Met manna in de kruik naar Amersfoort

Geachte Broeders!

‘De Heere zij met ulieden’. Dit was het woord, geliefde broeders, ’t welk Boas in de dagen des oogstes tot zijn maaijers sprak, en waarlijk met niets minder kan het een arbeider doen op den akker van dien meerderen Boas, Jezus Christus. Ik voor mij moet althans de belijdenis voor u neerleggen met niet minder te kunnen doen, in den weg waarin de Heere mij gesteld heeft. Dit is dan ook de reden waarom ik drie weken uitstel genomen heb om u op het beroep, door ulieden mij gezonden, te antwoorden. Het is toch een gewichtige zaak, aangezien er gunst en ongunst, licht en duisternis des Heeren, mede in verband staat. Hebben wij den Heere met ons, zoo is alles met ons, hebben wij den Heere tegen, dan ook alles tegen. Daarom was het nodig tijd van beraad te nemen, en ik meen niet met vleesch en bloed, maar met den levenden God. Doch geloofd zij Zijnen Naam! Hij heeft mij niet in het duister gelaten. Het is mij duidelijk geworden dat ik uw Leeraar worden moet, en zijn zal.

Hier zouden wij wel, geliefde broeders, eenige rustpunten moeten stellen, want ik gevoel onder het schrijven het gewicht der zaak; een zaak voorwaar waaraan ik niet beantwoorden kan, en toch toe geroepen ben en op mij neem; onder opzien tot den hoogen en heerlijken God, den God Israëls, Die tot de eenen zegt: gaat, en hij gaat, en tot den anderen: komt, en hij komt. Die God nu Die roept, en door ulieden ook mij geroepen heeft, met Zijn eigen getuigenis in mijn hart; Diezelve geve mij bekwaamheid om te beantwoorden aan datgene wat in de ure van bevestiging in uw midden mij op de schouders gelegd zal worden.

Ik reken op uw gebed. Laat ons met een eenparige schouder de Arke des verbonds dragen. Met die Arke der getuigenissen wensch ik tot u te komen. Met Manna in de kruik, de Wet des Heeren en de staf Aärons die gebloeid heeft, en door Zijn Woord en Geest dus den dooden stok, den dooden Zondaar, levend maakt. De Heere geve u dezen Ark in uwe harten en uwe huizen tot een eeuwige zegen. Hij Zelve zal komen en niet vertoeven.

Wat het uitwendige betreft, in uw beroepsbrief mij voorgesteld, heb ik vrede bij. De Heere verwaardige mij en u wederzijds door Zijne genade aan onze belofte te beantwoorden. Wij hebben dus ieder een onderpand. In vroeger dagen was men gewoon de onderpanden in het heiligdom te leggen, achter den altaar, ter bewaring onder de hand des priesters. Laat ons alzoo doen in dezen; zij worde door den waren Altaar bewaard, en de hand des waren Priesters make ze vruchtbaar tot Zijne eer en onze zaligheid, en uitbreiding Zijns Koninkrijks. Amen.

Ik blijf met achting uw Leeraar en Herder, in en door Jezus Christus.

D.B. van Smalen

Goes, 16 februari 1875

Bron: Oud Gereformeerde Gemeente in Nederland Amersfoort. 100 jaar. 1874 9 december 1974.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen