Medailles voor een viervoeter

Víer-Hónderd-Dúizend Keer Takkie!

„En z’n pootjes zijnheel krom

En hij is ontzettend dom En nou zijn we hem kwijt al een hele tijd.”

Zo gaat een liedje van Jip en Janneke over hunteckel Takkie. Het klinkt niet alsof Takkie nou een heel knap dier is, maar ondertussen houden zeveelvanhem. Takkie is hun vriend. En hijisook het vriendje van een heleboel kinderen die in de loop vandejaren smulden van alle verhalen overJip en Janneke. Het hondje werd daardoor zo populair dat je bijde Hemanogsteeds veel spullen kuntkopen waarTakkie op staat. Van speelgoed tot kleren tot een fietstoeter! En dat, terwijl hij nu toch al meer dan 70 jaaroud is. Volgensde Hema zelf hebbenwel 400.000 kinderen een knuffel vanTakkie!

Een Standbeeld Voor Bobby

In Edinburgh, de hoofdstad van Schotland, staateen standbeeld van een… hondje. Het is Bobby. Lang, lang geleden waszijn baasje politieagent in Edinburgh. Toen die baas overleed,bezocht de trouwe Bobbyveertien jaar lang zijn grafopdebegraafplaatsGreyfriar’s. Totver buiten Schotland en Engelandwerd het beestje daardoor beroemd;bijna iedereen kende Greyfriar’s Bobby. En toen de viervoeter uiteindelijk doodging,werd hij niet ver van zijn baas begraven. Deverhalen overBobby bleven rondgaan, al bestaan er welverschillende versies van. Er verschenen boeken en films overhem en hij kreegzijn eigen standbeeld, datnog altijd elkjaarweerdoor veel vakantiegangers wordt bezocht en gefotografeerd.

Arme Laika

Niet een mens, maar een straathondje was het eerste levende wezen dat een baan om de aarde maakte. Ze heette Laika en werd door Russische wetenschappers de ruimte ingestuurd. Er wordt gezegd dat Laika vóór die ruimtevaart een aantal operaties onderging en bijvoorbeeld ook moest ronddraaien in een centrifuge om te wennen aan de veranderingen in zwaartekracht daarboven. Ze was een echt proefdier en ze overleefde de ruimtevaart niet. Waarschijnlijk stierf Laika onderweg door oververhitting en stress. De Spoetnik II, waar zij in zat, is uiteindelijk in de dampkring verbrand, dus Laika kwam nooit meer op aarde terug.

Nipper Blijft Naar Zijn Baas Luisteren

Toen er nog geen cd-spelers en mobiele telefoons en zo waren, gebruikten de mensen platenspelers om naar muziek te kunnen luisteren. Op die platenspeler stond dan vaak een afbeelding van een hondje dat aandachtig luisterend voor zo’n apparaat zat. Het merk van deze platenspelers was ”His Master’s Voice”: De Stem Van Zijn Meester. Volgens het verhaal dat hierbij hoorde, was de baas van het hondje Nipper gestorven, maar luisterde het dier via de grammofoon nog altijd trouw naar zijn stem. Of het waargebeurd was of niet, iedereen kende dit merk en de fabrikant zat daar natuurlijk goed mee.

De Hond Van Pavlov

De hond van Pavlov is ook al heel bekend. Toch was hij was eerlijk gezegd niet één hond… Dat zit zo: Meneer Ivan Pavlov, een Russische wetenschapper, dacht diep na over de vraag waarom honden kwijlen als ze eten krijgen. Hij ging daar onderzoek naar doen. Als hij de honden voerde, kwijlden ze; als hij een bepaald geluid maakte, kwijlden ze niet. Maar toen hij éérst het geluid maakte en meteen daarna voer gaf, gingen de honden na een tijdje al kwijlen zodra ze dat geluid hoorden. Dit soort reacties wordt nog steeds Pavlovreacties genoemd. Trouwens, voor de honden die Pavlov gebruikte, was het blijkbaar niet zo leuk om mee te doen aan zijn onderzoeken. In elk geval ontwierp en betaalde Pavlov zelf een standbeeld ter herinnering aan de honden die „geleden hadden voor de wetenschap.” Dit beeld staat nog altijd in Sint-Petersburg.

Sergeant Stubby

Op een dag tijdens de Eerste Wereldoorlog vond een soldaat een zwerfhond. Hij noemde het beestje Stubby en nam het mee het leger in. De soldaat leerde Stubby marcheren, gewonden opzoeken en waarschuwen voor gifgasaanvallen en beschietingen, aangezien de hond beter ruiken en horen kon dan mensen. Als dank voor al het goede werk dat het slimme dier deed, kreeg hij niet alleen de bijnaam Sergeant Stubby, maar ook een hoop medailles en een eigen steen in een Amerikaans monument van de Eerste Wereldoorlog. Zelfs presidenten wilde Sergeant Stubby graag ontmoeten en maakten kennis met hem.

Snuf: Eendapperdier Vecht Tegen De Duitsers

Oké, Snuf heeft niet echt bestaan. Maar beroemd werd-ie toch wel. Hij kreeg de hoofdrol in een boekenserie van Piet Prins, eenchristelijke schrijver die eigenlijk Piet Jongeling heette.Snufisin die verhalen de hondvan TomSanders, een jongen die tijdens deTweede Wereldoorlogopgroeit.Een onderduiker helptTom om Snuf afte richten en dat komt goed van pas. Snuf helpt bij hetverzet tegen de Duitsers die ons land bezetten, ook al loopt de brave hond daarbij soms groot gevaar. In de loop vanveletientalen jaren hebben enorm veel kinderen inmiddels de spannende avonturenvan hetdappere dier gelezen. Deboeken over Snufde hond zijn dan ook vaak herdrukten zelfs verfilmd.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen