Dagje lessen in Parijs
Voor rijschoolhouder Leendert Roos (41) uit Radio Kootwijk is niet snel iets te gek. Hij is zelfs bereid over landsgrenzen te gaan. ”Ik vind dat iemand, voordat hij of zij examen doet, naar en door Parijs moet kunnen rijden. Wat denk je van de Franse ochtendspits met bumperklevers, het omgaan met tolwegen en slecht wegdek? Als een paar leerlingen vragen of ze daar een hele dag mogen lessen, ga ik dat regelen.”
Leenderts lesauto’s, twee Volvo’s en een Rolls-Royce, staan al maandenlang werkeloos op het parkeerterrein achter zijn huis in de Veluwse buurtschap Radio Kootwijk. Wachtend op het einde van de lockdown. Het is een pittige tijd voor Leendert als zelfstandig ondernemer en hij kan niet wachten om weer de weg op te gaan.
Leendert is ruim zeven jaar eigenaar van een bloeiend bedrijf. Zijn route naar een eigen rijschool verliep niet volgens de kortste weg. De Veluwenaar wilde architect worden, besloot marketing gaan te studeren en startte met dat diploma een carrière in de keukenindustrie. De baan paste hem als een jas, maar de ondernemende Leendert besloot het roer om te gooien. Na marketingbanen bij kennis- en opleidingsinstituut Verkeersveiligheid Groep Nederland en het Nederlands Instituut voor Verkeersveiligheid bleef het kriebelen. „Ik ben een mensenmens en werk graag zelfstandig. Het duurde echt wel een tijdje voordat ik in 2013 de keuze maakte om een rijschool te starten.”
Prikkels
In 2014 is rijschool Lessen bij Leendert een feit. Zijn leerlingenbestand stroomt verrassend snel vol en de kandidaten komen uit de zeer wijde omgeving van Radio Kootwijk. Het geheim van zijn succes? „Ik lever maatwerk. Bij elke leerling is voor mij de vraag: wie ben jij als persoon en wat is jouw behoefte? Kandidaten die op zoek zijn naar een rijinstructeur die staccato instrueert: „Links, rechts, rotonde driekwart”, komen niet bij mij. Ik koppel het leren van de vaardigheden aan iemands behoefte. In de praktijk komt het erop neer dat we eerst een kwartiertje rijden en kijken welke bottleneck er naar voren komt. Daarmee gaan we aan de slag. Soms gaat het om een technische vaardigheid in het rijden, en die oefen je al rijdend, soms is er iets persoonlijks waardoor het niet lukt en zetten we de auto stil om het daarover te hebben.”
Dat elke kandidaat uniek is, ervaart Leendert als verrijking in zijn werk. „Ik leer iedereen goed autorijden, dat is de basis van mijn werk. Mijn doel is dat elke leerling een besluitvaardige automobilist wordt, maar de route daarnaartoe is voor iedereen anders en juist dat proces is zo belangrijk. De afgelopen jaren ben ik heel veel wijzer geworden over hoe jongeren in elkaar steken en hoe ik ze het beste kan bereiken. Een voorbeeld: een leerling met ADHD was enorm gevoelig voor prikkels en had heel duidelijke sturing nodig. Zou ik tegen een ander zeggen: „Laat de rem maar los”, tegen hem zei ik: „Lós!” Je moet je pappenheimers kennen.”
Leendert ziet de meerwaarde van zijn maatwerk terug in de resultaten. „Sommige kandidaten hebben faalangst, er zijn er die een ernstig ongeluk hebben gehad en extreem bang zijn op de weg. Of oudere mensen melden zich aan die al jaren niet meer gereden hebben. Het is heel dankbaar werk om hen te begeleiden en te zien dat ze moed en zelfvertrouwen krijgen.”
Leenderts klanten zijn koning. Of ze nu willen lessen in Apeldoorn, Utrecht of Amsterdam: het kan allemaal. Ook het aantal uren is bespreekbaar. „Ik probeer me in te leven in kandidaten en met hen mee te bewegen. Ik pas lessen aan op hun schoolrooster en houd er rekening mee waar iemand opgehaald of afgezet wil worden. Laatst zei een kandidaat: „Ik wil de snelweg oefenen, kan ik een dag rijden in Amsterdam?” Prima. Om halfacht ’s morgens reden we weg. We hebben zo’n beetje elke invoeg- en uitvoegstrook genomen en in de stad zelf van alles geoefend. Zij trakteerde op koffie en ik regelde friet als lunch.”
Oliebol
Voor Leendert geven de diversiteit in leerlingen en de plaatsen waar hij met hen rijdt de nodige afwisseling in zijn werk. „Natuurlijk zijn er vaste onderdelen in mijn lesprogramma’s, maar als instructeur kun je zelf verschil maken en nieuwe dingen uitproberen. Geen twee lessen zijn hetzelfde en dus is voor mij elke dag nieuw.” Als een leerling een dubbele les boekt, last Leendert op zijn kosten een pauzetje in. Hij regelt een kop koffie of thee, serveert daar ’s zomers een ijsje of ’s winters een oliebol bij. En soms maakt hij een ommetje met een leerling als die dat nodig heeft.
Zijn eigen ontspanning creëert Leendert tussen de lessen door. „Autorijles geven is als schaken: je staat mentaal en fysiek altijd op scherp. Je moet continu alert zijn en dat kost veel energie. Voldoende bewegen, slapen en water drinken zijn echt belangrijk in mijn zittend beroep. Om gezond te blijven, wandel ik ’s morgens vroeg in de bossen rond ons huis en ’s avonds doe ik dat opnieuw, meestal samen met mijn vrouw.”
Koning Willem-Alexander
Zeven jaar lang veel op de weg zijn, levert heel wat bijzondere momenten op. Hoe alert Leendert ook is, op de weg zit een ongeluk in een heel klein hoekje. Zo werd zijn lesauto eens van achteren aangereden door een bestuurder die te weinig afstand hield en heeft Leendert nog steeds whiplashklachten. Het werd eveneens spannend toen een leerling in de war raakte. „Ze leerde in die les hoe ze de cruisecontrol kon gebruiken. Op de snelweg zocht ze de koppeling om de auto van de cruisecontrol af te halen, maar in plaats daarvan trapte ze vol op de rem. Het enige wat ik kon doen, was sturen. Het liep gelukkig goed af.”
Een unieke herinnering heeft Leendert aan een dagje Amsterdam. Met een paar leerlingen reed hij ernaartoe. Een van hen zette zichzelf af bij de Vrije Universiteit en de ander kreeg van Leendert de opdracht om zelfstandig via de kortste route naar Centraal Station te rijden. Leendert lacht bij de herinnering. „Vlak bij het station nam mijn kandidaat een verkeerde afslag. Ze keek waar ze kon keren en op dat moment zie ik dat een zwarte Audi met kenteken AA-86 ons tegemoet kwam rijden; de auto van koning Willem-Alexander. En jawel, hij zat erin! „Keren en erachteraan!” riep ik. De koning werd naar het Paleis op de Dam gebracht. Je wilt niet weten hoeveel plezier wij hadden. Zoiets maak je niet snel weer mee.”
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van woensdag 17 maart 2021
Terdege | 107 Pagina's