#2 TERUGBLIK OP CORONA

AU PAIR

Na de havo ging je naar Bristol in Zuid-Engeland om au pair te worden in een gezin met drie jongens van 10, 9 en 7 jaar. Voor tien maanden, was de bedoeling.

„Maar het werd veel korter: zes maanden. In maart ging ik naar huis, ik zat in een van de laatste vliegtuigen naar Nederland. We waren met zo’n twintig man, en het was een heel groot vliegtuig. Iedereen was een beetje in paniek, het was allemaal raar en emotioneel.”

GEANNULEERD

Het was de week van de totale lockdown. „Ik wist van niks. Dinsdags hoorde ik anderen erover. Ik heb de ambassade gebeld. „Het slimste is om naar huis te gaan”, zei men. ’s Middags belde ik mijn ouders. Zij wilden mij graag thuis hebben, maar lieten mij de keuze. Met mijn gastouders besloot ik dat ik vrijdag zou vertrekken. Die avond werd ik uit bed gehaald: mijn gastvader zag dat er steeds meer vluchten geannuleerd werden. En dus zat ik woensdag al in het vliegtuig.”

AFSCHEID

Kon je goed afscheid van je gastgezin nemen? „Nee, nauwelijks. Het ging allemaal ineens heel snel. Ik vond het jammer. Ik had ook nog allerlei plannen voor mijn vrije dagen in de zomer: er waren allerlei steden die ik wilde bekijken. Maar daar is niet van gekomen.”

JAMMER

Van heimwee had je zo te horen geen last in Engeland. „Nee, ik heb er niet veel problemen mee gehad dat ik zolang van huis was. Elke zondagmiddag skypte ik met mijn familie. Het was wel jammer dat ik bepaalde gebeurtenissen heb gemist: mijn broer kreeg verkering en een vriendin ging trouwen. Voor de bruiloft ben ik wel heen en weer naar Nederland geweest, maar bij alle voorbereidingen was ik er dus niet.”

BESMET

Hoe was het om zo onverwacht weer in Nederland te zijn? „De eerste dagen vond ik moeilijk. Ik zat vooral op mijn kamer naar mijn koffer te staren. Na twee dagen ben ik met mijn vader boodschappen gaan doen. Zo kwam ik weer wat in de normale wereld, zonder meteen met mensen te moeten praten. Een week na thuiskomst werd ik ziek. Waarschijnlijk was ik besmet met het coronavirus. Ik was heel erg verkouden, moest veel hoesten en had koorts. Na ongeveer een week was het gelukkig voorbij. Ik had voor het tussenjaar gekozen omdat ik niet wist welke opleiding ik wilde gaan volgen. In Engeland heb ik bijles gegeven aan een meisje en toen merkte ik hoe leuk ik dat vond. Ik heb besloten een opleiding voor onderwijsassistent te gaan doen.”

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen