Inwendige klok

Dat gevoel kennen alle ouderen. Het heeft te maken met ons inwendige klokje, dat ons (ook zonder op ons horloge te kijken) herinnert aan vaste tijden van opstaan en slapengaan, onze dagelijkse verplichtingen en aan het uur van een belangrijke afspraak. Dat tijdmechanisme werkt dankzij één van de vele DNA-partikeltjes die wij 'genen' noemen en deel uitmaken van bepaalde lichaamscellen. Dat 'tijd-gen' wordt geboren in een soort eiwit dat o.m. voorkomt in het steunweefsel dat onze lichaamscellen aan elkaar doet plakken. Een schildklierextract kan de genen sneller doen werken, maar kinine kan ons inwendige klokje vertragen. Dat verklaart het verschil tussen jonge en oude mensen: in onze jeugd werken de scheikundige omzettingen in ons lichaam sneller en naarmate wij ouder worden verloopt dat proces langzamer. Daarom duurden onze kinderjaren voor ons gevoel zo lang en lijkt het er nu wel eens op, dat de uren, dagen, maanden en jaren 'voorbijvliegen'.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen