De Bijbel, het woord Gods (II)

«De Bijbel,» zegt een voornaam Engelsen, godgeleerde, «de Bijbel is heengegaan door den smeltkroes van vervolging, van letterkundige kritiek, van wijsgeerige twijfelzucht en van wetenschappelijke ontdekkingen, maar hij heeft daarbij niets verloren dan de menschelijke opvattingen, die er zich aan hadden vastgehecht, evenals vreemde bestanddeel en met kostbaar erts vermengd zijn. De ervaringen der heiligen hebben het Woord Gods op alle wijzen beproefd, maar geen enkele leerstelling, geen enkele belofte is verteerd geworden.»
En zoo is het. De Bijbel is een schat, die velen bezitten, zonder de waarde er van te kennen. Dit is eene ontzettende gedachte en inderdaad eene vreeselijke werkelijkheid.
Denk u een mensch doodgehongerd, zoo het scheen van armoede, maar onder wiens nalatenschap de waarde van een ton gouds gevonden werd aan effecten. Deze mensch was zich het bezit dier papieren bewust, maar had ze voor waardelooze dingen aangemerkt, en was nu, bij al dien schat, van honger en gebrek omgekomen.
Doch wat is nu een tonne gouds, neen, wat is al het goud dezer wereld, vergeleken met de waarde van het Woord Gods !
In onze vreemdelingschap op aarde is dat Woord de eenig ware en juiste reiswijzer. De ouden hebben Gods Woord wel genoemd «de geestelijke apotheek.» Alle eeuwen door is de Bijbel als eene stad belegerd geworden door booze en ongeloovige menschen, die al hun kracht, hunne gaven en vermeende wijsheid te werk gesteld hebben, om, zoo mogelijk, deze veste te veroveren.
Maar, Gode zij dank ! Gods Woord kan wel bestreden, maar nooit overwonnen worden, want de waarheid Gods is onverwinbaar. Arme en verlegene zondaren vinden in dit Woord raad en bemoediging. Voor bedroefden is het een bron van troost. Goddeloozen en alle werkers der ongerechtigheid waarschuwt de Heere in en door Zijn Woord, opdat zij in tijds mogen bedenken, wat tot hunnen vrede dient. Voor alle oprechte vromen is de Bijbel een hand-boek op de reis naar de eeuwigheid !
Eenige jaren geleden stierf een soldaat op het slagveld. Ernstig gewond lag hij te zieltogen, toen juist zijn vriend aankwam, hem in deze omstandigheden vond en nog juist gelegenheid had, om van zijn stervenden vriend en krijgsmakker afscheid te nemen. De stervende soldaat stak nu zijn hand tusschen de kleêren, die zijn borst dekten en haalde daaruit een N. Testament. Hij reikte dit met stervende hand zijn vriend toe, en zeide : «Neem dit en ontvang het tot eene gedachtenis van uw vriend. In alle nood en gevaar, in alle droefheid en ellende is dat boek mijne troost geweest, en ook nu vrees ik den dood niet.»
De Bijbel heeft eene geschiedenis als geen ander boek ter wereld. Voor alle tijden en eeuwen, voor alle volken en geslachten, voor ie deren stand en leeftijd is en blijft Gods Woord van eene onschatbare waarde. Van Sabbat tot Sabbat scharen zich duizenden en millioenen om dat Woord, ten einde daaruit geleerd en daardoor gesticht te worden. Het is de lusthof der heiligen, de grazige weide, waarin Christus, als de Goede Herder, zijne schapen voedt en verkwikt. De Bijbel is het boek, dat als met Gods vinger is beschreven. Op aanschouwelijke wijze voorgesteld, zien we daarin de volmaaktheden onzes Gods. Niet slechts den oorsprong aller dingen wordt ons er in verklaard, maar ook duidelijk blijkt er uit, dat de Heere regeert en dat Gods voorzienigheid over alles gaat. De christen weet, dat er geen toeval is. Gezondheid en krankheid, rijkdom en armoede alles wordt door God bestuurt. Deze wetenschap danken de geloovigen aan het Woord van God. Daarin geoefend, door de onderwijzing des H. G., kunnen Gods kinderen in voorspoed dankbaar zijn. Zij weten, evenals alle anderen alle zegeningen verbeurd te hebben, en dat al wat zij ontvangen en genieten, vrije genadegave Gods is. En zijn zij in tegenspoed geduldig, dan is dit niet louter onderwerping aan «het noodlot,;» maar een bewijs, dat zij door de kennis, uit Gods Woord verkregen, den Heere aanbidden, ootmoedig zich buigen onder Zijne hand en vastelijk gelooven, dat al «het lijden dezes tegenwoordigen tijds niet is te waardeeren tegen de heerlijkheid, die aan ons zal geopenbaard worden.» Al het vertrouwen der geloovigen wortelt alzoo niet in menschelijke kracht en vernuft, maar in het eeuwigblijvend en dierbaar Woord van God.
De Bijbel is de schat van den arme, de troost van den zieke en de steun van den stervende. Geen kostelijker schat op aarde dan Gods Woord, want deze schat blijft, wanneer alle andere verdwijnen; zij vertroost en verkwikt in ellende en bij schuldgevoel, en maakt allen verstandig tot de zalige overwinning. Bovenal is Gods Woord dierbaar en onschatbaar, omdat het ons bekend maakt met den eeuwigen Middelaar en Zaligmaker Jezus, wiens openbaring de hoofdinhoud is van geheel de Heilige Schrift.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Terug naar resultaten Printen