Schatzoeken in een oud huis

Het witte huis heeft iets karakteristieks. Dat komt door het dak, dat niet in één rechte lijn naar boven loopt maar met een knik in het midden. En door de erker met het balkonnetje, aan de voorkant van het huis. Ook binnen blijkt het huis in de loop der jaren niet aan karakter te hebben verloren. Dat is vooral te danken aan de inspanningen van Leonard en Corina. De twee spaarden afgelopen jaren kosten noch moeite om het huis in zijn oude glorie te herstellen. Corina: „Toen we ontdekten dat de originele granieten vloer nog onder de tegels in de hal lag, wist ik: het komt goed met dit huis.”

De twee wonen zes jaar in Nunspeet als ze op zoek gaan naar een nieuwe woning. Daarbij gaan ze niet over één nacht ijs. Maandenlang struinen ze Funda af, op zoek naar een huis dat bij hen past. Een oud huis, want dat trekt hen het meest.

Eerdere huizen die de twee samen gaan bekijken, worden vaak flink boven de vraagprijs verkocht. Bij dit huis hebben ze geluk. Corina: „Al snap ik achteraf niet dat we door de verbouwing heen gezien hebben.”

Want het huis mag er dan redelijk onderhouden uitzien, de stijl is verschrikkelijk. „Het stel dat het verkocht had er veertig jaar gewoond en had al die tijd niets aan het interieur veranderd. Alles in dit huis was in de stijl van de jaren 70.” Leonard: „Er zat glimmende paarse verf op het plafond in de hal. En de rest van het interieur was voornamelijk rood en geel. Foei- en foeilelijk.”

Het plafond in de woonkamer is betimmerd met bruine latjes. De granieten vloer in hal ligt onder een laag bruine tegels. Ook het plafond in de serre is verlaagd en afgetimmerd met latjes, waardoor de mooie ramen boven in de serre niet eens meer zichtbaar zijn. En dan de buitenkant van het huis: jaren van slecht onderhoud zorgen ervoor dat de verf afgebladderd is en de kozijnen verrot zijn. Leonard: „We hebben zo veel geklust dat we het klusproductenmerk Alabastine uit het slop geholpen hebben.”

HULPTROEPEN

De open haart knettert zachtjes op deze januari-avond en verlicht de sfeervolle woonkamer van de Molhoeken. Hond Bo, een krulharige labradoodle, ligt voor pampus naast de bank, na enthousiast een aantal rondjes rond de salontafel gerend te hebben. Aan de wand naast de haard hangt een levensgrote afbeelding van ”Het meisje met de parel” van Vermeer. Witte muren, sobere grijze stoelen, een houten salontafel. Het interieur heeft zowel iets landelijks als iets straks.

De twee had geen enkele kluservaring toen ze in juni 2017 aan de verbouwing van hun woning begonnen. Maar inmiddels is niets ze te gek meer. Corina: „We hebben nog 7 liter latex in de schuur staan. Ik verf inmiddels net zo makkelijk iets als dat ik het schoonmaak.”

Het meeste doen ze zelf. Maar de badkamer laten ze doen door een loodgieter, om lekkage te voorkomen. Corina: „En toen bleek dat we ook een elektricien nodig hadden, want alle bedrading moest vernieuwd worden. Verder hebben we stukadoors over de vloer gehad en de keuken door een keukenbedrijf laten plaatsen.”

Omdat het stel in september uit de oude woning moet, pakken ze het werk voortvarend aan. Leonard: „We hadden alles op elkaar afgestemd zodat iedereen langs elkaar heen kon werken.” Corina: „Achteraf gezien zijn we een stel drammers geweest. Maar het móést af.”

Het leverde ook grappige momenten op, al dat volk over de vloer. Leonard: „Onze stukadoors waren Turks, ze kwamen uit Amsterdam. Op een ochtend kwamen ze voor-rijden met een busje waar de ene stukadoor na de andere uit rolde, zeven in totaal.” Corina: „Ze gingen eerst met z’n allen uitgebreid eten.” Leonard: „Daarna gingen ze als beulen aan het werk. Ze deden het hele huis. De kamer, keuken, bijkeuken, hal, onze slaapkamer. Alles moest gebeuren.” Corina: „Ze liepen overal, terwijl er ook mensen aan het werk waren in de badkamer. Die zeiden: We gaan maar naar huis, want we weten niet meer waar we onze spullen kwijt kunnen.” Leonard: „Op een gegeven moment stonden er drie stukadoors tegelijk in het trapgat.”

Wekenlang kampeert het echtpaar in zijn eigen huis: alleen de slaapkamer is af. Ze moeten het een week of drie zonder badkamer stellen –„We douchten bij mijn ouders in Nunspeet en wasten onze haren in een teiltje”– en maar liefst zes weken zonder keuken.

En ook dan is het klussen nog niet voorbij. Er moeten radiatoren komen, en isolatie. Corina: „Het hele huis had enkel glas en een eensteensmuur. Ook de vloer was niet geïsoleerd. We hebben eigenlijk ongelooflijk veel werk verzet in twee jaar tijd.”

Maar het resultaat mag er wezen. Van de jarenzeventigstijl is niets meer te zien. Ook alle houtrot aan de buitenkant is verdwenen. Corina: „Onze buren noemen Leonard geen buurman meer, maar schuurman.” De oude stijl van het huis wordt weer in ere hersteld. De verlaagde plafonds worden weer verhoogd. De deuren, die met platen beplakt waren, krijgen hun oude look terug. Ook de serre wordt teruggebracht in zijn vroegere glorie. Het zoeken naar oude elementen was als schatzoeken in je eigen huis, zegt Corina. „We zijn zuinig op deze originele aspecten. En waar we die weer tevoorschijn kunnen toveren, doen we dat.”

Nog steeds is niet alles af, maar dat hoeft ook niet. Corina: „Zo willen we van de oude badkamer boven een extra wc maken en het stuk dat overblijft bij onze slaapkamer trekken.” Leonard: „We willen alle plafonds eruit halen, zodat je de mooie balkenstructuur die tot aan de nok loopt, weer te zien krijgt. En we moeten het dak isoleren.” Corina: „Er moeten nog nieuwe balkondeuren en een balkonhek komen. En de bijkeuken willen we nog aanpakken.”

Of ze denken dat ze ooit nog zullen verhuizen? Corina lacht. „Hij vertelt me wekelijks dat hij op Funda iets leuks heeft gezien.” Leonard: „Dan zou het zeker weer om een oud huis gaan, van voor 1944.” Corina: „Voorlopig wonen we hier prima. Maar als we zouden verhuizen, zijn we in elk geval niet door dit project afgeschrikt.”

Tips van de Molhoeken:

KRINGLOOPTIPS: Van Dijk en Ko in Amsterdam, vooral het meubelaanbod is er geweldig. Kringloopwinkel De Molen in Twello. Dorcas in Apeldoorn (heel veel boeken en kleding). De vrijdagmarkt in Luik (België). Pandora in Dordrecht (voor boeken en snuisterijen). In Dordrecht kun je overigens ook een heuse vintage shoproute lopen. Tussendoor even afslaan naar de Vriesestraat voor een koffie bij banketbakkerij Van der Sterre met de lekkerste appelmarijn.

UITTIPS: De Pastazaak in Apeldoorn (Italiaans). Biologisch vlees halen we bij boerderijwinkel Natuurlijk in Vaassen. Lekker rondsnuffelen kan bij de Oude Kwekerij in Epe, waar 20 brocanteurs onder één dak de mooiste spulletjes aanbieden.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen