”Niets mooiers dan twee mensen die elkaar echt zíén”

”Ik heb al vier keer een stel getrouwd op het strand bij het Henschotermeer, vlak bij Woudenberg”

Heel wat verliefde mensen zijn de trap al opgegaan in het huis van Corine (53) in Woudenberg. „Trouwgesprekken” doet ze het liefst in haar eigen kamer. Een knus bankje, muren behangen met foto’s en spreuken over de liefde. En één wand vol boeken plus –verrassend– een paar glimmende zwarte ”high heels”. „Ik kon ze voor 9 euro overnemen van iemand die ze maar één keer had gedragen”, vertelt Corine, een en al brede glimlach. De pumps staan indrukwekkend onder haar toga, ook prominent aanwezig in de kamer.

In de afgelopen 26 jaar trouwde Corine 1500 stellen. Genoeg van haar werk heeft ze nog lang niet. Ze heeft een speciale Instagram-pagina waar het enthousiasme vanaf spat. „Ik geloof in het huwelijk”, zegt ze. „Ieder mens is geschapen voor verbinding met een ander. Er is niets mooiers dan dat een man en een vrouw elkaar echt zíén en zo veel liefde voor elkaar voelen dat ze voor de rest van hun leven bij elkaar willen zijn. Want verliefd zijn is mooi, maar weet je wat ik het mooist vind?” Ze is even stil en wijst dan naar buiten: „Hier tegenover zit een tandartspraktijk. Elk halfjaar zie ik een ouder stel naar binnen gaan. Zij zit sinds een paar jaar in een rolstoel. Altijd, ook toen ze nog kon lopen, legt de man zijn hand op haar rug als hij haar over de drempel helpt. Dat is liefde.”

ADVERTENTIE

Dat ze trouwambtenaar is geworden, lijkt een toevallige samenloop van omstandigheden. Corines eerste beroep was namelijk iets totaal anders. „Op mijn 27e werkte ik als vertegenwoordiger in computerbeveiliging. Nederland was mijn werkgebied. Ik was getrouwd en we hadden op dat moment twee kinderen. Ik wilde graag wat minder reizen. Toen zag ik een advertentie in de krant voor ambtenaar van de burgerlijke stand. Dat leek me direct erg leuk. Als ik voor een groep sta, voel ik me als een vis in het water.”

Ze solliciteerde en kreeg de baan. „Het was meteen leuk, het klopte gewoon, het past bij me. En dat is nooit veranderd. Ik ben in dienst bij de gemeente Woudenberg. Mensen die hier trouwen, kunnen kiezen uit verschillende ambtenaren: we stellen onszelf voor op een speciale gemeentepagina. Ik werk niet alleen in Woudenberg, maar kan ook in andere plaatsen huwelijken voltrekken. Pas heb ik een stel getrouwd in Hoevelaken.”

Los van haar aanstelling bij de gemeente Woudenberg is Corine zelfstandig trouwambtenaar. „Van mijn eigen gemeente krijg ik een vergoeding voor de huwelijksvoltrekking, maar als mensen uit –zeg maar– Groningen vragen of ik hen wil trouwen, dan betalen ze mij daar rechtstreeks voor. Ik reken dan mijn eigen vergoeding.” Echt vaak komt dat niet voor, vertelt ze.

„Het meeste werk is toch wel in deze regio. Ik vind het best leuk om naar de andere kant van het land te reizen, maar het moet wel in mijn programma passen: huwelijken voltrekken is een tijdrovende klus.”

ONBEWOOND EILAND

Dat geldt niet alleen voor haar, maar ook voor het stel dat ze in de echt verbindt. Voordat de drie met elkaar in gesprek gaan, krijgen de trouwlustigen van Corine een ”huiswerkopdracht”.

„Ik stuur hun vijftig vragen. De antwoorden gebruik ik bij de voorbereiding van ons gesprek en voor de huwelijksvoltrekking.” Schrikt het stel niet van zo’n stevige opdracht? Corine lacht. „Ik stuur vlak na de e-mail met de vragen een appje waarin ik hen voorbereid, zodat het hopelijk niet al te rauw op hun dak valt. Over het algemeen zeggen stellen dat ze het een heerlijke voorbereiding vinden op hun trouwdag. Ze vinden het knus om de vragen samen te beantwoorden. Het is niet standaard, deze werkwijze. De vragen heb ik zelf bedacht. Ik wil bijvoorbeeld weten wat ze zouden meenemen naar een onbewoond eiland. Het antwoord laat zien wat iemand belangrijk vindt. Ook vraag ik wat de woorden ”liefde” en ”trouw” hen zeggen. Het antwoord zegt iets over hoe iemand tegen het huwelijk aankijkt.”

Het valt Corine op dat mannen enorm hun best doen op hun ”huiswerk”. „Ze komen soms met de mooiste antwoorden. Concreet en tot the point. Soms zijn ze wel wat korter dan die van de vrouw, maar ik maak zelden mee dat men zich er met een Jantjevan-leiden van afmaakt.”

De grondige voorbereiding zorgt ervoor dat het trouwgesprek vervolgens vanzelf gaat, zegt Corine. „Ze voelen zich dan op hun gemak en weten zeker dat het goedkomt. Dat de ceremonie passend zal zijn bij henzelf. Want het is erg belangrijk dat je je als ambtenaar inleeft in het bruidspaar. Je wilt niet weten hoe snel er bij een huwelijksvoltrekking iets gezegd kan worden waardoor mensen zich ongemakkelijk kunnen voelen. Bijvoorbeeld een opmerking als „de horoscoop voor vandaag zegt...” Een trouwambtenaar moet zorgen dat zijn verhaal aansluit bij de mensen om wie het gaat. Want het is hun dag. Het draait niet om jou.”

JONG TROUWEN

Dat houdt ze zichzelf altijd weer goed voor, ook toen ze drie van haar vijf kinderen trouwde. „Ik vind dat je als trouwambtenaar niet emotioneel kunt zijn, ook niet bij je eigen kinderen: tijdens de ceremonie was ik ambtenaar, de rest van de dag was ik moeder. Wat niet wil zeggen dat ik geen emoties voelde. Ik voelde me heel vereerd dat ze mij hun huwelijkssluiting toevertrouwden. Inmiddels ben ik ook al oma van twee kleinkinderen.”

Corine was zelf „superjong” toen ze trouwde. „Ik was 19 jaar en drie maanden. En ik zou het zo weer doen. Met jong trouwen is niets mis. Het is wel belangrijk om van tevoren goed na te denken of je met je vriend of vriendin oud wilt worden. Wil je blijvend investeren in je relatie? Verkering is leuk, maar een huwelijk is heel wat meer: je belooft elkaar trouw in goede en kwade dagen. Zelf ben ik twee keer ernstig ziek geweest en dat zijn wel momenten dat het erop aankomt: word je dan gesteund door je echtgenoot? Nu gaat dit voorbeeld voor mijzelf eigenlijk niet op, want ik ben ook in mijn verkeringstijd ziek geweest, en heb toen al kunnen ontdekken dat John er helemaal voor me is.”

Ze heeft het idee dat jongeren de laatste jaren steeds serieuzer een huwelijk ingaan. „Misschien komt dat wel doordat ze vaker uit gebroken gezinnen komen. Of ze hebben een echtscheiding in hun directe omgeving meegemaakt. Dat maakt hen bewuster van de gevolgen als een huwelijk stukloopt. Zelf heb ik bij de huwelijkssluitingen ook steeds vaker te maken met ingewikkelde familieomstandigheden. Stellen van wie de ouderparen gescheiden zijn, bijvoorbeeld. Dit komt ook in kerken steeds vaker voor. Je moet dan echt zoeken naar de juiste toon, rekening houden met gevoelens van mensen.”

Corine steekt in haar werk niet onder stoelen of banken dat ze christen is; ze gaat met haar gezin naar een PKN-gemeente. „Op mijn visitekaartje staat: „Because You first loved me.”

Die tekst, uit 1 Johannes 4, is een mooi aanknopingspunt voor een gesprek: Wij hebben lief, omdat Hij ons eerst heeft liefgehad. Als mensen niet kerkelijk zijn, leg ik uit dat ik in God geloof en het geweldig vind om met mensen te werken.”

Behalve de ingewikkelder familieomstandigheden zijn er meer dingen veranderd in de afgelopen kwarteeuw. „Toen ik begon met dit werk, was het erg druk, zeker tijdens het trouwseizoen, van maart tot en met oktober. Maar in het algemeen wordt er steeds minder getrouwd. Ik heb zelf gelukkig nog niet te klagen over het aantal huwelijken dat ik mag voltrekken. In deze regio en ook onder christenen is er minder veranderd dan gemiddeld.”

ORIGINELE LOCATIES

Meer dan in haar begintijd trouwt ze jonge mensen die elkaar ontmoet hebben via internet. „Ik vind dat een mooie ontwikkeling. Of je elkaar nu op school, in de bus, op een conferentie of op internet tegenkomt, wat is het verschil?”

Ook het aantal originele locaties van de huwelijksvoltrekking is uitgebreid – helemaal sinds het een paar jaar geleden mogelijk werd om ‘overal’ voor de wet te trouwen. „Ik heb al vier keer een stel getrouwd op het strand bij het Henschotermeer, vlak bij Woudenberg. Twee keer in toga en twee keer niet in toga.” Het hangt af van wat het bruidspaar wil, legt ze uit. „Heeft de hele huwelijksdag een informeel tintje, dan wil men vaak dat ikzelf ook wat informeler gekleed ga. Het is af en toe best leuk om een ‘gewone’ jurk aan te trekken.” Maar: „Steeds nadenken over wat je nu weer moet aantrekken, lijkt me ook niet echt aanlokkelijk.”

Corine heeft nog nooit stellen buiten Nederland in de echt verbonden –„Ik wacht nog op een uitnodiging voor Ibiza”, zegt ze lachend– maar wel stijgt het aantal huwelijksvoltrekkingen met een internationaal karakter. „Ik heb al mensen uit Japan, Portugal, Irak en Sudan getrouwd. Ik probeer dan steeds hen en ook de familie in de eigen taal welkom te heten. Soms nemen ze gebruiken mee die ik niet ken. De Japanse familie van een bruid boog en ik boog terug, waarop ze weer naar mij bogen en ik weer terug boog. Dat buigen van mij bleek niet de bedoeling. Ze toonden respect voor mijn ambt. Ik hoefde helemaal niet te reageren.”

En dan waren er nog de 70-jarigen die op Harley Davidsons naar het gemeentehuis in Woudenberg kwamen. Lekker helemaal zoals zij dat wilden, zich niets aantrekkend van wat ‘normaal’ is. Prachtig, vindt Corine. Uiterlijkheden zijn in haar ogen niets anders dan uiterlijkheden. „Dit stel was dolverliefd. Ik vergeet hen nooit weer.”

op Instagram Is CorIne van VlIet te vInden onder VlIethoeven.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen