2012 uit het ANC gezet.

8) Bosma, p. 259

9) Kees Schaepman, Mag ik mijn fiets terug? Mijmeringen van een grensganger, Zutphen 2013, p. 135 (hierna: Schaepman)

10) J. van Klinken, ‘Onrecht aan de kaak gesteld, maar Kamer geeft niet thuis’, in: Clear Facts, winter 2012, p. 10-11

11) Mededeling N.N.

12) Schaepman, p. 137

13) Bosma, p. 263-265. Overigens is dat niet alleen in Zuid- Afrika het geval. Als PABO-studenten van de Chr. Hogeschool ‘De Driestar’ te Gouda naar de Oekraïne gingen, nam de reisleider standaard een bedrag van rond de 250 euro mee om aan corrupte agenten te betalen. Een familielid van mij die veel in Oost-Europa komt, verhaalde dat hij standaard twee portemonnees meenam: eentje met wat kleingeld om te laten zien dat hij echt niet meer had om corrupte agenten te betalen en eentje met zijn gewone geld. Corruptie maakt landen en volken kapot. Het is inmiddels een enorm probleem. Ook Nederlandse politici en managers maken zich hieraan schuldig.

14) Bosma, p. 266

15) Bosma, p. 267

16) Bosma, p. 268

17) Bosma, p. 279

18) Bosma, p. 283

19) Bosma, p. 286

20) Bosma, p. 288

21) Bosma, p. 444

22) Zie: Algemeen Dagblad, 27 november 2010, geciteerd bij: Bosma, p. 440

23) Bosma, p. 308

24) Bosma, p. 311

25) Bosma, p. 312

26) Bosma, p. 330

27) Bosma, p. 331

28) Bosma, p. 347

29) Bosma, p. 348

30) Bosma, p. 354

31) Geciteerd bij: H. Tijssen, Verwantschap trilt in ’t bloed. De houding van de Confessionele Vereniging ten opzichte van de Boerenoorlog in Zuid-Afrika (1899-1902), Soest 2015, p. 9

32) Bosma, p. 139

33) F.C. Dominicus, Apartheid een wijze voorzorg, Utrecht 1966, p. 45

34) A. Fraanje, ‘Dr. F.C. Dominicus nog steeds actief met Nederlands en Zuid-Afrika’, in: RD, 14 januari 1975

35) Zie: Algemene politieke en financiële beschouwingen over de Rijksbegroting voor 1966’, in: De Banier, 21 oktober 1965

36) Zie: ‘De SGP en Zuid-Afrika’, in: De Banier, 9 augustus 1990

37) Zie: ‘Motie Afrikaners nipt verworpen’, in: Amsterdamse Post, 29 november 2011. Het onverbloemde en onverkorte pleidooi voor persvrijheid en mensenrechten in dezelfde motie onderschrijven we niet.

38) Schaepman, p. 77

39) W.E.G. Louw, ‘Versamelde Gedigte’, geciteerd bij: K. Dillen, Mijn Schilt ende betrouwen, Sijt Ghij o Godt mijn Heer, privéuitgave z.j., p. 54

Fotoverantwoording:

a) By ER24 EMS (Pty) Ltd. (http://www.flickr.com/photos/ er24ems/4623704391/) [CC BY-SA 2.0], via Wikimedia Commons

b) By Copyright World Economic Forum www.weforum.org / Eric Miller emiller@iafrica.com (Jacob Zuma - World Economic Forum on Africa 2009) [CC BY-SA 2.0], via Wikimedia Commons.

c) By Edoderoo (Own work) [CC BY-SA 3.0 nl], via Wikimedia Commons

d) By Rob Bogaerts / Anefo (Nationaal Archief) [CC BY-SA 3.0 nl], via Wikimedia Commons

e) Foto Stokvis, collectie Haags Gemeentearchief.

f) Kremlin.ru [CC BY 3.0], via Wikimedia Commons

Echtpaar van den bosch vermoord

“Ná ’n inbraak op mnr. Johan van den Bosch en sy vrou, Cobi, se kleinhoewe by Mooiplaats, oos van Pretoria, het hul seun aan polisiebeamptes gesê die booswigte gaan binne ses maande terugkom. “Ek het toe vir die polisie gesê ek gaan my ouers óf hospitaal toe moet vat óf begrawe. En dit is wat ek nou moet doen,” het dié seun, wat weens veiligheidsredes nie sy naam genoem wil hê nie, gister aan Beeld gesê. Die Van den Bosch-egpaar is op Goeie Vrydag op hul kleinhoewe vermoor. Mnr. Van den Bosch (63) het omstreeks 04:00 na die melkstal gegaan. Hy is vermoedelik by die staldeur oorval en met ’n swaar voorwerp oor die kop geslaan. Die booswigte het mnr. Van den Bosch se huissleutels geneem en mev. Van den Bosch (60) in die huis oorval. Sy is dood nadat sy verskeie kere met ’n skerp voorwerp in die bolyf gesteek is. Dié aanval was sowat ses maande nadat ’n plaaswerker verlede jaar, terwyl die egpaar by die stalle besig was, R15 000 uit die huis gesteel het. Die voorval is volgens die seun nooit deur die polisie ondersoek nie. Vier dae ná die voorval het die polisie by hulle aangekom om die verdagte, wat deur die seun geïdentifiseer is, te arresteer. Dis toe dat die seun aan die polisie gesê het hy waarborg hulle dat die inbrekers gaan terugkom. As hulle op die dag dat hulle terugkom nie geld in sy ouers se huis gaan kry nie, sal hulle sy ouers inwag, het hy glo aan die polisie gesê. Die gearresteerde man is op dieselfde dag van die diefstal deur die polisie vrygelaat. Die seun weet nie of die inbraak en sy ouers se dood met mekaar verband hou nie, maar hy sê hy weet daar sit meer as net misdaad agter dié moord. ‘Hulle (die aanvallers) het tyd gehad om deur die huis te gaan, maar hulle het nie’, het hy gesê. ‘Op hul pad uit het hulle die agterdeur gesluit en die sleutels in die dam gegooi.’ Die misdadigers het twee selfone en ’n knipmes geroof wat mnr. Van den Bosch by hom gedra het. Die seun, wat sowat 100 m van sy ouers af woon, het op hul lyke afgekom. ‘Ek weet nie of ek in dié land gaan bly nie’, het die seun gesê. ‘Ek kan nie elke dag in die plek vaskyk waar ek my ouers gekry het nie.’ Die Van den Boschegpaar word oormôre om 11:00 vanuit die Gereformeerde kerk Wapadrand begrawe.”

Bron: Beeld, 15 april 2009. Met dank aan de heer J. Beekhof te Wilsum.

Vooraankondiging jaarvergadering

Onze eerstvolgende jaarvergadering is gepland op Deo volente zaterdagmiddag 21 mei 2016 in een zaal van de Gereformeerde Gemeente-Centrum (Nairacstraat 24) te Barneveld. De vergadering vangt aan om 13.30 uur. Op deze vergadering zijn alle mannen die belangstellen in de staatkundig gereformeerde beginselen, van harte welkom, ook al zijn ze geen abonnee op ons blad In het spoor. Het programma van deze middag volgt later. Noteert u nu alvast de datum in uw agenda!

Het bestuur

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen