Paul-Jan

Paniek omdat een jochie of meisje iets gegeten of gedronken heeft wat niet de bedoeling is – het komt nogal eens voor.

Regelmatig zijn we dan ook op weg naar een gezin. Kleintjes van 1 of 2 jaar kunnen namelijk echt alles eten wat voorhanden is.

Ze kauwen op insecten, medicijnen of vaatwastabletten alsof het culinaire hoogstandjes zijn. En die lekkernij even naspoelen met afwasmiddel of smeerolie omdat dat net zo’n mooie kleur als limonade heeft, vindt het grut ook geen gek idee. Ons advies voor gezinnen met jonge kinderen is daarom: zet dit soort gevaarlijke spullen hoog weg of anders achter slot en grendel.

Toch red je het alleen daarmee niet. Je moet niet alleen heel alert blijven met kinderen die gaan grijpen en kruipen, maar ook letten op wat je ze zelf geeft...

Vandaag rijden we met spoed naar een adres in Dordrecht. Een jonge moeder is overstuur omdat ze haar dochtertje van 8 maanden per ongeluk alcohol –70 procent– heeft gegeven in plaats van vloeibare paracetamol.

Wij vinden dat een vreemd verhaal en omdat bovendien de hoeveelheid niet duidelijk is, rijden we met zwaailichten en sirene hard door. Ondertussen bel ik met het toxische centrum om na te vragen bij welke hoeveelheid de alcohol schadelijk is.

Bij het opgegeven adres staat de voordeur al open. Met de monitor en de kinderkoffer lopen we naar binnen, waar we een snikkende moeder aantreffen, die haar dochtertje van 8 maanden vasthoudt. Als het meisje ons in onze opvallende pakken ziet, begint ook zij hard te huilen.

Daar staan we dan tussen de verdrietige mensen. Niet écht gezellig, maar toch vind ik het in deze situatie niet erg, omdat het kindje in ieder geval niet suffig overkomt.

Pas nadat we moeder enigszins hebben gerustgesteld, vertelt ze wat er is gebeurd.

„Mijn dochtertje heeft oorontsteking. Tegen de pijn en koorts krijgt ze paracetamol uit een bruin lesje”, vertelt ze met een betraand gezicht. „Maar we hebben ook deze handalcohol in zo’n lesje en nu heb ik ze door elkaar gehaald. Mijn dochtertje trok opeens zo’n vies gezicht dat ik gelukkig niet alles heb gegeven.”

Bij goed navragen en narekenen blijkt de hoeveelheid alcohol zo weinig te zijn, dat zelfs dit kindje er niet dronken van zal worden.

Als we even later de straat uitrijden, zwaaien moeder en kind ons uit. Met in hun hand het bekende troostbeertje uit de ambulance.

Paul-Jan Dekker verzorgt op deze plek een wisselcolumn. Volgende keer politieagent Johan Dubbeldam.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen