Een boerenwoning met geschiedenis

Een zuchtje wind doet het gebladerte van de bomen rondom het perceel ritselen. Het brengt broodnodige verkoeling op deze hete dag. De ruime tuin wordt afgebakend door zelf opgeworpen dijken. Voor de privacy, legt Annemarie uit, anders zijn ze zo zichtbaar vanaf de provinciale weg die naast hun huis loopt.

In de tuin staat een tent opgesteld, naast een Intex-zwembad. Annemarie, lachend: „We moesten deze zomervakantie de slaapkamers afmaken, dus we besloten maar in de tuin te slapen. Dat kwam vanwege de hitte goed uit.”

Ze zijn het liefst altijd buiten, Annemarie en Sander. Al sinds hun huwelijk zeven jaar geleden heeft het stel dan ook de droom om buitenaf te wonen.

Verwaarloosd

Toch trekken ze aanvankelijk in een rijtjeshuis in Zierikzee. Vooral voor Sander is dat wennen. „Hij is hier vlakbij opgegroeid, op een vrijstaand perceel. Hij houdt van de vrijheid.”

Beiden zijn realistisch genoeg om te beseffen dat het nog jaren kan duren voor ze een vrijstaand perceel kunnen kopen. Tot ze in 2017 gewezen worden op een voormalige boerderij in het nabijgelegen gehucht Capelle. Ze besluiten contact op te nemen met de eigenaar en ze mogen het pand komen bezichtigen. „Het huis en het land eromheen w a­ ren behoorlijk verwaarloosd. Toen we het zagen, kon ik me niet direct voorstellen dat we er iets moois van konden maken. Maar Sander wel. Die was meteen enthousiast. Hij is erg handig, dat scheelt.”

De locatie is fantastisch, vindt Annemarie. Precies zoals het altijd wilden. „Vrij, maar wel met buren, want we wilden niet ” in the middle of nowhere” zitten. En dicht bij het schildersbedrijf dat we pas van Sanders ouders hebben overgenomen. Ook vlak bij Zierikzee, zodat ik op de fiets naar mijn werk bij een kinderopvangorganisatie kan.”

Bruin

Nog voor ze in december 2017 de sleutel krijgen, mogen ze beginnen met klussen aan de benedenverdieping. Alles wordt opnieuw geschilderd. De bruine keuken, de bruine vloeren, de tegels bij de open haard en zelfs het aanrechtblad worden wit. „Ik houd erg van rust en natuurtinten.”

Als ze in december het koopcontract getekend hebben, is het tijd voor het grovere werk. De talloze coniferen in de tuin rukt Sander met wortel en tak uit. Het brandhout dat hoog opgestapeld ligt in de houtschuur, herinnert nog aan die enorme klus. De woning zelf heeft veel achterstallig onderhoud. De twee zijn maanden bezig met de slaapkamers en het creëren van een badkamer op de bovenverdieping.

Rustig aan

Inmiddels is de bovenste etage helemaal klaar. Beneden valt er echter ook nog genoeg te doen. Zo willen Sander en Annemarie de keuken en woonkamer bij elkaar trekken en de tussenmuur eruit slopen. Op de plaats van de oude badkamer moet een washok komen en de wc moet vernieuwd worden. Het halletje w illen ze bij de keuken betrekken. De achterdeur en de bijkeuken komen dan in een deel van de grote boerenschuur, die aan de woning vast zit. De meeste van deze projecten zijn echter voor later. „Het verbouwen kost behoorlijk wat tijd en energie, dus doen we het rustig aan. Het hoeft niet snel. We willen ondertussen ook genieten van het leven op deze plek. En we kunnen het beter gelijk goed aanpakken, want we hopen hier oud te mogen worden.” Annemarie deelt de fotos die ze in en rond de woning maakt op haar instagramaccount ” huisjedewit” . „Naast mijn werk bij een kinder- »opvangorganisatie, doe ik een opleiding interieurstyliste. Dat is mijn hobby, waar ik mijn werk van wil gaan maken.”

Ramp

Hond Noor, een zwarte labrador, loopt vrijmoedig rond in de tuin, terwijl Annemarie in de schaduw van een groepje bomen haar verhaal doet. Ze wijst naar de woning, met haar karakteristieke boerderijvorm. „Dit is een van de weinige boerderijwoningen die in de jaren na de Watersnoodramp werden herbouwd. Alles is hier in 1953 weggespoeld. Dit was het dorpje Capelle, een bloeiende buurgemeenschap naast Nieuwerkerk. Nu is het een gehucht. Er staan nog maar een paar andere huizen.”

Een groot deel van de Capellenaren kwam bij de ramp om het leven. Annemarie wijst naar het naastgelegen terrein, een rechthoekig stukje grond van de gemeente.

„Daar, tussen de oude graven van de voormalige begraafplaats, staat een monument met daarop de namen van de omgekomen bewoners.”

Sanders opa woonde eveneens in deze buurtgemeenschap. „Hij overleefde de ramp, doordat hij die avond bij zijn vriendin op bezoek was, die wat hoger woonde. Veel van zijn familieleden kwamen om.” Het is bijzonder om in een huis te wonen dat zo duidelijk herinnert aan de geschiedenis, zegt Annemarie. „Toen het vorig jaar zomer erg droog was, heeft Sander met een drone de omgeving bekeken. We zagen dat de oude spoorlijnen van voor de ramp weer bloot kwamen te liggen. En contouren van de boerderij die hier vroeger stond.”

Ook bij het klussen in hun tuin kwam het stel nog vaak bouwafval tegen van de ruïnes van de boerderij die er voor de ramp stond. Sander: „Vaak werden de resten toen gewoon in een gat in de grond gestopt.”

Veranda

Die tuin is inmiddels een oase van rust. En niets herinnert meer aan de coniferen die er stonden. Ondanks de droogte is het grasveld mooi groen. Vanuit een kippenhok klinkt gekakel. Toch hebben ze voor de tuin beslist nog plannen, zegt Annemarie. „We willen het er knusser maken, met hoekjes. En een zitje met een glazen pui ervoor en een veranda.”

Ook ligt er aan de rand van de provinciale weg nog een stuk grond braak dat van hen is. „Misschien maken we daar een pluktuin van. Of we beginnen een bed and breakfast.” Maar dat zijn projecten voor de verre toekomst. Vooralsnog ligt de prioriteit bij het huis. Annemarie: „Dat zien we samen wel zitten. We zijn blij dat we hier mogen wonen. Soms kan ik nog steeds niet geloven dat dit echt van ons is.” *

Zierikzee is mijn favoriete stadje, met veel leuke woonwinkels, eettentjes en kledingwinkels.

Woontips: Huis van Geluk, Dit dus by Co, Mien Domus, Wonen met Lef, Kringloopwinkeltjes in het Visstraatje en de Woord&Daadwinkel in Nieuwerkerk.

Eettips: Roekoekoe, Meneer Nilsson, RAF's lunchroom, De Biet .

Kledingwinkels: Bij Sluis, Omoda, Klein Kleding.

Ook leuk: Christelijke boekwinkel Jona, pluktuin I am Van Leeuwen in Colijnsplaat en het eettentje de Houtzaagwerf in Kortgene. Die laatste twee zijn goed te combineren.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen