De Heere onderhoudt

Vrijdagavond 18 oktober 2024 was voor mij het hoogtepunt van de afge lopen twintig jaar. Mijn geliefde broeder, Ari Ben Dayan, lag geknield bij de handoplegging. Het ging door mij heen: wat is de Heere goed! En ik mocht zien: mijn taak is voorbij. Wat een voorrecht dat de Heere nu de gemeente Nechama (‘Troost’) een dienstknecht heeft gegeven uit Zijn eigen volk. Dat gaf stille verwondering. En het was ook tot verwondering om de blijdschap van de gemeente te zien waarmee ze hun nieuwe dominee verwelkomden, met zoveel warmte en liefde.

Uit Nederland kreeg ik verschillende keren de vraag of het nu niet moeilijk voor mij was om zo’n grote stap terug te doen. Daar heb ik geen moment over nagedacht. Die gedachte is ook helemaal niet in me opgekomen. Ik mocht zo verblijd zijn dat de Heere in een opvolger voorzien had. Boven bidden en denken had de Heere een lokale predikant gegeven aan de gemeente. Dit alles maakte het afscheid zoveel gemakkelijker.

De overdracht

Toen ik twee jaar geleden te kennen gaf dat de Heere me terugriep naar Nederland, gaf dat soms onbegrip in Nederland. Mensen vonden dat ik tot mijn emeritaat in Israël moest blijven. Tijdens mijn verlof werd ik daarover weleens aangesproken op straat. Kon ik wel weggaan? Gelukkig ben ik niet afhankelijk van wat mensen vinden, het is allereerst een zaak tussen de Heere en mijn ziel. Wij kunnen allerlei dingen bedenken wat goed is voor de gemeente in Nazareth, maar de Heere bestuurt alles, tot het kleinste toe, naar Zijn welbehagen. Als ik tot mijn emeritaat in Nazareth gebleven was, dan had Ari menselijkerwijs gesproken nooit predikant kunnen worden, want dan kon ook hij, gezien zijn leeftijd, gelijk met emeritaat gaan. En zo zien we dat de Heere regeert, dat Hij boven alles staat en dat Hij ook Zijn Kerk onderhoudt. De broeders kerkenraad en ook de gemeente vonden het achteraf fijn dat ik mijn vertrek zo lang van tevoren aangekondigd had. Zo was er voldoende tijd om aan het idee te wennen en om naar de overdracht toe te werken.

Gebed en meeleven

Het is een groot voorrecht dat in Nof HaGalil een gemeente ontstaan is, die nu een eigen Joodse predikant heeft. Het is ook voor ons als Gereformeerde Gemeenten een voorrecht dat we daar met Gods hulp aan mee mochten werken. Er is veel gebed geweest, ambtelijk en persoonlijk. Wij danken u dan ook hartelijk voor al het meeleven dat we deze jaren uit de gemeenten mochten ontvangen. Dat was hartverwarmend, ook in het moeilijke laatste jaar van de oorlog.

Wat blijft er voor u als taak over? Het gebed voor de bekering van Israël! Er liggen rijke beloften voor het volk waar de profeten en Paulus over spreken.

Brakel roept zijn lezers op in ”De Redelijke Godsdienst”: ‘Veracht de Joodse natie niet. Laat dan de liefde der toegenegenheid tot hen uitgaan: Acht ze, eert ze, lieft ze!’

De tijd is donker en de vijanden rondom zijn vele. Laten we bidden dat de Heere de ogen zal openen van Hezbollah, Hamas en de mensen in Gaza voor de levende God van Israël. Bid ook voor de verdere toerusting die het deputaatschap zal geven aan de kerkenraad.

De Heere heeft ons meer dan twintig jaar behoed en bewaard, dat was ook de tekst waarmee ds. J. Driessen ons in 2004 uitzond, Psalm 121:5: ‘De HEERE is uw Bewaarder, de HEERE is uw Schaduw, aan uw rechterhand’. Dat is waarheid geworden. Hem alleen de eer.

slot

1. De Heere regeert

2. De Heere zorgt

3. De Heere onderhoudt

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen