In quarantaine

Het jaar 2020 zal in onze herinnering blijven voortleven als het jaar van de coronacrisis. Het vocabulaire is bezet geweest met tal van woorden die men eerder niet noemde. Een taalkundige traceerde maar liefst 700 nieuwe woorden, aldus de Volkskrant. Ik kom bij lange na niet aan dat aantal. Wel kunnen we constateren dat er veel woorden bij zijn gekomen die we voorheen niet of nauwelijks op de lippen namen. Zeg nu zelf, wie sprak er ruim een jaar geleden van anderhalvemetersamenleving, blokjesverjaardag, coronamaatregel, coronamoeheid, coronakapsel, Covid-19, drive-inreceptie, hoestschaamte, intelligente lockdown, livestreams, mondkapjesplicht, negatief getest, positief getest, raamvisite en niet te vergeten quarantaine.

Veel lezers zullen inmiddels zelf in quarantaine zijn geweest om te voorkomen dat het virus zich verder verspreidde. Ook ondergetekende heeft huisarrest gehad nadat gezinsleden positief getest waren. Wanneer je zelf niets mankeert en anderhalve week de deur niet uit mag, is dat toch een vreemde gewaarwording.

Quarantaine geldt bij ons tien dagen, maar de eigenlijke betekenis van dit woord is veertig. Wanneer er vroeger in Venetië schepen uit den vreemde aankwamen, moesten die veertig dagen in de haven blijven liggen. De bemanning mocht in die periode niet van boord. Men was doodsbenauwd voor de pest, want meer dan eens gebeurde het dat een halve stad aan de gevolgen daarvan stierf. Veertig dagen herinnert ook aan de periode tussen de rooms-katholieke aswoensdag, direct na carnaval, en Pasen die veertigdagentijd heet. Op de zondagen wordt er dan gevast, zodat het een som van veertig dagen is. Rooms-katholieken wijzen hiermee op de veertig dagen dat Christus in de woestijn was zonder te eten en te drinken, terwijl Hij van de duivel werd verzocht. Vandaar dat een heuvel in de woestijn van Judea wordt aangewezen als de Quarantaniaberg.

Protestanten kennen geen veertigdagentijd, wel de lijdenstijd, waarin op zeven zondagen wordt stilgestaan bij het lijden en sterven van de Zaligmaker, de periode die wij nu beleven.

Door in quarantaine te moeten, ben je een poosje op jezelf geworpen.

Trouwens, ook zonder quarantaine is de coronatijd er een waarin iedereen meer tot thuisblijven en huiselijkheid is gedwongen. Er is een streep gekomen door ons hollen en vliegen. Stilte op straat, nauwelijks files… Doet die stilte ons goed? Wat zou het een voorrecht zijn als we juist in deze lijdenstijd meer zouden mediteren over onze zonden, maar vooral over de wonden van de Zaligmaker, met als vrucht door het geloof te kruipen in Zijn wonden. Christian Fürchtegott Gellert (1715-1769) geeft de toon aan:

Leer mij, o Heer’, uw lijden recht betrachten/ in deze zee verzinken mijn gedachten/ o Liefde, Die, om zondaars te bevrijden / zo zwaar woudt lijden!

Ons hart bezwijkt, het beeft en doet ons deinzen/ ontzagg’lijk kruis, als w’ aan uw wond’ren peinzen/ o Liefde, ‘k zie en voel in Uwe wonden / de vloek der zonden.

Zou ik mijn kruis in kommervolle tijden/ de zwaarste smart dan niet geduldig lijden/ daar Gij uit liefde zo veel zware plagen/ voor ons woudt dragen

Och, als ik, Heer, om mijne zonde beve/ dat dan Uw kruis mij weder ruste geve:/ dat kruis zij dan mijn vreed’ en vreugde tevens/ o God mijns levens!

Zingen we met hem mee? Al of niet in quarantaine?

Ds. M. van Kooten, Elspeet

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen