Enthousiasme of rillingen?
Artificiële Intelligentie en de politiek
Artificiële Intelligentie (AI) is het gesprek van de dag. We vinden het overal. Als je contact opneemt met een bedrijf kun je vaak communiceren met een chatbot. Dat programmaatje stelt je vragen en geeft antwoorden. Het lijkt alsof je met een mens communiceert, maar meestal merk je al gauw dat dit niet het geval is.
Dan heb je de robot in allerlei vormen, variërend van de stofzuigerrobot tot robot Sophia die er aardig in slaagt een interview te overleven. AI roept zeer tegengestelde reacties op. De een is laaiend enthousiast en bij de ander lopen de rillingen over de rug. Het enthousiasme wordt opgewekt door indrukwekkende voorbeelden van de enorme hoeveelheid informatie die AI kan verwerken. In een tel heeft ChatGPT een tekst voor je geproduceerd die gebruikmaakt van alle informatie die over het onderwerp te vinden was. De rillingen komen voort uit het besef dat AI wel over erg veel informatie beschikt en dat niet altijd duidelijk is wie daar toegang toe krijgt.
Automatische Piloot
Ook in de politiek krijgen we steeds meer te maken met AI. Allereerst omdat er nieuwe wetgeving moet komen die bepaalt wat je met AI wel en wat niet mag doen. De rillingen over de rug komen immers voort uit een terechte zorg. Vervolgens is ook de vraag wat de politiek zelf aan AI zou kunnen hebben. De uitvoering van allerlei wetten en regels zou aan AI ‘uitbesteed’ kunnen worden. Dan zorgt AI ervoor dat je een brief van de overheid op de mat krijgt als er iets van je verwacht wordt. Maar gaat dat altijd goed? De toeslagenaffaire heeft laten zien wat er kan gebeuren als die uitvoering ‘op de automatische piloot’ gaat. Ambtenaren kunnen ervoor kiezen om op de automatische piloot te gaan, maar AI is zelf een automatische piloot. Het kan niet anders dan vooraf ingeprogrammeerde regels (‘algoritmen’) uitvoeren. Om daarbuiten te kunnen treden is iets nodig dat een mens wel, maar AI niet heeft.
Bezield Versus Zielloos
De Bijbel maakt ons duidelijk wat het fundamentele verschil tussen de mens en alle andere schepselen is, inclusief wat wij zelf tot stand gebracht hebben. De mens is namelijk als enige ‘naar Gods beeld’ geschapen. Er zijn boeken vol geschreven over wat dat precies betekent, maar zoveel is wel duidelijk dat de mens als enige aan God verantwoording kan afleggen. De mens heeft een ‘ziel’. Die ziel maakt dat wij meer kunnen dan alleen informatie verwerken. Wij kunnen aan die informatie ook zinvolle betekenis toekennen. Dankzij de ziel kunnen wij zelfstandig beslissingen nemen, die niet vooraf ingeprogrammeerd zijn. Dat is ook de reden dat God aan ons verantwoording kan vragen. Dankzij die ziel kunnen wij niet alleen bestaande informatie bij elkaar harken en combineren maar kunnen wij echt nieuwe inzichten voortbrengen. Dankzij onze ziel hebben wij ook intuïtie waardoor wij in onbekende situaties ons toch vaak kunnen redden. Als een autonome auto iets tegenkomt dat niet in zijn gegevensbestand zit, dan bestaat het niet en rijdt hij gewoon door.
Liefdevol Versus Liefdeloos
Misschien is het grootste verschil tussen mens en AI wel dat AI geen echte liefde en zorg kan bieden, en een mens wel. De robotzuster kan heel aardig glimlachen als die mevrouw Janssen haar medicijnen aanreikt, maar er zit niets achter. Daarom moet er ondanks het personeelstekort in de zorg toch af en toe een menselijke verpleegster komen, omdat alleen die ‘hart’ voor mevrouw Janssen heeft. AI is mooi maar we moeten er realistische verwachtingen van hebben. Daarom is het goed als mens en AI samenwerken. Dan komt van beide het beste uit de verf..
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van zondag 1 december 2024
De Banier | 32 Pagina's