Recht doen in plaats van afkopen

Economen en juristen waarschuwen al enige tijd voor de gevaren van een zogenoemde compensatiesamenleving: een samenleving waar de overheid in tijden van tegenspoed voor iedereen de (financiële) klappen opvangt.1 Voor tragiek lijkt niet langer plaats: bij schade of leed kijkt de Nederlander automatisch naar de overheid, of zij daar nu zelf de veroorzaker van is of niet. Structurele compensatie is echter onbetaalbaar, remt marktdynamiek en werkt nieuwe ongelijkheden in de hand.2 Terwijl regels zich opstapelen, neemt het vertrouwen in de overheid door overspannen verwachtingen eerder af dan toe, soms ten koste van de weerbaarheid van burgers zelf.3